Oorspronkelijk gepubliceerd op 18/12/2017 – 8:27 door Selin Bakistanli
Dit artikel werdt oorpronkelijk gepubliceerd op de oude Schamper site. Toen deze uit gebruik werd genomen, werden alle artikels overgezet.
Borsten zijn er in alle vormen en maten. Toch zou de potloodtest een universele test zijn voor vrouwen om te bepalen of het aangeraden is om een beha te dragen en of een borstpartij eerder aan de hangende kant is. Heeft deze, op het eerste zicht belachelijke tekst, een wetenschappelijke basis?
Boobytrap
De potloodtest is een test die al decennialang meegaat en voor het eerst neergepend werd in de adviescolumn Ask Ann Landers. “Vanaf wanneer moet ik een beha beginnen dragen?” werd haar gevraagd. Het antwoord was, volgens de schrijfster achter de column, poepsimpel: houd een potlood onder je borstplooi en laat die los. Als het potlood op de vloer valt, heb je geen beha nodig, maar als die blijft zitten, dan wel. De test is ook bekend onder vrouwen als middel om te zien of hun borsten hangen. Borsten die niet hangen en zichzelf ondersteunen hebben geen beha nodig, is de achterliggende theorie.
“Voor mijn part blijft er een ganse pennenzak hangen, het zegt niks” – Van den Broecke
Klinkklare onzin, volgens dokter Rudy Van den Broecke. “Ik heb nog nooit iets van die test gehoord of er iets over gelezen in de literatuur”, klinkt het bij de gynaecoloog, die zijn lach niet kan bedwingen wanneer we hem de test uitleggen. “Voor mijn part blijft er een ganse pennenzak hangen, maar het zegt niks. Grote borsten gaan automatisch een beetje meer hangen, maar dat zijn gewoon de wetten van de zwaartekracht.” De potloodtest houdt geen rekening met borstvorm, borstgrootte en houding, terwijl dit juist factoren zijn die de mate waarin de huid van de borst tegen de huid van de ribbenkast plakt beïnvloeden.
Enque(t)et(t)e(n)
Zoals we in het verleden al hebben aangetoond, houden we een hoog wetenschappelijk niveau aan in deze rubriek. De persoonlijke ervaring met de potloodtest leek ietwat povertjes om een gans artikel mee te vullen, Google Docs to the rescue. We verspreidden een enquete, die finaal ingevuld werd door 139 vrouwen die tussen de 19 en 30 jaar oud zijn. Bij 32,4 procent van de respondenten bleef het potlood hangen, wat betekent dat bijna twee derde ‘slaagt’ voor de potloodtest.
“Ik ga mijn borsten niet laten judgen door een fucking potlood”
Daarnaast peilden we ook naar de tevredenheid van de dames over hun boezem. Voor deze belangrijkere test gaf 83,4 procent zichzelf een voldoende: maar liefst 116 respondenten gaven zichzelf een vijf of hoger cijfer, en zes van hen gaven zichzelf, of beter hun borstenpartijen, een dikke tien. Een goede 36 procent van de vrouwen gaf zichzelf een acht. Op de vraag of de potloodtest het beeld over hun borsten beïnvloed heeft, antwoordden 120 respondenten resoluut negatief. “Ik ga mijn borsten niet laten judgen door een fucking potlood”, klinkt het bij iemand. Sommige vrouwen gaven wel toe dat de test geen impact op hen gehad had, omdat het potlood niet was blijven hangen, maar dat dit misschien anders geweest was mocht dat wel het geval geweest zijn. Ook zeiden sommigen dat de test wel invloed gehad zou hebben mochten ze jonger zijn, maar dat dit nu niet het geval was. Toch gaven een aantal vrouwen te kennen dat zo’n test wel een invloed had op hun zelfbeeld: “ik heb nu het gevoel dat ik niet voldoe aan een bepaalde voorwaarde om mooie borsten te hebben”, “ik vond al dat ze een beetje hingen, dit bevestigt het beeld alleen maar” en “het is nogal kleinerend” zijn een greep uit de reacties. Een respondent reageerde gefrustreerd over het feit dat iemand ooit zo’n bullshit verzonnen heeft: “Het raakt mij dat iemand op zo’n manier borsten als goed of slecht wil classificeren, alsof er geen duizenden soorten fantastische borsten bestaan.”
Mammografie
Naast de potloodtest, en de vele verschillende interpretaties die eraan werden gegeven, bestaan er ook nog andere testjes die een oordeel vellen over lichaamsdelen. De ene al ridiculer dan de ander. Auteur Dianne Brill ontwikkelde een potloodtest om te oordelen over decolletés: steek een potlood tussen je borsten wanneer je een push-upbeha aanhebt, en als het potlood niet valt, heb je een perfect decolleté. In China is er vorig jaar een internethype ontstaan rond de potloodtest in dit artikel, maar slaagden vrouwen er pas voor als het potlood bleef hangen. Veel vrouwen deelden foto’s van een potlood of pen die onder hun borstplooi bleef hangen, wat het ultieme bewijs van vrouwelijkheid zou zijn. Deze hype kadert in verschillende viraal gegane challenges zoals #holdacokewithyourbreasts, waarbij vrouwen een blikje cola tussen – en met – hun borsten moeten vasthouden, of de A4 Waist Challenge, waar het de bedoeling is dat vrouwen een blad papier voor hun middel houden en dit blad hun middel volledig bedekt.
Borst vooruit
En dan nu de vraag waar de potloodtest in essentie een antwoord op poogt te geven: moet ik een beha dragen? Voor eens en voor altijd: niemand moet een beha dragen. Ooit al een jager-voedselverzamelaar met een beha gezien? Juist. Toch gaf meer dan 90 procent van de vrouwen die onze enquête invulden, aan dat ze in het openbaar bijna altijd een beha dragen. “Vanaf het moment waarop ik alleen ging wonen, werd een beha iets als schoenen: alleen als ik naar buiten ga”, klinkt het bij een van onze respondenten.
“Mijn huisgenoten moeten mijn stijve tepels niet zien”
Naast de sociale conventies dragen vrouwen beha’s om verschillende uiteenlopende redenen: het zou comfortabeler zijn (“alsof je je sokken bent vergeten in je schoenen”), ze willen niet dat hun borsten in het rond vliegen of hun tepels zichtbaar zijn (“mijn huisgenoten moeten mijn stijve tepels niet zien”) en sommigen vinden hun borsten oprecht mooier gehuld in een beha. Het percentage beha-dragers is lager tijdens de blok: 38 procent freenipplet tijdens het studeren. Of dit percentage enig verband houdt met het behaalde resultaat in de potloodtest, betwijfelen we ten zeerste, maar het hoofdstuk correlatie hebben we nog niet bekeken.