Radicalisering


Bin­nenko­rt word ik vat­baar voor extrem­istis­che ide­olo­gieën. Ik word nation­al­ist miss­chien, of com­mu­nist. De soci­olo­gie waarschuwt ervoor: ver­laat de mens zijn vertrouwde gemeen­schap, dan zoekt hij er ver­vang­ing voor. Nation­al­isme. Com­mu­nisme. Social­isme. Fas­cisme. Bridge­clubs. Een vri­js­taand huis met een car­port en twee kinderen. Mijn afs­tud­eren en afzwaaien bij Scham­per vor­men een maatschap­pelijke risi­co­fac­tor van for­maat. De…

Oor­spronke­lijk gepub­liceerd op 13/05/2019 – 11:42 door Pieter­jan Schep­ens

Dit artikel werdt oor­pronke­lijk gepub­liceerd op de oude Scham­per site. Toen deze uit gebruik werd genomen, wer­den alle artikels overgezet.

Bin­nenko­rt word ik vat­baar voor extrem­istis­che ide­olo­gieën. Ik word nation­al­ist miss­chien, of com­mu­nist. De soci­olo­gie waarschuwt ervoor: ver­laat de mens zijn vertrouwde gemeen­schap, dan zoekt hij er ver­vang­ing voor. Nation­al­isme. Com­mu­nisme. Social­isme. Fas­cisme. Bridge­clubs. Een vri­js­taand huis met een car­port en twee kinderen.

Mijn afs­tud­eren en afzwaaien bij Scham­per vor­men een maatschap­pelijke risi­co­fac­tor van for­maat. De uni­ver­siteit was veron­der­steld mij voor te berei­den op de ‘echte wereld’, en vanu­it de veron­der­stelling dat ik soci­aal en menslievend moest wor­den, ging ik dan maar bij een stu­den­ten­blad­pro­duc­erende verenig­ing, ver­toonde buzz­word-gewi­js engage­ment en werd hoof­dredac­teur. Skills die ik heb opgedaan: team­work, peo­ple man­age­ment, peo­ple skills, cre­ative think­ing, con­flict man­age­ment.

Mijn afs­tud­eren vormt een maatschap­pelijke risi­co­fac­tor van for­maat

Eens ik met boven­staand cv mijn droomjob te pakken heb, bespeur ik even­wel nog maar weinig verenig­ing in de ‘echte wereld’. De zo menselijke drang om zich te groeperen, ziet zich gere­duceerd tot sport­clubs, kook­lessen, ser­vice­clubs en de oud­er­raad van de lagere school van de kleine spruit. Op de vri­jmet­se­lar­ij na kan ik eigen­lijk geen groep mensen bedenken die op regel­matige wijze samenkomt in een verenig­ing om de hoofdza­ke­lijke reden dat die beteke­nis geeft aan hun lev­en. Miss­chien zijn er in kleine, ver­stopte dor­p­jes ook nog een paar in de kerkraad te vin­den.

Deze nood tot beteke­nis door verenig­ing is er nochtans. Het engage­ment dat gevraagd wordt bij het opne­men van een func­tie in een stu­den­ten­v­erenig­ing, kan onmo­gelijk wor­den opge­bracht als men slechts eigen gewin voor ogen heeft. Toch schi­jnt de Vlaamse maatschap­pij anno 2019 te geloven dat de stu­dent na zijn afs­tud­eren wel genoe­gen zal nemen met de job en wat flauwe afkook­sels van het verenig­ingsleven dat hij gek­end heeft in zijn stu­den­ten­ti­jd.

Wis­ten jul­lie trouwens dat het maar eens gedaan moest zijn met al die migranten?