Recensie: GUM DARK WEEKends


"Where should we be if no one tried to find out what lies beyond?" Zonder kritisch denken zou onze zoektocht naar kennis over de wereld kort zijn. Het GUM bracht een ode aan twijfelen, geleid door de duistere kant van de wetenschap.

Oor­spronke­lijk gepub­liceerd op 20/11/2023 – 7:12 door Nele Ramaek­ers

Dit artikel werdt oor­pronke­lijk gepub­liceerd op de oude Scham­per site. Toen deze uit gebruik werd genomen, wer­den alle artikels overgezet.

De eerste ruimte boot­ste de won­der­lijke wereld van verza­melob­sessies na. Opgezette dieren, som­mi­gen zelfs gemum­mi­ficeerd, wer­den per cat­e­gorie ten­toongesteld. Daar­naast was er een col­lec­tie van kleine insecten­lijk­jes op spijk­ert­jes, het leek alsof ze door­spi­est waren met een satés­tok­je. Het ake­lige, fascinerende ensem­ble betu­igde zo zijn dankbaarheid voor hun bij­drage aan de weten­schap en voor het feit dat uit­gestor­ven soorten zo toch bewaard zijn gebleven. De Tas­maanse tijger, die aan zijn tri­este eind kwam door­dat die door de mens van de aarde ver­ban­nen werd, is hier een mooi voor­beeld van. Aanslui­tend waren er arche­ol­o­gis­che vond­sten en antieke weten­schap­pelijke instru­menten, waaron­der een microscoop uit de 17e eeuw. Er waren ook opval­lend veel afdrukken van ges­lacht­sor­ga­nen.

Zo tonen ze hoe ze door hun pre­cisiew­erk kunst­werken vor­m­den met het lichaam

In de expo daalden de bezoek­ers verder af naar waar het ‘Hart van Ernani’ klopte. Opera Bal­let Vlaan­deren creëerde dat hart voor de opvo­er­ing van Ver­di’s meester­w­erk en het oogde lev­ensecht, zij het op grotere schaal. Het gek­lop luid­de het the­ma van de mor­bide fas­ci­natie van de geneeskunde in. Daar toonde de ten­toon­stelling hoe art­sen dankz­ij hun pre­cisiew­erk kunst­werken maak­ten van lichamen. Er was bijvoor­beeld een brein, waar­van enkel de bloed­vat­en zicht­baar waren. Bezoek­ers ston­den oog in oog met dode lichamen die in bokalen gesto­ken waren of onder­wor­pen waren aan lugu­bere exper­i­menten. Uit­er­aard waren de objecten niet bedoeld om angst aan te jagen, maar eerder om op een con­fron­terende en kri­tis­che manier inzicht te ver­schaf­fen in hoe de weten­schap zich een weg heeft gebaand naar de ken­nis van van­daag. Gelukkig komen ze nu op een ethis­chere manier terecht in de weten­schap­swereld.

Ten slotte daalden we af naar de kelder naar het onder­grondse dieren­rijk waar de tijd stil­staat: het Col­lec­tiecen­trum van het muse­um. Nar­walskelet­ten, aard­varkens, slan­gen, pin­guïns, tro­pis­che vogels, en nog veel meer, een bij­zon­der assor­ti­ment aan macabere crea­turen dus en het GUM heeft ze alle­maal. Het Col­lec­tiecen­trum was uit­zon­der­lijk geopend tij­dens de expo om de prachtige dieren te kun­nen bewon­deren.