Verenigingenvetes: VGK vs. V.G.K.


We proberen allemaal in vrede samen te leven, maar conflicten zijn nu eenmaal onvermijdelijk. Die conflicten stapelen zich soms echter op tot echte vetes. En geen enkele vete is zo sappig als die tussen twee studentenverenigingen.

Oor­spronke­lijk gepub­liceerd op 23/09/2018 – 15:56 door Daan Van Cauwen­berge

Dit artikel werdt oor­pronke­lijk gepub­liceerd op de oude Scham­per site. Toen deze uit gebruik werd genomen, wer­den alle artikels overgezet.

Een van de oud­ste van alle vetes aan onze uni­ver­siteit is die tussen de Vlaamse Geschied­kundi­ge Kring (V.G.K.) en de Vlaamse Geneeskundi­ge Kring (VGK). Het gebeurt dan ook maar zelden dat je een volledig con­flict kunt samen­vat­ten door te ver­wi­jzen naar de afko­rtin­gen van de verenigin­gen. Hoe stom deze vete ook mag lijken, hij is onder­tussen al bij­na een eeuw oud en het lijkt er niet op dat hij snel zal gaan liggen.

On the origin of

Zoals bij bij­na alle diepe con­flicten in onze maatschap­pij, vin­den we de wor­tels van deze hetse in het Inter­bel­lum. 1931 was een jaar van grote beslissin­gen. Zo besloot bijvoor­beeld de VS toen dat ’the Star-Span­gled Ban­ner’ hun offi­ciële volk­slied zou wor­den en besloten de Span­jaar­den dat hun land voor­taan een repub­liek zou zijn. Veel ingri­jpen­dere beslissin­gen von­den echter plaats aan onze uni­ver­siteit. Novem­ber ’31 besloot een groep­je geschiedenis­stu­den­ten namelijk een stu­den­ten­v­erenig­ing op te richt­en. Alles goed en wel, tot de stu­den­ten­v­erenig­ing van de geneeskun­destu­den­ten in 1936 besloot van naam te veran­deren. Plots waren er twee verenigin­gen met dezelfde naam, VGK.

Bei­de groepen hebben nog alti­jd argu­menten waarom zij recht zouden hebben op de naam. Voor Jules De Bra­ban­der, feestprae­ses bij de V.G.K., is het antwo­ord duidelijk: “Wij waren objec­tief eerder om de afko­rt­ing te claimen. Dat de Geneeskundi­ge Kring oud­er is, heeft daar in principe geen impact op, dat ontken­nen we ook niet. Recht hebben op een naam enkel en alleen omdat je kring oud­er is lijkt ons oneer­lijk.” 

Hanne Van­de­voort, ex-doopver­ant­wo­ordelijke bij de VGK, brengt dan weer de andere kant van het ver­haal naar voren: “Wij hebben niet echt een andere mogelijkheid voor een passende naam. De bij­naam VMK (Vlaamse Medis­che Kring) zou een veel bredere lad­ing bedekken dan nodig. Alsook de bek­end­heid van onze kring maakt ons niet echt geneigd om af te wijken.”

De vete rond de naam is nu onder­tussen al bij­na een eeuw oud, maar ondanks zijn hoge leefti­jd hebben nog maar enkele mensen ooit geprobeerd het prob­leem ‘op te lossen’. Zo vertelt Maxime Heyn­drickx, oude vice-prae­ses van de V.G.K.: “Toen Luk Bee­laert voorzit­ter was van het Fac­ul­teit­enKon­vent (1991–1992), de koe­pel van de fac­ul­taire verenigin­gen, werd onze naam tijdelijk veran­derd in VGesK. Luk kwam uit de geneeskunde. In 1998 werd deze besliss­ing echter teni­et gedaan door een andere FK-voorzit­ter, zijn broer Wim Bee­laert.”

Vriendschappelijke vete

De vete tussen de twee verenigin­gen is over het alge­meen erg speels en niet zo serieus bedoeld. Zo wordt ook benadrukt door De Bra­ban­der: “Verder dan woord­wis­selin­gen en plager­i­jen is het naar mijn weten nooit gegaan, al kan ik me daarin ver­gis­sen. Op onze can­tussen zullen wij bijvoor­beeld de geneeskunde alti­jd plagerig aanspreken als de VMK en op andere can­tussen zullen bei­de groepen alti­jd recht­staan wan­neer gevraagd wordt om ‘het VGK-kringlied’ te zin­gen. We zullen elka­ar alti­jd uitda­gen en nooit als VGK erken­nen, maar het moet natu­urlijk ook alti­jd plezant bli­jven!”

Van­de­voort heeft de vete wel van dichter­bij meege­maakt. “Een goede vriend van mij zat in de V.G.K. op het moment dat ik ook actief was in de VGK, een beet­je een unicum. Voor onze vriend­schap zijn we bei­den ges­traft geweest op can­tus en wan­neer ik hem ging bezoeken in de Amber, het stam­café van de V.G.K. etc. werd ik daar duidelijk buitengekeken. We waren een beet­je zoals Romeo en Julia, maar dan zon­der de romantiek.”

Zij kent ook nog voor­beelden van de plager­i­jen waar De Bra­ban­der al op wees. “Een pros­e­nior heeft nog het V.G.K.-schild gestolen en aan ons gegeven op onze open­ings­fuif. Als wraak hebben de V.G.K.‘ers een jaar lat­er geprobeerd de ban­ners van onze spon­sors te ste­len.” Al valt het haar ook vooral op dat de vete de huidi­ge gen­er­atie niet veel meer kan sche­len. De reden dat hij nog bestaat is vol­gens haar dan ook vooral tra­di­tie en omdat hij gewoon grap­pig is.