The lion does not concern himself with

Waar komt het vandaan?

Om de pop­u­lar­iteit van deze mys­terieuze, zeer spec­i­fieke en toch wel merk­waardi­ge memes te verk­laren, moeten we eerst en vooral kijken naar hun herkomst. De pre­cieze oor­sprong van memes is vaak nogal moeil­ijk te bepalen, aangezien ze ontstaan uit andere memes bestrooid met een snuif­je actu­aliteit en door­spekt met een flinke dosis indi­vidu­ele toevoeg­in­gen tij­dens het eeuwig rond­dwalen op het inter­net. 

De lion ver­wi­jst hier naar het arche­type van de sig­ma, ter­wi­jl de small dog en sheep ver­wi­jzen naar de bètas

Toch zijn er bij de memes van the lion does not con­cern him­self with duidelijke aan­wi­jzin­gen voor de herkomst: zo zou de meme ontstaan zijn uit de sig­ma grind­set-trend, die zijn piek kende begin 2022. Sig­ma is een soort ideaal­beeld voor (jonge) man­nen van iemand die man­nelijk, suc­cesvol en onafhanke­lijk is, en grind­set staat voor een lev­enssti­jl van hard werken en dis­ci­pline om aan zelfver­be­ter­ing te doen en dus een sig­ma te wor­den.

In de sig­ma grind­set-krin­gen cir­culeer­den dan weer de gezeg­den ‘The lion does not turn around when the small dog barks’, afgeleid van een Afrikaans spreek­wo­ord, en ’the lion does not con­cern him­self with the opin­ion of sheep’, uit een Game of Thrones-aflev­er­ing. De lion ver­wi­jst hier naar het arche­type van de sig­ma, ter­wi­jl de small dog en sheep ver­wi­jzen naar de ètas, de ondergeschik­te tegen­hang­ers van de sig­mas. Uit de voor­gaande gezeg­den zijn er uitein­delijk miljoe­nen vari­aties ontstaan, waaron­der iets vul­gaird­ere memes die niet geschikt zijn voor dit kuise blad.

Waarom zo populair?

De pop­u­lar­iteit van deze memes valt te wijten aan 3 fac­toren: ten eerste voorzi­et the lion een derde per­soon in een zin, wat het mogelijk maakt om jezelf los te kop­pe­len van het idee dat je uit­drukt in de zin. Dit zorgt ervoor dat je bijvoor­beeld ideeën die je beschamend of onge­makke­lijk vin­dt kan uiten zon­der dat mensen je als cringe bestem­pe­len.

Daar­naast zijn we als mensen alti­jd al geneigd geweest om menselijke eigen­schap­pen of gedrag toe te schri­jven aan dieren; dit heet antropo­mor­fisme. Hier zijn aller­hande rede­nen voor, maar dieren lenen zich uit­stek­end voor bijvoor­beeld satires, met als schoolvoor­beeld Van den vos Rey­naerde. In dat epos steekt de auteur flink de draak met de maatschap­pij en haar hogere ech­e­lons, maar ver­mi­jdt hij ver­vol­ging door per­so­n­en niet let­ter­lijk af te beelden. Hij con­fron­teert zo als het ware de lez­er met zijn eigen teko­rtkomin­gen zon­der hem bij naam te noe­men.

Een paard dat zijn hoofd op en neer bewoog betek­ende al gauw dat dat paard ja aan het knikken was op elke vraag die we stelden

Boven­di­en hebben we het ook moeil­ijk om dier­lijk gedrag onverk­laar­baar te lat­en; als een dier iets doet dat we niet meteen kun­nen door­gron­den, geven we er een menselijke draai aan. Denk aan the all-know­ing horse-meme die enkele maan­den gele­den het inter­net rondg­ing; een paard dat zijn hoofd op en neer bewoog betek­ende al gauw dat dat paard ja aan het knikken was op elke vraag die we stelden.