UGent Architecturaal


‘Je hoeft niet ver te zoeken om schoonheid te vinden,’ klinkt als een opvallend slechte horoscoop. Toch is er iets van waar. Neem nu bijvoorbeeld de oude gebouwen waarin wij onze dagen wegslijten, dat zijn eigenlijk kleine pareltjes aan de Leie.

Oor­spronke­lijk gepub­liceerd op 4/03/2019 – 15:20 door Daan Van Cauwen­ber­geNathan Pel­grims

Dit artikel werdt oor­pronke­lijk gepub­liceerd op de oude Scham­per site. Toen deze uit gebruik werd genomen, wer­den alle artikels overgezet.

Stel je voor: je strompelt gehaast je fac­ul­teit bin­nen vijf minuten voor de les begint. Je hebt weer te weinig ges­lapen en hebt het gevoel dat je hoofd op het punt staat te ont­plof­fen of leeg te lopen. Wat vol­gt zijn drie bikkel­harde uren. Je ogen vallen een paar keer dicht, ter­wi­jl de prof een ein­de­loze uiteen­zetting geeft over de geschiede­nis van de reg­u­ler­ing van wat­ten­staaf­jes. De prof stopt tien minuten lat­er dan verwacht. Als je voelt dat hij op het punt staat ein­delijk een einde te mak­en aan zijn ellen­lange bloem­lez­ing van de wat­ten­staaf, pakken jij en alle stu­den­ten ron­dom jou snel hun rugzak, die ze al tien minuten gele­den gevuld had­den met al hun spullen.

Waarschi­jn­lijk een sit­u­atie waarin veel mensen zich wel kun­nen herken­nen. Waarschi­jn­lijk ben je je er echter niet van bewust dat je op deze korte tijd de kans gemist hebt uit eerste hand te geni­eten van een paar par­elt­jes van de (Gentse) archi­tec­tu­ur. Van de mod­ernistis­che gan­gen van de Bland­i­jn en de clas­sicis­tis­che zuilen van de Aula Aca­d­e­m­i­ca, tot de heden­daagse sti­jl van het Ufo. Onze uni­ver­siteit heeft een kleine schatk­ist aan archi­tec­turale won­deren.

Patrimonium

Een eerste vraag is miss­chien waarom wij über­haupt iets zouden moeten geven om al die gebouwen van onze geliefde UGent. “Om vele rede­nen natu­urlijk”, wordt ons ent­hou­si­ast verteld door Bart Ver­schaf­fel. Pro­fes­sor Ver­schaf­fel is filosoof van oplei­d­ing, maar is nu beter bek­end als pro­fes­sor Archi­tec­tu­ur­the­o­rie en Archi­tec­tu­urkri­tiek. “Wat infor­matie betre­ft is het nogal moeil­ijk van­daag de dag uit te blinken als uni­ver­siteit. Niet alleen is door het inter­net plots ieder boek bin­nen hand­bereik gekomen, maar ook hebben bij­na alle uni­ver­siteit­en van­daag wel een super­com­put­er. Maar in zijn omgev­ing en zijn gebouwen, daarin kan een uni­ver­siteit zich nog alti­jd onder­schei­den.”

Dat we niet alti­jd even trots mocht­en zijn op onze lokalen maakt pro­fes­sor Ver­schaf­fel echter snel duidelijk. “Er is een peri­ode geweest waarin de UGent haar gebouwen echt ver­waar­loosd heeft. De Boeken­toren bevond zich in een erbarmelijke staat en de Plateau, een van de belan­grijk­ste cen­tra van Bel­gis­che weten­schap uit de negen­tiende eeuw, wordt ook zwaar ver­waar­loosd. Eigen­lijk heeft de Plateau miss­chien echt eens een ren­o­vatie nodig.”

Toch vin­dt pro­fes­sor Ver­schaf­fel dat deze peri­ode van ver­val ein­delijk voor­bij is. “De laat­ste jaren is er weer een soort wed­stri­jd ontstaan onder de uni­ver­siteit­en. Het is weer belan­grijk om mooie gebouwen te hebben. De ren­o­vatie van de Boeken­toren is bijvoor­beeld al een belan­grijke stap in de goede richt­ing en wij mogen erg trots zijn met een groots gebouw als het Ufo.”

“Eigen­lijk heeft de Plateau miss­chien echt eens een ren­o­vatie nodig.” – Ver­schaf­fel

Tour de Musée

Aula

De majestueuze Aula Aca­d­e­m­i­ca werd ont­wor­pen door ingeweken West-Vlaams archi­tect Louis Roe­landt. Begin negen­tiende eeuw kri­jgt hij de opdracht van de Rijk­suni­ver­siteit Gent om een pres­tigieus feestpaleis te ontwer­pen. Nadat zijn ontwerp werd goedgekeurd, vol­gde op 4 augus­tus 1819 de eerstes­teen­leg­ging. Het neo­clas­sis­tisch gebouw was af in 1826 en diende niet enkel voor uni­ver­si­taire aan­gele­gen­heden. Toen al von­den er ver­schil­lende ten­toon­stellin­gen en exposi­ties plaats. De gev­el kan voor Romeliefheb­bers overi­gens bek­end lijken: Roe­landt putte namelijk inspi­ratie uit het pan­theon in Rome, inclusief de acht ken­merk­ende Kor­in­tis­che zuilen. Bin­nenin is het par­elt­je de acad­e­mier­aadza­al, inclusief gepleis­terd cas­set­tepla­fond. Dit hoge pla­fond was zow­el een vloek als een zegen: het onder­houd van het pla­fond zelf, en ook de ver­licht­ing die erin ver­w­erkt zit, bleek niet evi­dent. Ook blader­den er stuk­jes pla­fond af naar bene­den. Zou dit de reden zijn voor het net dat er recent onder is ges­pan­nen? Kun­stken­ners noe­men de Aula wel eens een alle­gaart­je van ver­schil­lende bouw­sti­jlen, maar het valt niet te ontken­nen dat het uni­ver­siteitspaleis imposant is. De UGent hield overi­gens toen al reken­ing met recy­cleren: voor de inkomhal wer­den ste­nen gebruikt uit de ruïnes van de infirmerie die ooit in de Sint-Pietersab­dij stond.

