UFO goes eco

“Het begon eigen­lijk een jaar of zeven gele­den”, laat David van der Ha, duurza­amhei­d­scoör­di­na­tor bij het Duurza­amhei­d­skan­toor ons weten. “Maar toen was het een even­e­ment gericht op per­son­eel­sle­den en bevat­te het aan­bod vooral duurzame verf, tex­tiel, bloem­bollen en dat soort zak­en. Drie jaar gele­den hebben we het opengetrokken naar stu­den­ten. Nu merken we dat we voor­namelijk stu­den­ten aantr­e­f­fen tussen de kraam­p­jes.” Hoewel de afgelopen edi­ties steeds zeer goed ver­liepen en de pop­u­lar­iteit zicht­baar groeit, bli­jft het voor de organ­isatoren toch steeds span­nend. “Grote veran­derin­gen hebben we dit jaar eigen­lijk niet gedaan, maar ook kleine din­gen bli­jven span­nend voor ons”, vertelt Ellen De Vrieze, job­stu­dente bij het Duurza­amhei­d­skan­toor.

“Onze belan­grijk­ste opdracht is vooral om mensen te tonen dat het ook anders kan” – David

“Zo hebben we er dit jaar voor gekozen om hon­derd koffies en chocomelk­jes uit te delen in ste­nen kop­jes. We proberen de stand­houd­ers zo veel mogelijk te motiv­eren om goed na te denken over mate­ri­alen en bijvoor­beeld echte lep­els en glazen te gebruiken, maar er heerst nog wel de angst dat die zouden wor­den meegenomen. Achter­af zien we dan vaak beves­tigd dat die angst onterecht is: stu­den­ten staan eigen­lijk heel erg open voor zulke din­gen.” Verder zijn ze niet enkel tevre­den over de mas­sale opkomst, maar ook over wie er langs kwam. “De ‘donker­groene’ jon­gens en meis­jes zullen het Duurza­amhei­d­skan­toor sowieso wel vin­den, maar met deze actie bereiken we ook veel stu­den­ten die gewoon geïn­ter­esseerd zijn in hoe het anders kan. Mensen die willen weten hoe ze op een of andere manier hun gedrag kun­nen veran­deren, en dat is een zeer inter­es­sant pub­liek”, zegt David tevre­den.

Naast de tweede­hand­skledij van Vlömärkt, fair­trade choco en Dopper­drinkbussen, vind je op de eco­markt ook heel wat min­der voor de hand liggende pro­ducten en ini­ti­atieven, zoals een gin gemaakt van onkruid of thee gemaakt van fruitresten. “Het is heel leuk als wij dan gecon­tacteerd wor­den door ini­ti­atieven die we eerst over het hoofd had­den gezien met de vraag ‘oh, mogen wij ook komen?’”, zegt Ellen.  “Eco­markt, die titel klinkt nog alti­jd zo heel erg ecol­o­gisch,” vin­dt David, “maar de onder­ti­tel is eigen­lijk veel belan­grijk­er: sus­tain­able, fair­trade and sec­ond hand.” Een strenge selec­tie moeten de kan­di­dat­en niet onder­gaan alvorens ze hun goed aan de man mogen bren­gen op de eco­markt, hoewel het duurza­amhei­d­skan­toor toch alti­jd een kleine screen­ing doet.

Tot eind decem­ber kan je het duurza­amhei­d­skan­toor nog vin­den in de ruimte bene­den in het UFO, waar ze graag alle ini­ti­atieven die rond duurza­amheid werken willen ver­welkomen, niet alleen de ecol­o­gis­che, maar even­goed de sociale pro­jecten. Naast het organ­is­eren van de Eco­markt houdt het duurza­amhei­d­skan­toor zich bezig met pro­jecten van aller­lei aard zoals de ver­groen­ing van park­ings of ver­du­urza­m­ing van stu­den­ten­v­erenigin­gen. “Meestal zijn wij met zwaardere dossiers bezig om te proberen iets te veran­deren”, aldus van der Ha “maar een stuk­je is ook sen­si­bilis­er­ing natu­urlijk, van­daar de eco­markt. Onze belan­grijk­ste opdracht is vooral om mensen te tonen dat het ook anders kan.”