‘Putain’ verovert de Hustinx Prijs

De schri­jvers van de Brus­selse dra­ma­reeks ‘Putain’ Fred­erik Willem Daem, Deben Van Dam en Nadège Bibo-Tan­sia zijn bekroond met de Hus­tinx Pri­js voor Dra­m­aschri­jvers 2025. Hun rauwe, ontroerende portret van Brus­selse jon­geren weet door zijn onge­fil­ter­de echtheid en gelaagde per­son­ages een snaar te rak­en die zelden zo trilt in het Vlaamse tele­visieland­schap.

De pri­js, ver­noemd naar de Maas­trichtse indus­trieel Edmond Hus­tinx, werd in het lev­en geroepen om uit­zon­der­lijk artistiek tal­ent bin­nen de kun­sten en weten­schap­pen te vieren. Sinds de opricht­ing van de Hus­tinx Sticht­ing in 1961 bekroont ze om de twee jaar mak­ers die uit­blinken in toneel, radio of tele­visiedra­ma met niet alleen lof, maar ook finan­ciële ste­un. De offi­ciële uitreik­ing vin­dt plaats op 29 novem­ber in Maas­tricht.

Het is bij­zon­der dat ‘Putain’ deze eer te beurt valt. De Hus­tinx Pri­js ging tra­di­tion­eel naar lit­eraire en the­atrale groothe­den: namen als Hugo Claus en Annie M.G. Schmidt sieren de lijst van eerdere lau­re­at­en. Dat nu een heden­daagse tele­visiereeks in dat rijt­je wordt opgenomen, mar­keert een eerder zeldza­am moment waarop het scherm de pen ont­moet: een erken­ning dat ook tele­visiedra­ma tot de hoog­ste regio­nen van kun­st kan behoren.

De bekro­n­ing is boven­di­en een sig­naal dat de gren­zen van wat ‘waardi­ge kun­st’ heet, ver­schuiv­en. Waar tele­visiedra­ma lange tijd werd weggezet als vluchtig ver­maak, bewi­jst ‘Putain’ dat kwaliteit net ontstaat wan­neer mak­ers dur­ven breken met con­ven­ties en de leefw­ereld van jon­geren serieus nemen. Die shift, ges­te­und door een pri­js met zo’n his­torisch gewicht, kan een bli­jvende impact hebben op hoe instellin­gen, jury’s en het bredere pub­liek kijken naar nieuwe vor­men van sto­ry­telling.

‘Putain’ toont aan dat televisiedrama’s net zo poëtisch en oprecht kun­nen zijn als the­ater en dat een cat­e­gorie of doelpub­liek losstaat van het intel­lectuele gehalte

Wat in de coro­n­ape­ri­ode ontstond als een ter­loops idee van Zwan­gere Guy, alias Gorik van Oud­heus­den, werd door jeugdvriend Fred­erik Willem Daem, regis­seur Deben Van Dam en sce­nar­iste Nadège Bibo-Tan­sia omgezet in een authen­tieke weer­spiegeling van de Brus­selse diver­siteit. Door acteurs op straat te zoeken, ver­schil­lende delen van de stad te fil­men en meerdere tal­en te gebruiken slaag­den ze erin Brus­sel te per­son­ifiëren. 

Deze erken­ning is niet enkel een pracht­presta­tie voor de serie, maar ook een mooi opstap­je voor jonge mak­ers en stu­den­ten die zich ein­delijk gerep­re­sen­teerd zien in pres­tigieuze pri­jzen. ‘Putain’ is het bewi­js dat televisiedrama’s net zo poëtisch en oprecht kun­nen zijn als the­ater en dat een cat­e­gorie of doelpub­liek losstaat van het intel­lectuele gehalte.