Speciale statuten doorgelicht


Het aantal studenten met speciale voorzieningen stijgt, net als de verschillende maatregelen die getroffen kunnen worden. Sommigen spreken van een stortvloed aan speciale maatregelen, wat een systematische verlaging van het niveau inhoudt. Anderen hebben het dan weer effectief moeilijk met spreken, maar ook met schrijven, stilzitten, bewegen en slagen.

Oor­spronke­lijk gepub­liceerd op 12/03/2018 – 8:37 door Hen­drik Tael­man

Dit artikel werdt oor­pronke­lijk gepub­liceerd op de oude Scham­per site. Toen deze uit gebruik werd genomen, wer­den alle artikels overgezet.

Dieter V. getu­igt: “Ja ik was dus met mijn mat­en de avond voor da’k mij ging gaan inschri­jven zwaar uit geweest, en kende da als ge zo wat moet bar­fen en dat ge zo veel speek­sel hebt, wel ja ik had da dus bij die inschri­jv­ing de vol­gende dag waar­door ik zo wat aan het kwi­jlen was, en toen deed da meiske achter de balie zo wat een teken naar ne gast, en voor dat ik het wist zat ik in een kamert­je en had ik een spe­ci­aal statu­ut.” Dieter V., hoewel hij geen bij­zon­dere wiskun­de­knobbel leek te bezit­ten in het mid­del­baar, zit momenteel in zijn eerste mas­ter Burg­er­lijk Inge­nieur. Zelf had hij ini­tieel voor de oplei­d­ing Com­mu­ni­catie­m­an­age­ment gekozen, maar zijn begelei­ders verzek­er­den hem dat met de juiste hulp­mid­de­len alles mogelijk was. “Wat zek­er hand­ig is, is de mogelijkheid om com­pleet naast de vraag te mogen antwo­or­den, zon­der con­se­quen­ties. Zo heb ik voor een paper van beton drie gewoon uit­gelegd waarom ik Jamie Lee Six wel een echt koni­jn vind.”

Steven Pyck, mas­ter­stu­dent in de Taal- en Let­terkunde Ned­er­lands-Engels en prae­ses van de stu­den­ten­v­erenig­ing Fau­til­ia die focust op stu­den­ten met een spe­ci­aal statu­ut, nuanceert. “Het is zek­er zo dat somige maa­trege­len een vrij groot voordeel geven, maar het is alteid in overeen­stem­ing met de nadellen die de studnet onvervin­dt. Ik begreip zek­er dat voor somige stu­den­ten met spe­siale maa­tregel dat proffe­soren hun vra­gen op voorhandt moeten doorgeven nogal ekstreem leikt, maar hoe verwacht­en ze anders dat we erdoor ger­ak­en?”. Op de vraag of het sys­tem­a­tisch en indi­vidueel naar bene­den halen van de eind­com­pe­ten­ties geen bli­jvende impact zal hebben op het vertrouwen van de werkgev­ers in de diploma’s, heeft Steven ook een gevat antwo­ord: “Kunt u de vraag nog eens trager her­halen?”.

Vol­gens som­mige pro­fes­soren lijkt het alle­maal wel enigszins de spuigat­en uit te lopen. Uit vrees voor repre­sailles uit het milieu wensen de meeste pro­fes­soren niet te rea­geren. Enke­len wilden wel anon­iem getu­igen. “Dat som­mige stu­den­ten langer mogen door­w­erken aan een exa­m­en kan ik nog begri­jpen, maar som­mige stu­den­ten mak­en er gewoon een week­end van. Vorig jaar had ik een stu­dente met een spe­ci­aal statu­ut die maanda­gavond, zwaar onder­voed, haar exa­m­en kwam indi­enen. Ze had al haar extra tijd gebruikt, de volle 60 uur”, getu­igt een anon­ieme assis­tent. Een pro­fes­sor klaagt dan weer de extra werk­last aan die kruipt in het opmak­en van een aangepaste syl­labus. “Dat het let­ter­type Com­ic Sans moet zijn, met een min­i­mum grootte van vijf­tien, tot daar aan toe. Maar dat het aan­tal moeil­ijke woord­jes per pag­i­na beperkt is en er een leuke kleur­plaat moet zijn op het einde van elk hoofd­stuk, vind ik erover.”