Deze opdracht was overi­gens de lancer­ing van Roe­landts car­rière. Hij werd benoemd tot stad­sar­chi­tect en kri­jgt hier­door het alleen­recht op het ontwer­pen van pub­lieke Gentse gebouwen. Hier­door heeft hij een bepal­ende rol gespeeld bij de vor­mgev­ing van het stad­szicht. Zo heeft hij een deel van de Braun­school, waar nu de Fac­ul­teit Recht en Crim­i­nolo­gie gehuisvest zit, ont­wor­pen. Ook het Justi­tiepaleis, de Opera en de Sint-Annakerk zijn van zijn hand. We vra­gen ons af wat hij zou vin­den van de plan­nen voor het ope­nen van een super­markt in dit laat­ste meester­w­erk.

Roe­landt putte inspi­ratie uit het Pan­theon in Rome

Ufo

In 2010 werd het Uni­ver­siteits­fo­rum, kortweg Ufo, afgew­erkt. Door­dat de UGent nu haar eigen bouwheer is kan ze nu een volledig andere kant uit­gaan. Het ver­schil met de gebouwen die uni­ver­siteit in de jaren zeventig neer­pootte is tre­f­fend. Vol­gens de ‘Nieuwe Een­voud’ ontwier­pen Stéphane Beel en Xavier De Geyter deze blik­vanger, die de Sint-Pieter­snieuw­straat een nieuw uitzicht moest geven en de samen­hang tussen de ver­schil­lende uni­ver­siteits­ge­bouwen moest benadrukken. Ook de lig­ging van het gebouw is toon­aangevend voor de nieuwe ide­olo­gie die de uni­ver­siteit en de stad hanteren: na de peri­ode van stadsvlucht wordt er nu voor gekozen om de stu­den­ten weer in de stad onder te bren­gen. Een extraat­je is de mobiele wand, ook wel gek­end als de ‘vin’ die boven het UFO uit­steekt, die audi­to­ri­um de Mey­er kan verde­len in twee kleinere audi­to­ria. Ten­min­ste, dat was de bedoel­ing. Bij de open­ing werk­te de wand niet, wat vol­gens som­mi­gen te wijten was aan een con­struc­tiefout, vol­gens de uni­ver­siteit zelf aan het feit dat ze ‘nog onafgew­erkt’ was.

Plateau

Roe­landts opvol­ger en stad­sar­chi­tect Adolphe Pauli nam het ontwerp van het Plateauge­bouw op zich. De ganse uni­ver­siteit was des­ti­jds geves­tigd in de gebouwen waar momenteel de Fac­ul­teit Recht en Crim­i­nolo­gie geves­tigd is. Fun fact voor de mensen die al op deze fac­ul­teit hebben ver­toefd: de vier vleugels gezien vanaf de bin­nenko­er huisvest­ten de vier oor­spronke­lijke fac­ul­teit­en van de Rijk­suni­ver­siteit Gent, met name de Recht­en, Let­teren, Geneeskunde en Weten­schap­pen. Gezien de groei aan richtin­gen en stu­den­ten was uit­brei­d­ing nodig, maar de uni­ver­siteit kon dit niet betal­en in het dure stad­s­cen­trum. Het arme Batavi­a­beluik moest het ont­gelden en werd ges­loopt voor de bouw van het grote Plateau­com­plex in 1883.

Door ver­loed­er­ing leek de gev­el van het neo­clas­sic­tis­che gebouw pikzwart te zijn, maar na een minu­tieuze gevel­ren­o­vatie onthulde de Plateau haar oor­spronke­lijke kleuren. De par­el is gemaakt van blauw-gri­jze arduin­steen en kalkzand­steen en wordt bedekt met ver­schil­lende koe­pelvormige dak­en. De bin­nenkant van het com­plex heeft de ren­o­vatie niet gehaald, en ligt er nog steeds erbarmelijk bij. Door­dat het gebouw de evo­lu­tie van de ver­schil­lende weten­schap­pelijke richtin­gen niet kon bijhouden wer­den er al snel kan­toren bijge­bouwd, verdiepin­gen ges­plitst of zelfs verdiepin­gen bijge­bouwd, zoals het geval was bij de Volk­ster­renwacht Armand Pien. Het dool­hof van de Plateau was onder­w­erp van de, inmid­dels ver­wi­jderde, Face­book­pag­i­na Ver­bor­gen plaat­sen in het Plateauge­bouw. Op deze pag­i­na wer­den ver­schil­lende foto’s geplaatst van, zoals de naam verk­lapt, ver­bor­gen plek­jes. Nadat een stu­dent, tij­dens een nachtelijke verken­ningstocht geïn­spireerd door de foto’s, te val kwam door een glazen dak en over­leed werd de pag­i­na op vraag van de uni­ver­siteit ver­wi­jderd.