Recensie: Dag Sinterklaas (2019)

Als je van­daag de dag een stu­dent bent is er een zeer grote kans dat je bent opge­groeid met de serie ‘Dag Sin­terk­laas’. In deze reeks met twintig aflev­erin­gen uit de jaren negentig gaat Bart Peeters, die zichzelf speelt, iedere aflev­er­ing op bezoek bij Sin­terk­laas en Zwarte Piet. Iedere aflev­er­ing wordt een belan­grijke vraag over de Sin­terk­laas­mythe beant­wo­ord: Waar komt het speel­go­ed van Sin­terk­laas van­daan? Hoe komt het dat Sin­terk­laas op de dak­en kan lopen? Doet Sin­terk­laas in bad een vreemde bad­muts rond zijn staf? (Waarop de antwo­or­den in vol­go­rde zijn: hij drukt zijn eigen geld, hij is een magisch wezen en uit­er­aard)

Frans Van der Aa als Zwarte Piet met black­face en Jan Decleir als Sin­terk­laas

Hoewel wij diep van­bin­nen alle­maal zouden willen dat de series uit onze jeugd nooit veran­deren, werd het toch tijd om een nieuwe ver­sie van de serie te mak­en. De serie en het medi­aspek­takel rond Sin­terk­laas zijn een relatief recent fenomeen. De eerste serie dateert uit 1993 en de eerste geme­di­a­tiseerde intrede van Sin­terk­laas dateert nog maar van 2003. Al deze even­e­menten had­den steev­ast dezelfde cast: Jan Decleir als Sin­terk­laas en Frans Van der Aa als Zwarte Piet. Bei­den zijn bij de meeste stu­den­ten waarschi­jn­lijk ook bek­end als respec­tievelijk Kon­ing Jozef en de Duiv­el in de serie ‘Kul­derzip­ken’. Na 25 jaar was het echter genoeg voor hen en hebben ze plaats­ge­maakt voor een nieuwe cast.

De nieuwe cast bestaat uit­er­aard uit Sin­terk­laas, nu gespeeld door Wim Opbrouck, en Zwarte Piet, gespeeld door Jonas Van Thie­len. Maar ook Ramon, de kapiteins en Con­chi­ta, die onder­tussen al enkele jaren aan de intre­destoet deel­ne­men, hebben ein­delijk een vast plaat­sje gekre­gen in de offi­ciële mytholo­gie. En er is ook ruimte voor enkele nieuwe cas­tle­den, zoals Palomi­ta, het nicht­je van Con­chi­ta, en Kne­ta Kni­eschi­jf, een vrouw die lijdt aan angst­stoor­nissen. De onder­w­er­pen van de aflev­erin­gen over­lap­pen gro­ten­deels met de oude reeks.

Maar we kun­nen de olifant in de kamer niet ontwijken. Een belan­grijke reden om de serie opnieuw te mak­en was natu­urlijk om enkele twi­jfelachtige zak­en uit de vorige reeks recht te zetten. Zo moet Van Thie­len voor zijn rol als Zwarte Piet niet langer black­face doen, maar heeft hij gewoon roetvlekken, zoals je van een man die in schoorste­nen springt zou verwacht­en. Ook is Sin­terk­laas vaak veel min­der autori­tair. Dat is bijvoor­beeld duidelijk in de aflev­er­ing over de ‘Valse Sin­terk­lazen’, waar alle nepsin­ten op het einde van de aflev­er­ing pan­nenkoeken eten met de rest van de cast. Een groot ver­schil met de woedeaan­val die de Goed­heilig Man in de eerste reeks kreeg, toen hij de namaaksin­ten zag. Samen met de invo­er­ing van een paar ‘Spaanse’ per­son­ages en de alge­meen vrolijkere toon zorgt dat ervoor dat het sin­terk­laas­feest weer wordt wat het zou moeten zijn: een vrolijk en grap­pig feest, zon­der racis­tis­che per­son­ages.

Het is dan wel geen nieuwe reeks van HBO of Net­flix, maar ‘Dag Sin­terk­laas’ is een serie die eigen­lijk wel de moeite waard is om eens als stu­dent te bek­ijken. De aflev­erin­gen hebben de sti­jl van een edu­catieve reeks, maar aangezien de film­mak­ers alles uit hun duim zuigen, verkri­jg je vaak absurde en grap­pige sit­u­aties. Zo kri­jg je in een reeks, die eerder het opzet deelt van een serie als ‘De Sprook­jes­boom’, trip­py scènes die passen in een serie als ‘Rick & Morty’. Van Jelle Cley­mans die ster­ren oppo­et­st met een vod tot vreemde Spaanse dansnum­mers in de slaap­kamer van Sin­terk­laas. Een meester­w­erk is het dan niet, maar ‘Dag Sin­terk­laas’ is de ide­ale reeks om eens samen met een hoop vrien­den te bek­ijken en eens goed mee te lachen.

De nieuwe cast van Dag Sin­terk­laas