Wetenschapskort

Er is niet langer altijd een rotte appel

Een niet gemod­i­ficeerde appel

In de Verenigde Stat­en is sinds kort een appel te koop die niet meer bru­in wordt na con­tact met de buiten­lucht. De appel is als genetisch gemod­i­ficeerd organ­isme vooral bij­zon­der door het doel van zijn mod­i­fi­catie. De meerder­heid van de gemod­i­ficeerde organ­is­men zijn immers bedoeld om het pro­duc­tiepro­ces effi­ciën­ter te mak­en. Deze mod­i­fi­catie is daar­ente­gen louter voor de con­sument bedoeld: nu kun­nen we een voorgesne­den appel kopen en hoeven we dat zelf niet meer te doen. Dit is echter nog maar het begin van con­sument­gerichte mod­i­fi­caties aan voed­sel. De appel is in die zin een test om te polsen of de con­sument posi­tief staat tegen­over GGO’s waar­van de manip­u­latie zo duidelijk is. Ration­eel is dat niet, aangezien we dagelijks gemod­i­ficeerde voed­ing eten. Maar ja, wie gelooft nu nog in de homo eco­nom­i­cus?

Curieus

Curie, Marie en Irene

Als je van je lev­en in de West­hoek passeert, is het niet Marie Curie die je er zal were vin­den. Hon­derd jaar gele­den had je miss­chien meer kans. Over won­dervrouw Curie is natu­urlijk al het een en het ander geschreven. Zo was ze niet alleen de eerste vrouw die de Nobel­pri­js won, ze was ook de eerste per­soon die er twee won in twee ver­schil­lende dis­ci­plines, fys­i­ca én chemie. Tij­dens de eerste werel­door­log kreeg Curie een oproep van een dok­ter aan het front die om mate­ri­alen en medici­j­nen vroeg. Tot ieders ver­baz­ing kwam ze per­soon­lijk met haar dochter naar Ieper om röntgenfoto’s te mak­en. Naar­mate de oor­log vorderde, zamelde Curie steeds meer mid­de­len in om uitein­delijk twintig mobiele rönt­gen­ma­chines aan te schaf­fen. Die wer­den bemand door spe­ci­aal opgelei­de vri­jwilligers. In totaal heeft Curie der­tig missies aan het front voltooid en zo de behan­del­ing van gewonde sol­dat­en aanzien­lijk vereen­voudigd.

Cry baby, cry baby

Een huilende baby

Als je dit leest ben je hoogst­waarschi­jn­lijk ooit een kleine huilende baby geweest, en hopelijk had je ook een moed­er die zich toen over je ont­fer­mde. Die kans is heel groot aangezien huilende baby’s bij vrouwen een herse­n­ac­tiviteit teweeg­bren­gen die resul­teert in het vast­pakken van of com­mu­niceren met het kind. Vol­gens een recente studie is deze reac­tie uni­verseel. Inter­es­san­ter nog is de hersen­re­ac­tie bij de vaders: waar het horen van een wenende baby bij vrouwen onmid­del­lijk een hersen­re­ac­tie tot gevolg heeft, is dit bij man­nen niet het geval. De man­nelijke herse­nen rea­geren kalm op het horen van de huilende baby. Het moed­ergevoel zit dus blijk­baar inge­bouwd in onze herse­nen. Vol­gens mijn groot­moed­er verk­laart dit dan ook waarom mijn groot­vad­er alti­jd door het gehuil van hun baby’s sliep.