Oorspronkelijk gepubliceerd op 29/04/2019 – 11:12 door Daan Van Cauwenberge
Dit artikel werdt oorpronkelijk gepubliceerd op de oude Schamper site. Toen deze uit gebruik werd genomen, werden alle artikels overgezet.
Mensen zijn gewoontedieren. Of het nu auto’s zijn, het internet of de nieuwe Brugspaghetti: alles went. Behalve gewoontedieren zijn mensen ook gemaksdieren. ‘Liever lui dan moe’, is het onofficiële motto van de homo sapiens. Uit niets blijkt deze analyse meer dan uit de gekke relatie tussen mensen en het internet. Iets dat twintig jaar geleden met moeite bestond, heeft vandaag de dag onze hele wereld overgenomen. Een opsomming van alle toepassingen van het internet zou dan ook enkel afbreuk doen aan de vrijwel onuitputtelijke resem toepassingen.
Mensen zien het internet als zo vanzelfsprekend dat ze soms vergeten dat hun gsm’s en laptops niet worden aangedreven door magie, maar door een ingenieus netwerk aan radio-signalen, binaire codes en vele kilometers aan bedrading. En zoals alle dingen op deze blauwe bol heeft ook dat netwerk zijn limieten. Met de nieuwe generatie aan internet – het zogeheten 5G – zouden deze limieten voor de zoveelste keer verlegd worden. Internet dat nog sneller, betrouwbaarder en nauwkeuriger is. Een droom die uitkomt voor het luie gewoontedier?
Radio blah blah
Allereerst een verduidelijking: 5G zou niet enkel van toepassing zijn op mobiel internet. Als wij ‘3G’ of ‘4G’ horen moeten we natuurlijk eerst denken aan dat peperdure icoontje bovenaan onze smartphones, maar in feite gaat het hier om veel meer dan louter mobiele data. ‘5G’ of de vijfde generatie van het internet verwijst naar het hele netwerk dat het internet ondersteund. Die generaties kunnen sterk van elkaar verschillen, zo verwijst ‘1G’ bijvoorbeeld nog naar het netwerk van analoge telefoons dat wij vroeger hadden en verwijst ‘4G’ naar het gecompliceerde netwerk dat vandaag de dag ons internetgebruik ondersteunt.
‘5G’ of de vijfde generatie van het internet verwijst naar het hele netwerk dat het internet ondersteund
Fundamenteel zouden 4G en 5G ongeveer op dezelfde manier werken. Iedere gsm zendt radiosignalen uit, die vervolgens worden opgevangen door antennes. Aangezien radiosignalen ook niet zó ver kunnen reizen, zijn er dus vrij veel antennes nodig. De naam voor een gebied waarin al het internetverkeer door dezelfde antenne gaat is een ‘cel’. Via die antennes wordt de informatie van de signalen verder verstuurd via een netwerk aan draden en satellieten om vervolgens aan te komen op het gewenste punt van bestemming. Volgende keer als je dus met zo’n mottig duimpje wil reageren op een bericht dat je gekregen hebt via Messenger, moet je maar eens denken wat voor tocht dat ding moet afleggen.
Het grote verschil tussen 4 en 5G is de frequentie van hun radiosignalen. De 5G-signalen hebben een veel hogere frequentie dan hun generationele voorgangers. Die hogere frequentie zorgt ervoor dat de signalen meer data sneller kunnen vervoeren. De signalen zouden ook korter zijn, waardoor er veel meer antennes nodig zijn, maar deze antennes zouden wel beter ontworpen worden, waardoor ze selectiever energie zouden verbruiken. Bereid je dus maar al voor op een straatbeeld gevuld met slimme antennes.
Radio, what’s new?
Op het eerste gezicht lijkt er niks mis te zijn met sneller internet dat meer apparaten kan ondersteunen, maar toch zijn er een hele hoop wetenschappers die aan de alarmbel trekken. Radiosignalen zijn één ding, maar die signalen planten zich voort in het luchtruim in de vorm van radiostraling of ‘RF-EMF’, als je onverstaanbaar wetenschappelijk jargon prefereert. Die radiostraling is een hot topic bij veel wetenschappers. De precieze effecten ervan zijn onduidelijk, maar het is wel zeker dat hoe hoger de frequentie van radiogolven ligt, hoe groter de kans is dat de straling onze huid kan binnendringen. Dus wat het effect van radiostraling op de mens dan ook mag zijn, de gevaren zijn duidelijk groter bij 5G dan bij 4G.
Wat het effect van radiostraling op de mens dan ook mag zijn, de gevaren zijn duidelijk groter bij 5G dan bij 4G
Wetenschappers wezen al eerder op de correlatie tussen een grote concentratie aan radiogolven en een verhoogde kans op kanker, cellulaire druk, genetische afwijkingen, voortplantingsproblemen, geheugenproblemen en mentale ziektes. Daarbij werd ook reeds bewezen dat niet enkel mensen maar ook dieren geconfronteerd worden met een hele hoop van deze bijeffecten. Wetenschappers wijzen erop dat deze gevolgen niet bewezen zijn, maar dat het nationaal invoeren van een 5G-netwerk – zoals de EU graag zou willen – onschuldige burgers zou veranderen in proefkonijnen, gevangen in een onontkoombaar netwerk aan radiostraling.
Het probleem met al deze cijfers is dat er niet voldoende experimenteel bewijs is om met volle zekerheid aan te tonen dat er een causale relatie bestaat tussen de radiogolven en de verhoogde kans op al deze aandoeningen. De reden? Een gebrek aan onderzoek. Wetenschappers en enkele sceptische politici vragen al jaren voor meer onderzoek naar de effecten van radiogolven, maar hun kritiek krijgt weinig gehoor.
Someone still loves you
Toch blijven de meeste politici en technologiebedrijven voorstanders van het nieuwe 5G-netwerk. 5G zou bijna honderd keer sneller zijn dan 4G, het zou honderden gigabytes in enkele seconden kunnen downloaden en een gigantisch netwerk aan vernuftige apparatuur kunnen ondersteunen. De Belgische regering en de Europese Unie zijn dan ook van plan om het netwerk langzaam in te voeren vanaf 2020.
Optimisten zien in de nieuwe generatie van het internet de volgende stap naar een wereld op mensenmaat, die zich op een nooit eerder geziene schaal naar onze wensen kan schikken. Pessimisten zien een ongetest product dat op een nooit eerder geziene schaal uitgetest zal worden op nietsvermoedende burgers. Een cynicus zou zich misschien kunnen afvragen waarom ze zo nodig dit nieuwe netwerk behoeven, als het huidige netwerk al zo goed functioneert en er zo veel mogelijke gevaren zijn. Maar ja, de mens blijft een gemaksdier.