Vooruit gaat achteruit

Ik moet eerlijk zijn, ik was nooit grote fan van Con­ner Rousseau. Voor mij gaf hij alti­jd de indruk een nogal linkse Dries Van Lan­gen­hove te zijn. Een groot knuffel­beerge­halte, tot­dat het zijn mond open doet en begint te spreken over de ged­won­gen ster­il­isatie van grote delen van de bevolk­ing. Toch wil dat niet zeggen dat ik geen respect heb voor Con­ner. Ik zie het hem uitein­delijk weinig mensen nadoen. Een jonge snaak als hem die een oude vast­geroeste par­tij op pal­li­atieve zor­gen naar de reval­i­datie sleept. Meer nog, met de naamsveran­der­ing en heuse rebrand­ing van zijn par­tij − RIP cul­tu­urhuis Voo?uit overi­gens − heeft deze organ­isator van jeugd­kam­p­en zijn stem­pel kun­nen drukken op een organ­isatie die al meer dan hon­derd jaar in de poli­tiek mee­draait. Je kan dus veel zeggen over Con­ner, maar bij hem gaat het wel vooruit.  

Zal Vooruit social­is­tis­che antwo­or­den dur­ven bieden op sociale prob­lematieken?

Con­ners laat­ste kracht­to­er is met het her­vor­men van de sp.a com­pleet. De social­is­tis­che par­tij is dood, vanaf nu heet het Vooruit; een “beweg­ing”. An sich geen slecht idee, hoe min­der politi­ci belang hecht­en aan par­ti­jen voor het bedri­jven van poli­tiek, hoe beter. De Bel­gis­che par­t­i­cratie is namelijk wur­gend voor het goede bestu­ur. Poli­tieke benoemin­gen hier, gebrek aan par­lemen­tair debat daar, par­ti­jdis­ci­pline en de ander demonis­eren over­al. Ik ben van mening dat we volksverte­gen­wo­ordi­gers lat­en doen waar­voor ze verkozen zijn, namelijk hun kiez­ers verte­gen­wo­ordi­gen. Dus neen, ik zal er geen tra­nen voor lat­en dat de sp.a ein­delijk het nekschot gekre­gen heeft. Wel ben ik teleurgesteld over wat het alter­natief uitein­delijk gewor­den is. Vooruit lijkt momenteel meer op een lege doos dan “de beweg­ing met lef”. Want je kan dan wel een saus­je van ‘burg­er­par­tic­i­patie’ over het pro­gram­ma gieten, dat wil niet zeggen dat de beweg­ing zich plots niet meer zal gedra­gen als een tra­di­tionele par­tij, met alle slechte gewoontes die daar bij horen. 

Ver­drinken voor je het water gezien hebt, je moet het maar kun­nen

Of de werk­ing van een beweg­ing fun­da­menteel zal ver­schillen met die van een par­tij valt dus nog te bezien. Zullen volksverte­gen­wo­ordi­gers hun job mogen doen en kun­nen opkomen voor hun eigen mening? Of zullen ze, zoals in een par­tij, braaf­jes de beweg­ingsli­jn moeten vol­gen? Ook het feit dat we niets weten over hun stand­pun­ten en plan­nen lijkt vreemd. Zal de Vooruit social­is­tis­che antwo­or­den dur­ven bieden op sociale prob­lematieken? Of het gewoon houden op node­loos gezwets, zoals in het debat rond het recht op kinderen. Het feit dat Vooruit geen pro­gram­ma heeft; dat gaan ze namelijk het komende jaar uitwerken om dan pas in 2022(!) een con­gres te houden, is een valse start van for­maat. De bood­schap, geven ze dus zelf toe, is er gewoon niet. Ver­drinken voor je het water gezien hebt, je moet het maar kun­nen.

De tij­den van Van Ack­er, Spaak en De Man zijn lang vervlo­gen, zelfs dieu ligt onder de grond. Als Con­ner in het pan­theon van social­is­tis­che lei­ders gezet wil wor­den, maakt hij met de valse start van zijn beweg­ing alvast geen goede beurt. Vooruit wil tonen dat het poli­tiek vernieuwend is, maar grote woor­den klinken hol zon­der inhoud.