Waar is dat studentengevoel?


Een nieuw acad­e­mie­jaar is weer aange­bro­ken. Het 48ste sinds het ontstaan van het blad dat je nu aan het lezen bent. Pro­fi­ci­at, nu ben jij ook deel van die geschiede­nis. Een geschiede­nis vol veran­der­ing, en met een onzekere toekomst. Wat houdt de toekomst op dit moment in voor Scham­per? Vanaf nu ver­schi­jnt dit blad slechts om…

Oor­spronke­lijk gepub­liceerd op 2/10/2022 – 11:44 door Pieter Beirens

Dit artikel werdt oor­pronke­lijk gepub­liceerd op de oude Scham­per site. Toen deze uit gebruik werd genomen, wer­den alle artikels overgezet.

Een nieuw acad­e­mie­jaar is weer aange­bro­ken. Het 48ste sinds het ontstaan van het blad dat je nu aan het lezen bent. Pro­fi­ci­at, nu ben jij ook deel van die geschiede­nis. Een geschiede­nis vol veran­der­ing, en met een onzekere toekomst. Wat houdt de toekomst op dit moment in voor Scham­per? Vanaf nu ver­schi­jnt dit blad slechts om de drie weken in plaats van de in jul­lie zie­len gebe­ton­neerde twee. Deze tijd tussen edi­ties betekent echter ook dat wij meer tijd hebben om een kwal­i­tatief blad in jul­lie han­den te duwen. 

Ik schri­jf deze tri­este bood­schap vanu­it ons redac­tielokaal, dat zich in de kelder van stu­den­ten­huis De Ther­mi­nal bevin­dt. In de gang naast ons zien wij, behalve onze eeuwig nij­vere buren van het Fac­ul­teit­enKon­vent, amper iemand voor­bijkomen. Ook wan­neer ik het eens aan­durf om de trap­pen op te lopen naar de lob­by, kom ik vak­er dan me lief is nie­mand tegen. Vreemd, voor het huis van de stu­dent. 

Deze leegte reflecteert voor mij een bred­er gemis: waar is het stu­den­tengevoel? Vergeef mij mijn gênant nos­tal­gis­che insteek, maar wan­neer we spreken over stu­den­ten in de vorige eeuw, leek daar alti­jd een soort beweg­ing achter te spe­len. Een samen­horigheid die zijn hoogtepunt kende in grootse stu­den­ten­protesten. We komen natu­urlijk nog wel samen in organ­isaties, verenigin­gen en cafés. Toch lijkt de sociale band die de stu­den­ten ooit leek te verbinden niet het­zelfde. 

Vergeef mij mijn gênant nos­tal­gis­che insteek

Ik hoop dan ook dat de toekomst van de stu­den­ten wat meer samen­horigheid in pet­to heeft. We zullen miss­chien niet arm in arm door de strat­en lopen om het estab­lish­ment uit te dagen, maar elka­ar wat meer tegenkomen in de wan­del­gan­gen zou al een fijn begin zijn. Of elka­ar kun­nen vin­den in een gedeeld nood­lot van exa­m­ens en prof­fen. De UGent-gemeen­schap waarover we zo veel horen, maar dan wél met inhoud. 

In deze edi­tie bek­ijken we nog een paar keer de geschiede­nis en de toekomst. Zo vra­gen we ons onder andere af of er nog een toekomst is voor stu­den­ten­dopen, gin­gen we een kijk­je nemen in de geschiede­nis van Gent in het STAM, praat­ten we met de nieuwe stu­den­ten­be­heerder, en kijken we vanu­it de weten­schap naar goede voorne­mens, de opti­mistis­che visie op de toekomst. Ik wens jul­lie alvast veel leesplezi­er, medestu­den­ten.