Oorspronkelijk gepubliceerd op 12/05/2020 – 10:33 door Dries Blontrock
Dit artikel werdt oorpronkelijk gepubliceerd op de oude Schamper site. Toen deze uit gebruik werd genomen, werden alle artikels overgezet.
Matthias weet nu al dat hij zal slagen voor zijn examens. Of tenminste, hij heeft sterke vermoedens. Sinds hij enkele dagen geleden een video zag met een bemoedigende boodschap van alle decanen, is alles hem plots duidelijk. De innovatieve oplossingen voor zijn problemen die daarin werden voorgesteld waren werkelijk een aha-erlebnis voor deze twintigjarige student Taal- en Letterkunde. Hij beseft nu dat het moeilijk is, maar dat we erdoor moeten. “Samen” dan nog wel. Verder wereldschokkend nieuws kwam er van de drie pixels waarvan hij vermoedde dat ze ook een decaan moesten voorstellen. “Jullie maken allemaal deel uit van de grote UGent-gemeenschap”, zeiden de pixels. Matthias pinkte een traantje weg. Plots bleek immers dat de UGent hem niet stalkte met volslagen nutteloze e‑mails, maar hij gewoon deel van een gezellige gemeenschap was. Bovendien was de lockdown een “mooie kans voor zelfontplooiing” en “missen de proffen ons toch een beetje”. Een warme gloed verspreidde zich door Matthias’ lichaam. Er was echter ook praktisch advies: “Gaat het eens wat minder, haal dan een frisse neus en spreek elkaar moed in.” Briljant. Dat hij daar zelf nog niet aan gedacht had. Duidelijk nog wat ruimte voor ontplooiing.
“Ja, dit is wat mijn academiejaar redt!”
Alsof dat alles nog niet volstond, kreeg hij een melding dat er een nieuwe e‑mail in zijn inbox was binnengelopen. Vlijtig als hij is, opende de student meteen zijn account. Hij kon zijn ogen nauwelijks geloven. Was het echt een mail van de rector die hij daar zag? “Die bevat vast oneindig veel nuttige informatie”, dacht Matthias meteen. Dat was hij immers van onze Riktor gewoon. In het bericht werd onthuld dat “iedereen roeit met de riemen die ze hebben” en dat men “beseft dat het voor ons moeilijk is”. Matthias beurde er meteen van op. “Ja”, dacht hij, “dit is wat mijn academiejaar redt!” Het is namelijk hetgeen dat hij het liefste heeft: geen concrete maatregelen om studenten te helpen, geen flexibele omgang met alle pakketten die in essentie zelfstudie zijn geworden. Neen, geef Matthias maar pure observaties en vage bemoedigende boodschappen. Dat biedt immers de grootste garantie op succes.