Vive la démocratie!


Ik was twaalf jaar toen ik voor het eerst in een stem­bu­reau kwam. Gewapend met de vol­macht van mijn moed­er die met plat­te rust thuis moest bli­jven, vertrokken mijn vad­er en ik naar de school om de hoek. Ik voelde me zo trots toen ik in het stemhok­je stond, al was het niet mijn stem die…

Oor­spronke­lijk gepub­liceerd op 13/05/2024 – 8:06 door Nina De Neve

Dit artikel werdt oor­pronke­lijk gepub­liceerd op de oude Scham­per site. Toen deze uit gebruik werd genomen, wer­den alle artikels overgezet.

Ik was twaalf jaar toen ik voor het eerst in een stem­bu­reau kwam. Gewapend met de vol­macht van mijn moed­er die met plat­te rust thuis moest bli­jven, vertrokken mijn vad­er en ik naar de school om de hoek. Ik voelde me zo trots toen ik in het stemhok­je stond, al was het niet mijn stem die telde. 

Zes jaar lat­er was het voor echt. Ik mocht, een beet­je min­der groen achter mijn oren, voor het eerst mijn eigen stem lat­en tellen. Nadat ik tal­loze stemtesten inge­vuld en artikels gelezen had, ging ik opnieuw in de rij staan in die gele school­gang vol­ge­plakt met kindertekenin­gen. Ik had mijn burg­er­lijke plicht vervuld! De rest van de dag zat ik vast­gek­luis­terd aan de tv te wacht­en op de resul­tat­en, het was alsof Ivan De Vad­der de pun­ten­telling voor Euro­visie pre­sen­teerde. Weet je zelf nog niet aan wie je jouw douze points wil geven in juni? Je vin­dt een hand­ig overzicht van alle par­ti­j­s­tand­pun­ten over hoger onder­wi­js wat verderop in de edi­tie. En vul nadat je je eigen stem­bil­jet in de bus hebt gedropt zek­er de bin­go in, plezi­er gegaran­deerd op verkiez­ings­dag. Zin om blan­co te stem­men? Je leest waarom dat eigen­lijk geen ver­schil maakt en je je miss­chien best gewoon inleest.

Het was alsof Ivan De Vad­der de pun­ten­telling voor Euro­visie pre­sen­teerde

Mijn meest recente verkiez­ingser­var­ing was, hoe is het mogelijk, nog min­der glam­oureus dan die in het school­ge­bouw uit de jaren 60. Ik zat op een woens­dag voor mijn com­put­er en vink­te dan maar een paar vak­jes aan om de toekomst van de UGent te bezege­len. En of die stem ook echt een gevolg zal hebben, lees je in deze edi­tie. Want nu de interne verkiezin­gen erop zit­ten, heeft Ben Weyts blijk­baar snode plan­nen om in de verte­gen­wo­ordig­ing van de Raad van Bestu­ur te snoeien. 

Scham­per is een uiterst democ­ra­tis­che verenig­ing, dus ook wij organ­is­eren heuse verkiezin­gen om onze opvol­gers te kiezen. Daar­door zijn we niet langer een land zon­der regering­shoofd (of dica­tor, het is maar aan wie je het vraagt). Vanaf vol­gend acad­e­mie­jaar zullen, edi­tie na edi­tie, de zoete woor­den van nie­mand min­der dan de versverkozen hoof­dredac­teur Tailah Baert de edi­to sieren.