Oorspronkelijk gepubliceerd op 4/12/2017 – 8:34 door Arthur Jacobs
Dit artikel werdt oorpronkelijk gepubliceerd op de oude Schamper site. Toen deze uit gebruik werd genomen, werden alle artikels overgezet.
Brute pech, zeg
“De dinosauriërs hadden echt veel pech.” Zo luidde de conclusie van een recent Japans onderzoek. Iedereen kent het verhaal van de beruchte planetoïde die 66 miljoen jaar geleden de dinosamenleving deed bezwijken. Op zich al een opmerkelijke tegenvaller, want ruimterotzooi van die grootte durft slechts heel zelden in de buurt van de aarde te komen. Nu blijkt echter dat de inslagplaats in Chicxulub (Mexico) ongeveer de slechtst mogelijke was. Het gesteente daar zit vol met koolwaterstoffen en zwavel. Het ene zorgde voor een nucleaire winter en het andere voor zure regen. Was de planetoïde enkele luttele kilometers verder neergeploft, dan zouden de dino’s nog steeds het aardrijk regeren. Moge het een troost bieden: de leemte die de dinosauriërs achterlieten, werd gretig opgevuld door andere opwindende dieren zoals hamsters en buidelratten.
Medicijnen on steroids
Barstende hoofdpijn, dus even een pijnstiller slikken en op je bed liggen? Over enkele jaren lijkt het hopeloos verouderd, als je Sergiy Minko en zijn collega’s van de University of Georgia mag geloven. In de toekomst drukken we allen een staafmagneet tegen ons hoofd bij een migraineaanval. De Amerikaanse chemici bouwen immers aan een nieuwe generatie medicijnen die van buiten het lichaam bestuurd kunnen worden. De pilletjes zouden worden vastgemaakt aan een tweedelige motormolecule waarop een laagje ijzeroxide is aangebracht. Door het ijzer aan te trekken met een magneet, zou je de medicatie eenvoudig naar de pijnlijke plek in je lichaam kunnen sturen. Het klinkt misschien als een veeleer teleurstellende truc voor op feestjes, maar de techniek kan handig zijn om de neveneffecten van zware medicatie te beperken.
Goede wijn behoeft geen krans
Wanneer we ‘wijn’ horen, denken we vooral aan landen als Frankrijk en Italië. Op een goede dag kunnen we ook Chili, Argentinië en Zuid-Afrika uit ons geheugen opgraven. Toch staat de wieg van de wijntraditie ergens heel anders: de sinistere bergen van de Kaukasus. Azerbeidzjan, Iran en Georgië bekvechten al decennia lang over wie het eerste op het lumineuze idee is gekomen om druivensap te fermenteren. Een recente opgraving bewijst dat de titel die laatste toebehoort: een team archeologen dolf vlakbij Tbilisi, de hoofdstad van Georgië, potscherven met citroen- en wijnsteenzuurresten op. Daarmee is Stalins favoriete druivennat minstens duizend jaar ouder dan de vroegere oudste wijn, die in het Iranese Zagrosgebergte werd gevonden.