Oorspronkelijk gepubliceerd op 20/09/2020 – 18:13 door Lionel Olieu
Dit artikel werdt oorpronkelijk gepubliceerd op de oude Schamper site. Toen deze uit gebruik werd genomen, werden alle artikels overgezet.
Het werd hoog tijd voor hem om in de schijnwerpers te treden. Gaulthier Van Hagen is een jong, artistiek talent uit Ieper en houdt zich voornamelijk bezig met ruwe etsen.
Van Hagen belichaamt perfect hoe de bohémien, die de straten van Parijs bewandelde in de vroege 20ste eeuw, zich zou gedragen in het hypermoderne heden van Generatie Z. Een figuur dat zonder enig probleem absint zou kunnen achterover slaan met Pablo Picasso en Guillaume Apollinaire om vervolgens met een immense kater genialiteit uit zijn hoed te toveren.
“De domste thuis”
Naar eigen zeggen is Gaulthier nooit met kunst begonnen omdat het zijn eigen keuze was. Beide ouders waren werkzaam in de creatieve sector en droomden ervan dat één van hun drie kinderen in hun voetsporen zou treden.
“Ik was de domste van de familie, dus ik vloog naar het KSO.” Over zijn overduidelijke talent rept hij met geen woord. Zijn eerste jaren in het kunstonderwijs verliepen bijzonder moeizaam door een gebrek aan motivatie en zijn veel te speelse persoonlijkheid. Gaulthier was heel bekend op school in Brugge en niet door zijn creatief talent. Alles veranderde wanneer een docent hem introduceerde in het etsen. Gaulthier had eindelijk zijn ding gevonden, zijn technique préférée.
In het etsen kon hij eindelijk op een vuile manier aan kunst te doen. Een techniek waarbij een perfect technisch resultaat het hoogste doel is, zou hem al veel te snel verveeld hebben. Bij het etsen was hij in staat om losser en robuuster te werken, wat volgens hem sterkere resultaten opleverde.
“Romantische kunstenaar in het heden”
Zijn tekeningen lijken alsof Egon Schiele en Francisco De Goya’s donkere periode samen zijn gekomen in een macabere grot om daar een kind te baren met een ongezonde fascinatie voor geslachtsorganen.
Hij wordt hier misschien niet onmiddellijk beschreven als de toekomstige favoriete kunstenaar van je grootmoeder, maar lees toch nog even verder.
Zijn werk maakt hij vanuit de overtuiging dat kunst geen censuur heeft, dat het vuil mag zijn en dat het vooral mag provoceren. Hierdoor confronteert hij de kijker vaak met de kwetsbaarheid van zijn onderwerpen. Uiteindelijk zijn we hier gewoon toegekomen op een punt waarbij een kijker meer betekenis geeft aan het werk dan de maker. Wanneer hij gevraagd werd naar de betekenis achter zijn werk antwoordde hij droogweg: “Ik teken gewoon wat ik leuk of grappig vind.” Het wordt lastig om nog pretentieuzere woordjes over kunst te verzinnen. We mogen ook niet te veel over cultuur gaan lullen. Neem gerust zelf eens een kijkje op Instagram onder de naam @gucci_werkjes en oordeel gerust zelf of het kunst of kinds is.
