Tinderloos daten in de 21ste eeuw


Daten in de 21ste eeuw, dat hoort via Tinder en het digitale landschap, toch? Er zijn mogelijks andere, meer primitieve uitwegen die hoogstnodig uitgetest moeten worden.

Oor­spronke­lijk gepub­liceerd op 31/03/2019 – 11:21 door Nicky Van­degh­in­ste

Dit artikel werdt oor­pronke­lijk gepub­liceerd op de oude Scham­per site. Toen deze uit gebruik werd genomen, wer­den alle artikels overgezet.

Deze Scham­per­lab begint met een beken­te­nis. De voor u schri­jvende redac­teur heeft geen Tin­der­ac­count meer. Dit is niet bewust, of zelfs niet door een of andere scan­daleuze gedrag­ing ten opzichte van mijn tin­derende mede­mens, maar door een tac­tis­che fout. Blijk­baar is het een inbreuk op de algemene voor­waar­den je account te vaak wis­pel­turig te ver­wi­jderen en lat­er opnieuw te installeren.

De gele­gen­heid biedt zich aan om de retro­route te nemen. Er moet echter toegegeven wor­den dat na enige tijd ges­te­und te hebben op de dig­i­tale wereld om mensen te ont­moeten, de vaardigheid om gewoon mensen te ont­moeten, er miss­chien wat op ver­wa­terd is. Ook merk je plots dat flirten in het echte lev­en niet gebeurt via emoti­cons. Er was een tijd waarin er hele han­dlei­din­gen beston­den voor de vri­jgezelle jongedames van de jaren vijftig. Die vertelden over hoe ze zich moesten gedra­gen en hoe zedig, doch aan­lokke­lijk te zijn. Dez­er tij­den hebben we click­baitar­tikels op web­sites die eisen dat je adblock uitschakelt en in de kantli­jn je een com­plex aan­prat­en over elk mogelijk deel van je lichaam en je per­soon­lijkheid.

Just smile and nod

De aan­vanke­lijke hypothese is dat al deze tips en tricks nogal leeg en nut­teloos zijn. De meest voorkomende tips lijken zo voor de hand liggend dat het je oog­ballen in hun kassen doet wegrollen. Ik bereid me voor op een soci­aal exper­i­ment en houd in mijn achter­hoofd dat dit soort artikel melo­drama­tis­che gevol­gen had voor de per­son­ages van How to lose a guy in ten days. Nadat ik mijn ethis­che bezwaren opz­ij heb geschoven, zullen de vri­jgezelle mensen in mijn omgev­ing drie dagen lang het sub­ject wor­den van enkele tests.

De eerste dag focus ik me op de meest voorkomende en dus ook meest voor de hand liggende tips. Er wordt me verteld te glim­lachen, mensen licht te proberen aan­rak­en en iets meer te knip­peren met mijn ogen. In de ocht­end sta ik iets vroeger op om wat moeite te doen ver­zorgd over te komen. Dit vormt al de eerste uitdag­ing. Het kwarti­er slaap dat wordt opgegeven voor het aan­bren­gen van con­ceal­er en het blazen van haar vergt waarschi­jn­lijk al een extra dosis con­ceal­er. Er is duidelijk een tweestri­jd tussen de mogelijke meer­waarde en de opof­fer­ing die dit vraagt.

Het voort­durend glim­lachen voelt al vlug een beet­je fake. Gelooft iemand nog dat ik zo goedgeluimd ben? Zie ik er niet een beet­je uit als een seriemo­or­de­naar? Het extra knip­peren zal in dat geval al zek­er niet helpen. Ook komt de tip om aan small talk te doen heel vaak voor, of ‘saaie vra­gen’ stellen. De schri­jvers van die tip zijn zich er blijk­baar niet van bewust dat een hele dag aan iedere nieuwe per­soon vra­gen wat ze stud­eren en of ze lekker gegeten hebben ook voor mìj saai is. Desal­ni­et­temin is mijn dag vak­er dan anders gevuld met luchtige con­ver­sa­ties en nieuwe ken­nis­sen. Een date of een vriend­schapsver­zoek is er niet van gekomen, maar soci­aal con­tact in elk geval wel.

