The Origin Of: Veldstraat


De Veldstraat staat in het algemeen bekend als de winkelstraat van Gent, maar lange tijd was ze een druk verkeersknooppunt en verbleven er hoogstaande internationale gasten. Een duik in de geschiedenis van één van Gents bekendste straten.

Oor­spronke­lijk gepub­liceerd op 12/12/2016 – 19:04 door Timme Cra­eye

Dit artikel werdt oor­pronke­lijk gepub­liceerd op de oude Scham­per site. Toen deze uit gebruik werd genomen, wer­den alle artikels overgezet.

Decem­ber, dé tijd van het jaar om schaamteloos je bankkaarten leeg te halen en je bil­jet­ten neer te tellen. De ker­sts­feer hangt in de lucht. Waar anders dan in de Veld­straat sleur je met zakken vol last minute ker­st­cadeaus om je vrien­den en fam­i­lie weer een jaar lang zoet te houden?

Hotelstraat

Draaien we de tijd zo’n 300 jaar terug, dan vind je je favori­ete H&M (je mag kiezen welke) hier nog niet terug. De Veld­straat stond tij­dens de achtiende en negen­tiende eeuw bek­end om haar vele hotels die er pronk­ten in clas­sicis­tis­che sti­jl met sier­lijke trapgevels. Haar kas­seien wer­den des­ti­jds zelfs betre­den door enkele voor­name gas­ten. Lodewijk XVIII verbleef er in hotel d’Hane-Steenhuyse en Welling­ton vond een stek in hotel Clement. Hotel Schamp bood dan weer onder­dak aan de Amerikaanse del­e­gatie tij­dens de onderteken­ing van de Vrede van Gent tussen de VS en Groot-Brit­tan­nië in 1814. De aris­to­cratie kwam, en ging uitein­delijk voor­goed.

Winkelstraat             

Eind negen­tiende eeuw ver­breed­de het stads­bestu­ur de straat waarmee ze de start van de Veld­straat als economisch cen­trum inlu­id­de. De hotels verd­we­nen (op enkele na) en maak­ten plaats voor negen­tiende-eeuwse heren­huizen. Voor kleine zelf­s­tandi­gen brak een gouden tijd aan en hun uithangs­bor­den sier­den de gevels. Langza­am maar zek­er wer­den die echter weer omlaag gehaald en maak­ten ze plaats voor de licht­gevende logo’s van wel­bek­ende multi­na­tion­als. Begin 21ste eeuw sloten de laat­ste fam­i­lieza­k­en defin­i­tief de deuren. In de tussen­ti­jd veran­derde de Veld­straat een laat­ste keer haar gelaat: in 1984 werd de ver­keer­sad­er een autovri­je straat, ter bevorder­ing van ons winkelgenot. Haar geschiede­nis is rijk en haar aantrekkingskracht groot, slen­teren over de kas­seien van één van Monopoly’s duurste Bel­gis­che strat­en is zow­el een reis doorheen de tijd als een spir­ituele ont­dekkingstocht naar je finan­ciële spilzucht.