Oorspronkelijk gepubliceerd op 14/05/2023 – 15:52 door Dries van Dort
Dit artikel werdt oorpronkelijk gepubliceerd op de oude Schamper site. Toen deze uit gebruik werd genomen, werden alle artikels overgezet.
Ik leef een leven vol frustratie. Op nummer één staat steevast de kapotte lift aan studentenrestaurant De Brug. Op nummer twee staat het meest afgrijselijke kledingstuk dat men ooit uit een fabriek in Bangladesh naar hier heeft laten verschepen: de polo.
Wanneer een jongen zo ongeveer zestien wordt en zijn moeder geen kleren meer bij de JBC voor hem gaat halen, wordt hij verplicht om (slik) zelf een garderobe samen te stellen. Heb ook jij geen persoonlijkheid? Een totaal afwezig gevoel voor mode? Begin je al te zweten wanneer je ziet hoeveel moeilijke knopen zo’n hemd wel niet heeft? Geen paniek. De polo is hier om jou te redden!
Ik deel het polodragende volk graag op in twee groepen. Polodrager A denkt nooit langer dan twee dagen na over welk slofje hij die dag zal aantrekken. Jeans? Check. Witte sneakers? Check. Om toch niet volledig zonder creativiteit of gevoel voor stijl over te komen heeft hij ooit bij Superdry een polo gekocht en dat is in zijn hoofd sindsdien hét toppunt van mode en goede smaak. Daarmee wil ik niet zeggen dat iedereen uren van zijn dag moet spenderen aan een outfit, maar een polo (létterlijk de helft van een hemd) is half de moeite willen doen, om dan toch maar te stoppen met proberen.
Dan is er type B. Dit zijn de ergste. Deze arme jongen kreeg niet genoeg aandacht van zijn ouders in zijn jeugd, waardoor zijn volledige persoonlijkheid gebaseerd is op de reeksen ‘House of cards’, ‘Peaky blinders’, en klerenwinkels Tommy Hilfiger en Ralph Lauren. In zijn daily grind bekijkt hij TikToks van hustlers over hoe hij een piramidespel kan opstellen zodat hij eindelijk alpha selfmade crypto entrepeneur in zijn Instagrambio kan plaatsen. Hij spendeert zijn zomers op een jacht in Zuid-Frankrijk (HÉ OBER, DONDE ESTA M’N FOKKING APEROL?) en de polo is steeds omhuld met een lichtblauwe bodywarmer om zijn gebrek aan persoonlijkheid te verbergen. Wil je de volledige experience? Draag dan de kraag omhoog.
Erger dan de types die ze dragen, is de polo zelf. Hier en daar vind je in een donkere hoek op de kelderverdieping van H&M misschien nog een leuk motiefje. De meeste zijn echter in verschrikkelijk vloekende kleuren. Oh, je wilde iets in donkerblauw? Pech, je zal het moeten doen met gifgroen. Ook hebben ze dan dat dwaze paardje op hun borst staan, en ze doen zelfs het beste figuur hopeloos flets lijken.
Wil je casual? Draag dan een T‑shirt. Wil je formeler? Draag dan een hemd met eventueel een blazer. Weet je niet wie je bent en wil je van alles een beetje? Draag dan een polo. Het is tijd dat we dit verschrikkelijke stuk textiel teruggooien naar het tennisveld, waar het thuishoort.