Oorspronkelijk gepubliceerd op 14/09/2017 – 16:34 door Emilie Devreese
Dit artikel werdt oorpronkelijk gepubliceerd op de oude Schamper site. Toen deze uit gebruik werd genomen, werden alle artikels overgezet.
De nachtdrinkers onder ons kennen het wel: ‘s avonds zet je een glas kraantjeswater naast je bed, en wanneer je ‘s ochtends een slokje water neemt, blijkt het viezig en brak te smaken. Is het water tijdens je slaap ‘vervallen’, of ligt het aan je nog niet zo wakkere smaakpapillen en is er niets aan de vloeistof zelf veranderd? Geen van beide: wanneer water een tijdje stilstaat, vinden er verschillende chemische reacties plaats die ervoor zorgen dat de smaak lijkt te veranderen, maar dat betekent niet dat het water niet meer drinkbaar is.
Hot ’n Cold ’n Gassy
Een eerste oorzaak voor de smaakverandering van het water ligt simpelweg bij de verhoging van de temperatuur. Water dat uit de kraan komt, is fris en smaakt beter dan warm of lauw water. Wanneer het water enkele uren in een open glas op je nachtkastje staat, komt het langzaamaan op kamertemperatuur, waardoor het zijn frisse smaak verliest. Enerzijds valt dit te verklaren door het feit dat temperatuur invloed heeft op je smaakperceptie, denk maar aan de smerige smaak van lauwe pintjes. Anderzijds is koud, stromend water, zuurstofrijker dan warm of lauw water, en is de temperatuur van kraantjeswater veel lager dan kamertemperatuur. Als je dus een glas kraantjeswater enkele uren laat staan, zal het water na verloop van tijd op kamertemperatuur komen en zal de zuurstof uit het water oplossen, wat je kan zien aan het verdwijnen van de luchtbelletjes in het glas. Het zuurstofverlies uit het water zou een van de redenen kunnen zijn waarom je water opeens zo slecht smaakt, maar wetenschappers zijn het er voorlopig nog niet over eens of dit proces wel een noemenswaardige invloed heeft op de smaak van water.
Een andere reactie die medeverantwoordelijk kan zijn voor de ochtendlijke aanslag op je smaakpapillen, is de oplossing van koolstofdioxide in het water. Na verloop van tijd lossen CO2-deeltjes op in het water en hierdoor wordt koolstofzuur gevormd, wat dan weer de pH-waarde in de vloeistof verlaagt en zo de smaak lichtjes beïnvloedt.
Zwembad in je glas
Ten slotte kan ook het verdampen van chloor ervoor zorgen dat je favoriete geurloze, kleurloze en ‘smaakloze’ drankje ‘s ochtends wat vreemd smaakt. Chloor wordt immers vaak gebruikt voor de ontsmetting en desinfectie van drinkwater. Net zoals in het zwembad dus, maar dan in lagere concentraties. Bijgevolg is het mogelijk dat je zodanig gewend bent geraakt aan de smaak van chloor in je kraantjeswater, dat chloorloos water een vreemde smaak lijkt te hebben.
Ondanks het doffe smaakje is je glaasje water na één nachtje dus nog niet ondrinkbaar. Uiteraard betekent dit niet dat je het goedje ongelimiteerd kan laten staan, want lauw, stilstaand water vormt een betere biotoop voor bacteriën en algen dan koud, stromend water. Tenslotte vinden we liever niet te veel bacteriële en plantaardige vriendjes in ons bekertje terug.