Streek van de Week


Elke streek heeft zo zijn bijzonderheden. In Ieper gooien ze katten van de toren, in Geraardsbergen eten ze mattentaarten en Aalst is doordrenkt met marginaliteit. Wij voeren elke editie de meest prominente clichés aan een regionale club en zien hoe zij die verteren.

Oor­spronke­lijk gepub­liceerd op 21/10/2018 – 16:31 door Arthur Jacob­s­Daan Van Cauwen­berge

Dit artikel werdt oor­pronke­lijk gepub­liceerd op de oude Scham­per site. Toen deze uit gebruik werd genomen, wer­den alle artikels overgezet.

Prae­ses Axel Deck­myn, com­mu­ni­catiev­er­ant­wo­ordelijke Luna De Vuyst en sportver­ant­wo­ordelijke Alexan­der De Meyst zijn aan het woord.

Hey daar skaan­t­jes, enkelin­gen bew­eren wel eens dat Den­der­mon­denaren con­ser­vatief zouden zijn. Is er daar iets van aan?

Axel: “Ja, toch wel. In onze club wordt tra­di­tie alti­jd erg hoog in het vaan­del gedra­gen. Ze vra­gen me wel eens: ‘Waarom zetten wij ook geen namen op de lin­ten? Waarom zus? Waarom zo?’ In Scald­is proberen wij die tra­di­ties die al vijfen­tachtig jaren in ere gehouden wor­den, toch wel vast te houden.”

Alexan­der: “Of bijvoor­beeld kie­len. Die doen wij eigen­lijk ook niet aan. ”

Axel: “Andere stu­den­ten­v­erenigin­gen gebruiken dat. Scald­is niet. Want dat is vuil en dat wordt gestolen. Maar aan de andere kant proberen wij ook als stu­den­ten­club vernieuwend te zijn. Met nieuwe con­cepten proberen we de Den­der­mondse jeugd aan te spreken.”

Wat zeggen de andere verenigin­gen van het SeniorenKon­vent vaak over jul­lie?

Alexan­der: “Dat is meestal wel ludiek toch?”

Axel: “Ja, als we bijvoor­beeld bij de Wase club (de SK-verenig­ing voor Waaslan­ders, red.) toekomen, dan hoor ik alti­jd “Fuck Scald­is!”. Maar dat is om te lachen. Scald­is is alti­jd wel zeer promi­nent aan­wezig geweest bin­nen het SK, dus als mensen iets negatiefs zeggen over ons, dan is meestal omdat ze willen zijn zoals wij. Haters gonna hate, because they ain’t us!

Vol­doende ernst. Lat­en we een spel­let­je spe­len. Fuck, mar­ry, kill met drie man­nen die in Den­der­monde geboren zijn: Philippe Geubels, Guy Ver­hof­s­tadt en Dries Van Lan­gen­hove.

Axel: “Voor Fuck, zek­er Philippe Geubels. Mar­ry, Guy Ver­hof­s­tadt. En voor Kill: Dries. Sor­ry Dries­je, stu­den­ten­v­erenigin­gen moeten apoli­tiek zijn.”

Ik heb gezien op het inter­net dat jul­lie ook een eigen tijd­schrift hebben, de Galm. Is dat kwal­i­tatiev­er dan Scham­per?

Axel: “Luna, verdedig uw Galm!”

Luna: “Ik kan mij daar niet echt over uit­spreken. Ik heb Scham­per nog niet zo vaak vast­ge­had. Ik doe de hele Galm op mijn een­t­je. Wij hebben in ieder geval maar één per­soon nodig voor de taak, jul­lie een hele redac­tie!”

Leeft de rivaliteit met Aalst nog steeds?

Axel: “De rivaliteit? Niet zo sterk meer als vroeger. Ik vond het wel grap­pig hoe Moed­er Oil­sjterse twee weken gele­den in Scham­per zei: “Het is alti­jd zo’n beet­je gezonde rivaliteit, maar achter­af gaan we samen een pint pakken” Ik kan mij niet herin­neren dat wij ooit met Aalst pin­ten zijn gaan pakken eigen­lijk. Onze rivaliteit is niet bedoeld om te polaris­eren, maar heeft in het verleden wel echt al voor ludieke momenten gezorgd.”

Maar onder­tussen is het dus al even gele­den dat er nog eens zo’n grote grap heeft plaats­gevon­den?

Axel: “Als wij echt willen staven dat er een gezonde rivaliteit is, dan vind ik wel dat Scald­is eens met iets nieuws op de prop­pen mag komen (lacht onheil­spel­lend).”