Oorspronkelijk gepubliceerd op 29/11/2019 – 3:50 door Keanu Colpaert
Dit artikel werdt oorpronkelijk gepubliceerd op de oude Schamper site. Toen deze uit gebruik werd genomen, werden alle artikels overgezet.
Sarah Haas is professor en onderzoeker aan de UGent. Momenteel houdt ze zich vooral bezig met Writer Development: dit houdt zowel het schrijf- en onderzoeksproces in, als de ondersteuning van dat proces. Ze is geïnteresseerd in alles dat met schrijven en auteurs te maken heeft. Ze is vooral bekend voor haar fantastische hoorcolleges, waarin er meer dan eens gelachen wordt.
Als u weer twintig jaar was, wat zou u anders doen?
“Ten eerste zou ik vaker biljarten, of poolen, of hoe je dat ook wilt noemen. Ik zou ook basgitaar spelen in een garageband. Toen ik twintig was, kreeg ik daar namelijk de kans toe, maar ik was een te grote angsthaas om voor een publiek te spelen. Dat is iets waar ik nog steeds spijt van heb. Ten laatste zou ik meer kattenkwaad uithalen: toen ik student was, had mijn vriend een gigantisch paar speakers in zijn kamer. In het midden van de nacht speelden we dan enorm luid vreemde geluiden af. Ons favoriete geluid was het geschreeuw van Tarzan. We moesten uiteindelijk stoppen, maar toen ik een tijdje later in een café was, hoorde ik iemand zeggen: “Ik liep eens rond twee uur ‘s nachts op de campus en ik hoor plots een Tarzan-schreeuw.” Daar ben ik nog steeds trots op.”
“Ik ben tomatensap”
Als u één ding kon veranderen aan studenten, wat zou het dan zijn?
“In mijn droomwereld geven studenten enkel om wat ze leren, wat ze nog kunnen leren en hoe ze die inzichten kunnen toepassen in nieuwe situaties. Ik zie leren hier trouwens helemaal niet als zaken memoriseren. Als het aan mij lag, gaven studenten niks om punten, alleen om leren. Toevallig zijn er in mijn droomwereld ook geen punten of examens, zodat iedereen gewoon kan focussen op het leerproces.”
Met welke fictieve of reële persoon zou u willen ruilen voor een dag?
“Bugs Bunny. Dat verdomde konijn slaagt er altijd in om uit de lastigste situaties te komen op de meest sluwe manieren. Daarnaast heeft hij altijd een aambeeld om op iemands hoofd te laten vallen, mocht dat nodig zijn.”
Als u een drankje was, wat zou u dan zijn?
“Een Dry Martini. Waarschijnlijk wel met iets onorthodox, zoals bijvoorbeeld Filliers Tangerine Gin in plaats van Bombay. Daarbij misschien wat licht verfrommelde koriander in plaats van olijven. Waarom? Ten eerste is het een klassieker, waarmee ik ‘oud’ bedoel. De Dry Martini bestaat echt al jaren. Ten tweede is het eerlijk en rechtdoorzee: het heeft maar drie ingrediënten, geen nonsens met vijftig verschillende benodigdheden. Wat je ziet is dus ook wat je krijgt, er zijn geen verrassingen. Behalve dan de tangerine en koriander. Ten slotte is het vrij goed in zijn wat het is: een droge Martini.”
“Wacht, een Dry Martini is wat ik wil zijn. Wat ik ben is waarschijnlijk iets zoals tomatensap.”
Op welk schrijfstuk bent u het meest trots?
“Waarschijnlijk een gedicht dat ik voor mijn neef schreef toen hij nog maar net leerde lezen. Ik ben geen dichter en het was een heel slecht gedicht, maar hij vond het geweldig. Dat is het het stuk dat het meeste vreugde bracht aan mijn publiek, en dus vermoedelijk mijn beste stuk.”