Oorspronkelijk gepubliceerd op 20/11/2022 – 16:36 door Pieter Beirens
Dit artikel werdt oorpronkelijk gepubliceerd op de oude Schamper site. Toen deze uit gebruik werd genomen, werden alle artikels overgezet.
Gent zit vol. Dat horen we meer en meer. Studenten zouden de gewone burgers van hun huizen beroven en de buurten verstoren met ons “andere levensritme”, als we ze al niet overnemen van de echte Gentenaars. Tegelijk plant UGent haar activiteiten verder uit de stad te brengen. Zijn studenten niet meer welkom in de stad?
Het stadsbestuur stelt graag dat ze begrip heeft voor de situatie van de student. Een kwart van de studenten die op kot zitten, zouden daarvoor reguliere woningen gebruiken in plaats van speciale koten. Er zijn nu eenmaal niet genoeg koten om aan de vraag te voldoen. Allemaal volledig begrijpelijk, zegt de Stad, maar de student moet wel weg. Ook de bewoners van de stad zien ons liever verdwijnen. Zij spreken onder andere over wijken die volledig overgenomen zouden worden door studenten. Kortom: wij zijn een probleem.
Minder aandacht gaat naar de voordelen van al die studenten, en het feit dat die studenten niet zelden de volgende jonge, hoogopgeleide Gentenaars zullen zijn. Mensen die belastingen betalen, ondernemingen oprichten en belangrijk zullen zijn om de vergrijzing ietwat betaalbaar te houden. Misschien moeten we wat meer spreken over de voordelen die studenten met zich meebrengen?
De maatschappij doet veel om ons de kans te geven te studeren, maar de stad faalt om ons nog met zich te verweven
Tegen 2050 wil UGent Student Villages: koten, restaurants en winkels in grote clusters. Deze zouden in die visie echter meer buiten de stad liggen. Een universiteit die zich wegdraait van het Gentse centrum, om zich naar het leven in en rond de campus te richten. Een harde breuk met dat wat UGent net zo speciaal maakt: zijn band met de stad.
Mogelijks sluit deze beschrijving totaal niet aan bij de visie van de machthebbers in kwestie. In deze editie beantwoorden ze deze bezorgdheden zelfs. Toch kan ik als student alleen maar vaststellen dat dit wel degelijk is hoe het huidige discours aanvoelt. Er wordt boven onze hoofden gepraat over onze overlast en hoeveel plaats we innemen. De maatschappij doet veel om ons de kans te geven te studeren, maar de stad faalt om ons nog met zich te verweven. Een jammere zaak.