R2D2 als collega


Na jarenlang zwoegen ben je helemaal klaar om de arbeidsmarkt te veroveren met je onovertroffen skills ... En dan blijkt dat je droomjob overbodig is geworden door artificiële intelligentie. Zijn we gedoemd op de arbeidsmarkt van de toekomst, of valt het allemaal nog wel mee?

Oor­spronke­lijk gepub­liceerd op 20/11/2017 – 7:49 door Arthur Jacob­sEm­i­lie Devreese

Dit artikel werdt oor­pronke­lijk gepub­liceerd op de oude Scham­per site. Toen deze uit gebruik werd genomen, wer­den alle artikels overgezet.

Robots heb je in alle soorten en mat­en: van schat­tige, hulp­vaardi­ge Wall‑E’s tot hyper­in­tel­li­gente pro­duc­tiemon­sters die met veel plezi­er onze kansen op de arbei­ds­markt oppeuze­len. In het kad­er van de ten­toon­stelling ‘Hel­lo, Robot.’, een van de Out-Of-The-Box-ten­toon­stellin­gen in samen­werk­ing met de Uni­ver­siteit Gent, organ­iseert denk­tank GentM maan­delijks een debatavond rond robot­i­ca. ‘Robots en Werk’, waarin Robo­vi­sion-CEO Jonathan Berte getu­igde over zijn toekom­stvisie, mocht de spits afbi­jten.

“Could a robot do your job?” luidt de vraag nog voor je het Design­mu­se­um betreedt. Hij wordt gesteld door een span­doek dat over de Jan Brey­del­straat reikt. Het is een prangende vraag. Een groot deel van de tak­en waar mensen hun lev­en aan wij­den, kan effi­ciën­ter, beter en goed­kop­er uit­gevo­erd wor­den door machines. Er gaat geen maand voor­bij of het jour­naal steekt van wal met bericht­en over een zoveel­ste ontslag­golf. Het beeld dat van­daag bestaat is dat vooral laaggeschoolde jobs in de indus­triesec­tor getrof­fen wor­den, maar niets is min­der waar: ook de zoge­naamde ‘white col­lar jobs’ voor hoogopgelei­den, zoals accoun­tants en juris­ten, komen in de gevaren­zone. “We bevin­den ons in een over­gangspe­ri­ode. Ook radi­olo­gen en juris­ten kun­nen bin­nenko­rt ver­van­gen wor­den”, vertelt Berte. Zijn bedri­jf, Robo­Vi­sion werkt immers volop aan nieuwe meth­o­d­en om het poten­tieel van robots te ver­groten via arti­fi­ciële intel­li­gen­tie.

Deep Learning

Berte

Robo­Vi­sion bouwt zelf geen robots, maar biedt bedri­jven de tech­nol­o­gis­che know-how aan om over te stap­pen op geau­toma­tiseerde pro­duc­tie. Het bedri­jf is gespe­cialiseerd in ‘Deep Learn­ing’ en geeft zo als het ware een ‘brein’ aan de machines. Deep Learn­ing is een tech­niek waar­bij machines aan de hand van een ‘neu­raal netwerk’ in staat zijn om zelf input te inter­preteren en oplossin­gen voor een bepaalde taak te bedenken. Hun prob­leemo­plossend ver­mo­gen is dus niet meer op ‘als x, dan y’-algoritmes gebaseerd, maar geeft robots de mogelijkheid om meer par­al­lel en zelf­s­tandig te ‘denken’.

Een van de pronkstukken van Robo­Vi­sion zijn de zelflerende plan­t­jes­ro­bots die bij Flo­ren­sis in Dor­drecht geïn­stalleerd zijn. Deze machines plukken jonge plan­t­jes van een band en planten ze ver­vol­gens in kleine pot­jes, zon­der de plan­t­jes te beschadi­gen. Wan­neer er nieuwe plan­t­jes over de band rollen, hebben de robots zichzelf na slechts 50 sec­on­den al een tech­niek om met de nieuwe plan­t­jes om te gaan aan­geleerd.

Cobots

Ook het psy­chol­o­gis­che aspect wordt niet uit het oog ver­loren. In de toekomst zal ‘werken’ gedom­i­neerd wor­den door onze rob­o­t­achtige kom­pa­nen en zal de mens het risi­co lopen zich niet meer thuis te voe­len op zijn geau­toma­tiseerde werk­plek. Wan­neer al je co-werk­ers gemene com­put­ers zijn en de HR-man­ag­er er ook een is, dan kan je als gepeste werkne­mer echt geen kant meer op. Om die reden ontwierp Berte samen met Jan De Coster van Slight­ly Over­done een com­mu­ni­catieve robot die een vrien­delijke, menselijke indruk opwekt: de cobot WALT staat opgesteld in een Audi-fab­riek in Brus­sel en het gerucht gaat de ronde dat hij zo goed geïn­te­greerd is dat hij de bij­naam ‘baby Geert’ gekre­gen heeft. De robot heeft immers een vrolijk ‘smi­ley-face’ gezicht en hij kan wor­den aanges­tu­urd met behulp van gebaren. De robot­rev­o­lu­tie kan enkel sla­gen als de mens zich als homo faber gewaardeerd en belan­grijk voelt. “Het is een kwest­ie van de juiste bal­ans tussen effi­ciën­tie en human­iteit te vin­den”, vat Berte samen.

