Streek van de Week: Tomo No Kai

Strikt genomen is Tomo No Kai geen streek­club. Moeten de Japanse streken daarom het zwi­j­gen opgelegd wor­den? Prae­ses Jordy Moens en sport­prae­ses Kevin De Backer vin­den alvast van niet.

Jul­lie zijn op zich geen streek­club. Voor wie zijn jul­lie wel?

Jordy: “Wij zijn de stu­den­ten­club voor de japanolo­gie. Daar­naast staan wij ook open voor de Japanse uitwissel­ingsstu­den­ten en voor alle vrien­den en mensen met een inter­esse in Japan.”

Wat betekent jul­lie naam?

Jordy: “Tomo no kai betekent eigen­lijk gewoon zoveel als ‘vrien­den­groep’. Tomo betekent vriend, kai groep of gezelschap.”

Dus dat zijn jul­lie?

Jordy: “Ja.”

Hoe begint dat, zo’n fas­ci­natie voor Japan?

Kevin: “Veel mensen begin­nen bij ani­me; de stereo­type japanolo­gi­es­tu­dent dus. Meestal bli­jven ze niet lang in de richt­ing omdat ze niet echt de inten­tie hebben om Japans te leren en over de cul­tu­ur te leren, zij doen het omdat ze ani­me leuk vin­den. Daar zijn we ook meteen vanaf.”

Jordy: “Uitein­delijk is ani­me wel een van de makke­lijk­ste manieren om als Belg in con­tact te komen met Japans.”

Wat zijn zo nog stereo­typen rond japanolo­gi­es­tu­den­ten en Japan-liefheb­bers?

Kevin: “Aso­ci­aal of soci­aal inca­pa­bel.”

Jordy: “Het buiten­beet­je, zou ik eerder zeggen. Nog zo’n stereo­type: als je op de Bland­i­jn mensen met fel­gek­leurd haar ziet, dan is dat een japanoloog.”

Klop­pen die stereo­typen?

Jordy: “Vaak (lacht).”

Wat zijn stereo­typen over Japan vol­gens jul­lie?

Kevin: “Je hoort vaak van mensen dat Japan­ners xeno­fo­bisch zijn, maar ze weten gewoon niet wie je bent, wat je cul­tu­ur is, en daarom doen ze soms wat racis­tisch. Ze zijn eerder leergierig dan xeno­fo­bisch in mijn ogen.”

Spreken jul­lie Japans onder elka­ar?

Kevin: “Ik doe heel hard mijn best om dat te doen, maar mijn medestu­den­ten schamen zich vaak voor hun niveau, zoals dat gaat wan­neer je een nieuwe taal leert. Dat ter­wi­jl spreken de enige manier is om beter te wor­den in een nieuwe taal.”

Jordy: “Ik doe het onder­ling met vrien­den wel. Kleine woord­jes, kleine zin­net­jes. Maar als je kijkt naar de eerste- of tweede­jaars die proberen onder­ling te prat­en denk je: ‘Please no.’ Wacht nog even.”

Waarom is er een club nodig voor de Japan­liefheb­bers?

Jordy: “Er zijn veel Japanse zak­en die wij in onze activiteit­en kun­nen ver­w­erken. Op fil­mavon­den kijken we naar Japanse films. We houden wel eens een wafel­bak, en dan doen we matcha, dus groene thee-poed­er, in het beslag. We steken er alti­jd een kleine Japanse touch in.”

Kevin: “Het is wel zo dat er vaak een gedeelde per­soon­lijkheid is bij mensen die japanolo­gie stud­eren. Ze zijn kalmer, rustiger. Ze zijn niet geïn­ter­esseerd in can­tussen. Wij hebben andere din­gen. Echte can­tussen of een doop, daar doen we gewoon niet aan.”

Jordy: “We werken niet met lin­t­jes of van die eli­taire toe­s­tanden. De naam zegt het zelf: we zijn een vrien­den­groep, geen stu­den­ten­v­erenig­ing zoals de rest.”

Kevin: “Mensen die een doop hebben doorstaan, voe­len zich sowieso een beet­je boven de rest. De enige reden waarom wij lin­t­jes dra­gen op onze activiteit­en is om een aanspreekpunt te hebben.”

Hoe staan jul­lie bek­end bij de andere verenigin­gen?

Kevin: “Als de buiten­been­t­jes, hé.”

Jordy: “Uitein­delijk doen wij alti­jd ons eigen ding. Andere verenigin­gen doen vooral aan sporteven­e­menten en can­tussen. Naar sport is er geen vraag bij ons, naar can­tussen ook niet. Dus uitein­delijk, hoe we het ook willen doen, samen­werken zit er voor ons niet zozeer in.”

Kevin: “De meerder­heid bli­jft dan liev­er thuis en leest man­ga’s.”

Is dat nog zo’n stereo­type?

Jordy: “Ja, maar dat hoort wel bij de Bland­i­jn over het alge­meen, dat het niet zo’n sportievelin­gen zijn.”

Wordt Japan onderge­waardeerd?

Kevin: “Vooral gewaardeerd op de ver­keerde manier, zou ik zeggen. De echte cul­tu­ur is iets wat maar heel weinig mensen ken­nen.”

Jordy: “Het is niet under­rat­ed, gewoon op een opper­vlakkige manier over­rat­ed.”

Is dat iets slechts?

Jordy: “Nee, want zij hebben tour guides nodig, en wij leren Japans.”