Oorspronkelijk gepubliceerd op 30/04/2018 – 8:19 door Yolan Devriendt
Dit artikel werdt oorpronkelijk gepubliceerd op de oude Schamper site. Toen deze uit gebruik werd genomen, werden alle artikels overgezet.
Foto Cedric Depraetere
Een paar dagen geleden zakte ik af naar de nationale rocktempel op de Anspachlaan, waar Faces on TV hun nieuwe album ‘Night Funeral’ voorstelde. We kennen de band vooral van successingles ‘Travelling Blind’ en ‘Love / Dead’, en van hun passages op menig festival in zowel binnen- als buitenland.
Na een opzwepende intro met bongo’s werd meteen het eerste nummer van de plaat ingezet. ‘Dancing after all’ galmde door de AB en zorgde al snel voor glimlachende toeschouwers. De eerste hoofden begonnen instemmend heen en weer te bewegen, en de zaal sloeg voorzichtig aan het dansen. Een bas die door merg en been ging, sneed door de zaal en luidde ‘Image of Boy Wonder’ in. Ze haalden alles uit de kast om iedereen in de AB van hun sokken te blazen, en slaagden daar met glans in.
Een ijzersterke ritmesectie werd aangevuld met Maekelberg’s engelenstem. Overigens ook niets dan respect voor manusje-van-alles Dienne Bogaerts die synths, samples, dwarsfluit en hobo voor haar rekening nam alsof ze nooit iets anders had gedaan. Faces On TV is hard, zacht, exotisch en zit vol finesse. Net als met hun plaat, wist het viertal ook live meer dan te overtuigen. Maekelberg en de zijnen brachten een dik uur dansbare synthpop die naast enorm toegankelijk en aangenaam ook gewoonweg magistraal was. Met ‘Night Funeral’ konden ze de bal niet juister slaan en bewezen ze zich nog maar eens als het kruim van de Belgische muziekscène. Dat zullen ze in Brussel, en ver daarbuiten, geweten hebben.