Stalin over Rik


Ook na zijn dood heeft onze redactie steeds goede contacten onderhouden met de gewezen Sovjetleider Jozef Stalin. Van tijd tot tijd onderricht hij ons in vaderlijke brieven over de ontwikkelingen van het dialectisch materialisme, die wij bij een goed glas Georgische wijn aan elkander voorlezen.

Oor­spronke­lijk gepub­liceerd op 4/10/2017 – 20:27 Tovar­ishi van Scham­per, waardi­ge opvol­gers van Prav­da! door Pieter­jan Schep­ens

Dit artikel werdt oor­pronke­lijk gepub­liceerd op de oude Scham­per site. Toen deze uit gebruik werd genomen, wer­den alle artikels overgezet.

Groot­vader­lijk advies

Hoewel wij te zeer aan de par­ti­jdis­ci­pline gehecht zijn om zijn inzicht­en gewoon­lijk met de buiten­wereld te delen – want de bour­geoisie is over­al – meende onze redac­tier­aad dat wij dit­maal de wijsheid van de goede Jozef niet aan ons trouw lez­er­spub­liek mocht­en ontzeggen.

Kwa­ton­gen bew­eren – omdat Rik Van de Walle net zo veel stem­ron­des kreeg als hij nodig had om te win­nen – dat de Gentse rec­torverkiez­ing hen aan stal­in­is­tisch Rus­land herin­neren. Dat is een grove mis­vat­ting. Ik had de eerste stem­ronde nooit ver­loren.

Ik ver­keerde nochtans in goede hoop voor iemand die zijn kiespub­liek pro­gramma­pun­ten zoals ‘vertrouwen’ en ‘par­tic­i­patie en over­leg’ voorhield. Ooit beweerde ik ook dat het volk brood nodig had, maar uitein­delijk draait het om hoogovens en niet om dode Oekraïn­ers.

Toegegeven, er waren momenten waarop mijn aan­vanke­lijke vertrouwen in Riks kun­nen opnieuw opflakkerde. Zijn streek met de vijf vicerec­toren was knap gespeeld. Kamenev en Zinoviev dacht­en ook dat ze het met mij op een akko­ord­je kon­den gooien; tien jaar lat­er lagen ze onder de zoden. Een medaille voor Rik, die er slechts een maand over deed om Gui­do na het akko­ord buiten­spel te zetten.

Ik ben alti­jd een trouw doch cre­atief marx­ist geweest. Ik twi­jfel er niet aan dat Rik steeds een cre­atief van­de­wal­list is geweest, maar aan ide­ol­o­gis­che trouwheid schi­jnt het hem toch wat te ont­breken. Ik van mijn kant heb nooit uit het oog ver­loren dat de macht is aan hij die de pro­duc­tiemid­de­len con­troleert. Op het eerste gezicht had Rik dat goed bekeken, als com­put­er­weten­schap­per in een elek­tro­n­is­che stem­pro­ce­dure. Maar wat een plaatsver­van­gende schaamte toen er wat mails verd­we­nen ter­wi­jl hij het hele stem­sys­teem kon hack­en!

Dwaasheid van deze schaal heb ik uit de Sov­je­tu­nie geban­nen toen Trot­s­ki naar Turk­i­je vertrok. Trot­s­ki, die ook maar bleef vol­houden dat hij aan het roer van het inter­na­tion­aal social­isme moest staan toen het dialec­tisch mate­ri­al­isme hem al keer op keer duidelijk had gemaakt dat hij slechts goed was als poster­boy van het salon­com­mu­nisme. Gelukkig had hij geen Twit­ter.

 

Kam­er­aad­schap­pelijke groet,

 

J. V. Stal­in

 

P.S. Goed pro­pa­gan­daw­erk tij­dens de verkiezin­gen. In een komende brief geef ik wat tips voor de vol­gende keer. Laat de moed niet zakken, de rev­o­lu­tie van 1905 is ook mis­lukt.”