Recensie: Funan

Funan vertelt het ver­haal van een jonge moed­er, Chou, die koste wat het kost haar gezin staande probeert te houden onder het Cam­bod­jaanse Khmer Rouge regime van Pol Pot uit de jaren zeventig. Nadat het regime van Pol Pot de hoofd­stad overneemt, wordt Chou op weg naar de befaamde heropvoed­ingskam­p­en geschei­den van haar drie jaar oude zoon­t­je. In een tijdspanne van drie jaar zien we hoe wan­hoop knaagt aan waardigheid in de dagelijkse over­lev­ingsstri­jd van Chou en haar fam­i­lie.

Ruw gebaseerd op het ver­haal van regis­seur Denis Do’s moed­er geeft Funan, Do’s ani­matie debu­ut trouwens, een tragisch en lev­ensecht ver­haal dat scherp in con­trast staat met de prachtige en dromerige land­schap­pen van lan­delijk Cam­bod­ja. Ani­matie was zek­er de juiste keuze voor dit con­trast en geeft een enorme meer­waarde wat de algemene filmer­var­ing betre­ft, maar toont ook een moeil­ijkheid in het uit­drukken van over­tu­igende gelaat­suit­drukkin­gen in een aan­tal van de meer emo­tionele scenes.

Wat daar­naast opvalt, is dat het over­li­j­den van de per­son­ages niet zomaar in func­tie staat van de tal­loze gruwelijkhe­den die deze film rijk is. Nie­mand sterft zomaar om te ster­ven, uit­ge­zon­derd hier en daar een neven­per­son­age. Elk over­li­j­den is een ver­haal en een per­son­age op zich: een pluim­p­je voor de mak­ers daar. Maar daar waar regis­seur Do en co-sce­nar­ist Mag­a­li Pouzol de teugels strak houden op scè­neniveau, ver­liezen ze span­ning over de grote lijn: een aanzien­lijke tijd­sprong ver­vaagt de relatie tussen pub­liek en per­son­age, waar­door de laat­ste paar scènes soms gehaast aan­voe­len.

Kor­tom: Funan vertelt een tragisch, lev­ensecht en ver­bazend kleur­rijk ver­haal over een bij­zon­der donkere peri­ode. Met een inte­gere ver­ton­ing, prachtig teken­werk en een hartver­scheurende sound­track kijken we naar de over­lev­ingsstri­jd van een fam­i­lie die rock bot­tom bereikt en nog dieper wegza­kt.