Oorspronkelijk gepubliceerd op 16/11/2020 – 10:53 door Luna Nys
Dit artikel werdt oorpronkelijk gepubliceerd op de oude Schamper site. Toen deze uit gebruik werd genomen, werden alle artikels overgezet.
Kunstenaar Gilles Tytgat was van jongs af aan geïnteresseerd in tekenen en schilderen, maar viel tijdens zijn werk als leerkracht voor een unieker materiaal.
“Tijdens een project op mijn school moesten de leerlingen allemaal kraampjes opbouwen. Bij de afbraak was er een doorzichtige vuilzak met heel wat ballonnen in. Eentje daarvan leek erg op een vrouwengezicht. Dat vond ik echt bijzonder, dat je met zoiets simpels en speels een gezicht kan vormen. Het beeld liet me niet los en ik wou er echt iets mee doen. Ik liep er lange tijd mee rond, tot ik op een dag in de IKEA twee kleine kadertjes kocht. Met die plexiglaasjes en een ballon ging ik aan de slag. Pas een jaar na het beeld in de vuilzak kreeg ik het resultaat waarnaar ik op zoek was”, aldus Tytgat.
“Dat vond ik bijzonder, dat je met zoiets simpels en speels een gezicht kan vormen”
Na het vinden van de juiste techniek, begon de zoektocht naar de perfecte kleuren. “Ik probeerde Anna Wintour van Vogue te maken, maar gebruikte een barbieroze ballon voor haar gezicht. Dat was gewoon belachelijk. Ik ben dan op zoek gegaan naar specifieke huidtinten in feestwinkels. In het begin was dat echt een zoektocht, maar ondertussen heb ik een paar vaste winkels. De eerste keer legde ik altijd mijn concept uit, want ballonnen die per stuk verkocht worden, zijn normaal gezien gevuld met helium. Ondertussen kennen ze mij en tonen ze hun nieuwe kleuren. Ze vinden mijn werk heel tof. Als een bepaald merk een nieuw kleurenpallet uitbrengt, krijg ik een mail dat de nieuwe collectie er is”, vertelt hij lachend.
Zo’n exemplaar maken gaat sneller dan in het begin, al blijft het vaak zoeken. Hij verduidelijkt: “Ondertussen lukt het mij wel al beter om de verschillen in gezichtsvormen te plooien, maar andere zaken zijn soms echt een uitdaging. Soms mislukt het ook gewoon. Dan leg ik het even weg en doe ik later verder of begin ik opnieuw. Maar andere keren geef ik het op. Daarnaast haal ik veel inspiratie uit de manier waarop, bijvoorbeeld, Karrewiet aan kinderen uitlegt wat er aan de hand is in de wereld. Zij hanteren heel eenvoudig taalgebruik, wat voor kinderen echt handig is. Mijn beelden zijn erg abstract, maar wanneer het zo abstract wordt dat het niet meer herkenbaar is, en dan mist het zijn doel uiteraard.”
Zijn beelden kiest hij niet zomaar. “Wanneer ik een bepaald maatschappelijk beeld toon, hoop ik daarmee aan te zetten tot nadenken. Zo maakte ik onlangs een werk rond Biden en Trump. Je kan aan dat beeld niet zien voor wie van de twee mijn voorkeur uitgaat, maar ik hoop mensen aan te zetten tot nadenken over wat hun standpunt is. Hetzelfde voor gebeurtenissen als terreur, vrouwenrechten of corona.”