Oorspronkelijk gepubliceerd op 7/11/2021 – 18:07 door Dries Blontrock
Dit artikel werdt oorpronkelijk gepubliceerd op de oude Schamper site. Toen deze uit gebruik werd genomen, werden alle artikels overgezet.
Arrogante talenstudent
De situatie is precair. Daarnaast is ze ook nijpend, onrust- en zorgwekkend. Verder staat het water aan de lippen. Het is dus vijf voor twaalf en alle alarmbellen beginnen te rinkelen. De contouren van het grote maatschappelijke probleem van onze tijd tekenen zich steeds duidelijker af: de talenrichtingen lijken langzaamaan leeg te lopen.
Beeld u een toekomst zonder talenstudenten in. Heerlijk, toch? Maar behalve een dalende hoeveelheid ongelooflijk pedante opsommingen van synoniemen aan het begin van edito’s, brengt een taalloze toekomst ook nadelen met zich mee. Wie zal dan betweterig uw dt-fouten verbeteren? U verblijden met ongevraagde weetjes over de tussentaal in Vlaanderen? Wie zal u dan wijzen op pleonasmen en tautologieën en het verschil tussen de twee haarfijn uitleggen? Vergeet het klimaat: dít wordt de ondergang van de mensheid. Zeg dat deze taalstudent het gezegd heeft.
Het lijkt alsof de studiefiche als grap bedoeld was
Niet alleen de taalkundige is met uitsterven bedreigd, ook de leraar lijkt een steeds zeldzamer specimen te worden. De UGent had gehoopt om met de educatieve master (eduma), een specifieke opleiding tot leerkracht, dat tekort te kunnen bekampen. De eduma beleeft dit jaar zijn tweede jaargang en lijkt te lijden onder aardig wat kinderziektes, al is dat misschien wat te zacht uitgedrukt. Een hele waslijst aan getuigenissen laat de mond van iedereen die zelf de eduma niet opneemt openvallen van verbazing.
Een kafkaëske puinhoop aan regeltjes wordt gecomplementeerd door een verplicht EHBO-vak dat je vijf punten op je stagebeoordeling kan kosten. Het lijkt alsof de studiefiche als grap bedoeld was, maar op de een of andere manier toch aanvaard is. Leerkrachten die al uitgeblust zijn voordat ze ook maar een klaslokaal gezien hebben: wat een kwaliteitslabel voor de richting.
Beide richtingen hebben dus flink wat werk voor de boeg. Vrezen voor het voortbestaan hoeft echter niet: vroeg of laat willen rechtenstudenten ook wel eens iets anders doen dan hun codex lezen, en komen ze hun kasteel uit om een aardsere opleiding te volgen.