Oorspronkelijk gepubliceerd op 2/10/2022 – 11:44 door Helena Noppe
Dit artikel werdt oorpronkelijk gepubliceerd op de oude Schamper site. Toen deze uit gebruik werd genomen, werden alle artikels overgezet.
Voor wie het nog niet wist, de Queen is dood. Een vrouw wier leven mythische proporties aanneemt, net als de rij die zich begon te vormen om ieders geliefde granny een laatste groet te brengen in Westminster Hall. De zogenaamde ‘Queue’ werd maar liefst zeven kilometer lang, omgerekend betekent dat een wachttijd van ongeveer 30 uur. Een wereldrecord. Lang konden de Britten echter niet victorie kraaien, want elders begon zich stilaan een langere wachtrij te vormen. De populairste frituur in de Overpoort, Stefano’s Place, ging met deze eer lopen.
Nog voor de aanvang van het academiejaar trokken hordes studenten naar de Arteveldestad om zo, met viandel en julientje in de hand, het studentenleven weer op gang te trappen. Gaandeweg wakkerde het aanzien van de rij ook bij andere studenten de friethonger aan en het schouwspel begon zich zowaar te vermenigvuldigen. De rij barstte uit zijn voegen en de immer geliefde Stefano waarschuwde geïnteresseerden dat ze mogelijk tot 45 uur zouden moeten aanschuiven om nog maar een glimp van het frituuraanbod op te vangen. Donderdagochtend getuigde een stoutmoedige student dat hij reeds 30 uur stond te wachten: “De lijkgeur in Londen is niets vergeleken met de vastberadenheid die hier in de lucht hangt. Studenten vallen nog liever dood dan dat ze hun plaats in deze wachtrij moeten opgeven.” Althans tot ze erachter komen dat Stefano enkel cash aanvaardt.