Gezelligschapsspelletjes

De tweede dag van mijn soci­aal exper­i­ment neem ik er een tip bij die iets meer con­creet is. Er wordt aanger­aden om deel te nemen aan nieuwe activiteit­en, bij voorkeur iets dat je zelf al heel graag doet of waar je geïn­ter­esseerd in bent. Het is een extra voordeel als je er alleen naar­toe gaat en je er nie­mand of toch bij­na nie­mand kent. Dit voelt als een heel hoge drem­pel aan. Het valt te begri­jpen dat som­mige mensen het moeil­ijk­er hebben mensen offline te ont­moeten omdat het des te makke­lijk­er is dag in dag uit bin­nen je eigen sociale kring te bli­jven.

Het is de avond van de gezelf­schapsspel­let­je­savond van Zeus WPI. Ik ken er een dri­etal mensen, maar loop nog enigszins bedeesd het lokaal op De Sterre bin­nen. Het spel Jun­gle Speed brengt me tegen­over een vriendin en twee char­mante infor­mati­ci. Bij het gri­jpen naar de totem ver­stren­ge­len mijn vingers met een van hen. Ik let erop hem extra in de ogen te kijken. Ons oog­con­tact duurt even tot ik een kriebel in de buik voel. Ik besluit hem lat­er op de avond wat ‘saaie vra­gen’ te stellen. De saaie vra­gen lopen over in oprechte inter­esse en we prat­en verder in de zetel onder een deken­t­je. Ik hoef mijn glim­lach niet meer te forceren en ook het oog­con­tact komt vanzelf. Ik wordt zeer galant naar mijn fiets gewan­deld en er kwam geen date, maar een vriend­schapsver­zoek, een half uur na mijn vertrek vanop De Sterre. 

Particharmeren

Na het relatieve suc­ces van dag twee, wordt het exper­i­menteren ver­vol­gd op een derde dag. Je lichaamshoud­ing aan­passen en je gsm-gebruik tot een min­i­mum beperken zijn tevens twee tips die op zich min­der vaak voorkomen, maar wel toepas­baar zijn, zelfs als je met nie­mand in con­ver­sa­tie bent. Dus ook aan een toog of aan een bushalte zou men zich moeten open­stellen voor willekeurige inter­ac­ties met de buiten­wereld. Ik besluit deze the­o­rie te testen de avond voor Dies Natal­is, op het even­e­ment van 50 jaar par­tic­i­patie. Het ver­min­derde gsm-gebruik bleek een uitdag­ing te zijn. Miss­chien had ik daarom de avond ervoor meer geluk bij de infor­mati­ci. Of zijn zij gewoon makke­lijkere prooien? De hele avond lang praat ik enkel met mensen die ik ken, tot de stand met ijs­jes mijn aan­dacht lonkt. Ik wacht geduldig tot mijn dame blanche me geserveerd wordt. Het lukt om gedurende die hele tijd niet naar mijn smart­phone te staren. Plots staat iemand naast me. Hij heeft het meest onterechte punt van kri­tiek. Ik zou aan het over­dri­jven zijn met de choco­lade­saus die ik rijke­lijk over mijn ijs­je strooi. Na enige veront­waardig­ing ging de con­ver­sa­tie verder dan mijn geheel terecht gebruik van de choco­lade­saus en slaan we aan de praat. Het lei­dt tot een aan­ge­naam moment, maar niet veel meer.

Ik hoef mijn glim­lach niet meer te forceren en ook het oog­con­tact komt vanzelf.

We kun­nen uit dit soci­aal exper­i­ment con­clud­eren dat er toch enige grond is aan de meest voorkomende tips. Mits iets meer ini­ti­atief zou er hoogst­waarschi­jn­lijk een date uit kun­nen vol­gen. Een mogelijk punt van kri­tiek is dat er op de tweede dag een iets makke­lijkere doel­groep werd uit­gekozen, mede omdat er slechts twee andere vrouwen aan­wezig waren in de ruimte vol infor­mati­ci. Hoe dan ook lei­den de tips tot een beter humeur door al het glim­lachen en toch wel wat meer kansen tot een gesprek. Deze Tin­derel­la jaagt vanaf nu nog enkel offline op haar prooien.