“Het is kwest­ie van de juiste bal­ans tussen effi­ciën­tie en human­iteit te vin­den” – Berte

Daar­naast doet ook de ver­hoogde vei­ligheid het humeur van de werkne­mers veel goed. Vroeger wer­den arbei­ders en robots geschei­den door vei­lighei­d­skooien, omdat de ‘oliedomme’ machines geen sen­soren had­den om de menselijke arbei­ders mee op te merken, wat tot lev­ens­gevaar­lijke sit­u­aties kon lei­den. Maar ook hier biedt de tech­nolo­gie soe­laas. Mod­erne robots zoals WALT zijn door hun ther­mis­che sen­soren daar­ente­gen vol­strekt ongevaar­lijk voor hun baas­jes. Het is meestal bevorder­lijk voor de werks­feer als de kans op over­li­j­den daalt.

Sociale Dumping?

Het gaat dus om machines van een heel ander niveau dan de assem­blage-een­heden die Fords in elka­ar schroeven ten koste van Lim­burg­ers. De nieuwe gen­er­atie AI kan zelf­s­tandig leren, patro­nen herken­nen en prob­le­men oplossen. Kor­tom, ze kan zich net als een mens gedra­gen, maar dan zon­der onze beperk­te hersen­ca­paciteit. “De toekomst zal er heel anders uitzien dan de samen­lev­ing van­daag”, verzek­ert Berte. Jobs die voor­lop­ig nog een menselijke hand vereisen, zoals boekhoud­er en chirurg, kun­nen moeit­eloos door de men­sachtige robots wor­den uit­gevo­erd. Boven­di­en eisen ze geen loon, houden ze zich niet aan de 38-ure­n­werk­week en mak­en ze een pak min­der fouten dan ver­moei­de werkne­mers op een maandagocht­end. Automa­tis­er­ing is als het ware de ultieme vorm van sociale dump­ing, waar zelfs Mar­i­anne Thyssen geen vat op heeft.

Robopoly

Masale werk­loosheid zou weleens de hoek­steen van de maatschap­pij van de toekomst kun­nen wor­den

Mas­sale werk­loosheid zou dus wel eens de hoek­steen van de maatschap­pij van de toekomst kun­nen zijn. Dat klinkt beangsti­gend wan­neer we het met de bril van van­daag op bek­ijken, maar het schept ook een enorm poten­tieel. Wan­neer je even weg­droomt, stel je je een maatschap­pij voor waarin nie­mand meer hoeft te werken en we alle­maal de hele dag lekker niets doen: il dolce far niente. Iedereen beschikt over een per­soon­lijke robot­slaaf die verzek­ert dat onze voor­raad kavi­aar en lev­er­paté nooit opdroogt. Toch denkt Berte niet dat het zo’n vaart zal lopen: “De robots zullen ook jobs creëren. Min­stens even veel als ze er deden verd­wi­j­nen”, klinkt het. “Ze zullen immers voor een gigan­tis­che hoeveel­heid nieuwe pro­ducten en behoeften zor­gen.” De nieuwe jobs zullen wel een heel andere skillset vereisen vol­gens Berte: “Het is belan­grijk dat het onder­wi­jssys­teem zich aan­past aan de nieuwe jobs. Voor­lop­ig is het nog veel te veel lijst­jes van buiten blokken. Daar heb je niets aan, dat kun­nen robots toch veel beter. Het onder­wi­js zou zich meer moeten focussen op de psy­chol­o­gis­che ontwik­kel­ing van de mens, op hoe hij leert, op wat de leer­lin­gen echt inter­esseert. Cre­ativiteit en ICT-vaardighe­den moeten cen­traal staan in het nieuwe sys­teem.” Er zijn nog meer hin­dernissen voor een ges­laagde robot­i­carev­o­lu­tie. “Er is inder­daad een zek­er risi­co op monop­o­lievorm­ing”. Momenteel is het meren­deel van de spit­stech­nolo­gie geïn­stalleerd bij een beperkt aan­tal kap­i­taalkrachtige multi­na­tion­als en wan­neer de robots plot­sel­ing veel pro­duc­tiev­er wor­den, is het te laat voor de anderen om aan te sluiten. Het moge duidelijk zijn: the future is now.

De jobs van de toekomst zullen een heel andere skillset vereisen