Oorspronkelijk gepubliceerd op 20/10/2022 – 10:02 door Helena Noppe
Dit artikel werdt oorpronkelijk gepubliceerd op de oude Schamper site. Toen deze uit gebruik werd genomen, werden alle artikels overgezet.
Na ‘The father’, gaat regisseur Florian Zeller zijn rijtje verder af met ‘The son’, een verfilming van zijn gelijknamige toneelstuk ‘Le fils’. Hoewel Zellers eerste film een pijnlijk eerlijk portret van dementie wist te schetsen, lijkt zijn opvolger de hooggespannen verwachtingen niet in te lossen.
‘The son’ vertelt het verhaal van Nicholas die, gebukt onder een depressie, zijn moeder (Laura Dern) verlaat om bij zijn vader (Hugh Jackman) en diens nieuwe vrouw (Vanessa Kirby) en baby in te trekken. Zeller snijdt zo het thema van mentaal welzijn aan, een gewichtig onderwerp dat met de nodige zorg benaderd zou moeten worden. Net hier slaat ‘The son’ de bal volledig mis, en dat heeft niet enkel te maken met de matige acteerprestaties van nieuwkomer Zen McGrath, die de rol van Nicholas vertolkt. De mentale problemen van deze laatstgenoemde vormen duidelijk de rode draad van het verhaal, maar toch kan het publiek slechts raden naar de diepere gedachten en twijfels van Nicholas zelf. De film slaat liever een andere richting in door te focussen op hoe Nicholas’ mentale problemen het leven van zijn ouders negatief beïnvloeden.
Wat het geheel simpelweg mist, is diepgang. En zelfs doorgewinterde acteurs als Jackman en Dern lijken weinig te kunnen rechttrekken. Als kijker wil ik hopeloos worden meegesleurd in dit troosteloze drama. Waarin ik mij uiteindelijk bevind, is allesbehalve een emotionele rollercoaster. Eerder een tweederangs draaimolen die wanhopig blijft draaien.