Perverse gedachten van de assistent over jou


De assis­tent heeft vuile gedacht­en over jou. Ook over die blonde van drie rijen achter je, maar vooral over jou. Je glanzende, frisse lokken zijn hem opgevallen. Je manier van kle­den ook, en de goede fat­soen ver­biedt mij om je te zeggen hoezeer de sug­gestie gewekt door die kleren hem beroert. Maar er is een…

Oor­spronke­lijk gepub­liceerd op 18/12/2017 – 8:27 door Pieter­jan Schep­ens

Dit artikel werdt oor­pronke­lijk gepub­liceerd op de oude Scham­per site. Toen deze uit gebruik werd genomen, wer­den alle artikels overgezet.

De assis­tent heeft vuile gedacht­en over jou. Ook over die blonde van drie rijen achter je, maar vooral over jou. Je glanzende, frisse lokken zijn hem opgevallen. Je manier van kle­den ook, en de goede fat­soen ver­biedt mij om je te zeggen hoezeer de sug­gestie gewekt door die kleren hem beroert. Maar er is een reden waarom hij niet opstond toen je hem een vraag kwam stellen, en zijn ogen er zo lang over deden om de jouwe te vin­den.

Geloof maar niet dat hij je naam niet kent, ook al sprak hij je aan als “het meis­je met de blauwe trui” toen je je hand in de lucht stak. De foto op je stu­den­tenkaart staat op Oasis, en hij vond het best schat­tig om te ont­dekken hoe je er op je der­tiende uitzag. Schaam je maar niet, nu zie je er veel beter uit, dat weet hij ook. En als hij er even aan herin­nerd moet wor­den omdat je een week­je niet naar de les bent gekomen, dan is er je Face­book-profiel waar je zo mooi lacht op die bikini­fo­to van twee jaar gele­den (vijf keer scrollen naar bene­den).

Maar de assis­tent is een man van sti­jl. Hij is heel geïn­ter­esseerd in je studievoort­gang. Je paper ver­be­ter­de hij met spe­ciale aan­dacht. Dat hij je op zijn bureau zou vra­gen om je resul­tat­en te bespreken, is een onschuldig grap­je dat hij deelt met zijn collega’s. In tegen­stelling tot een van die collega’s heeft hij je adres nog niet opge­zocht op Oasis. Dat zou stalk­ing zijn, en het is net je frisse onschuld die hem zo aanstaat. Je bent nog onbedor­ven, naïef miss­chien. Leergierig op zo veel manieren.

Het spi­jt hem dat hij je nu een maand niet zal zien. Hoe mooi zou het zijn om je al stud­erend te observeren, volledig gecon­cen­treerd op de cur­sus die hij heeft geschreven. Zijn enige hoop is dat je op oude­jaarsavond in kort kleed­je zal poseren voor een foto die twee dagen lat­er op Face­book zal ver­schi­j­nen. Maar dat licht­pun­t­je – je zou beter stud­eren – ver­scheurt hem ook een beet­je: hij zou je graag bin­nen twee jaar terugzien, als je dat vak opneemt waar­van hij de helft van de lessen geeft.

Bin­nen een maand zal hij toezicht houden tij­dens jouw exa­m­en. Hij hoopt dat je vooraan zal zit­ten, aan de rechterkant. Je profiel is immers het mooist aan de rechterz­i­jde. Wil je dat voor hem doen? Als hij moe gezeten is, zal hij wat rond­wan­de­len om dan non­cha­lant tegen de muur te leunen, vlak bij jou. Is hij moe ges­taan, dan zal hij terugk­eren naar zijn zit­plaats, waar hij met zijn col­le­ga de jon­gere gen­er­atie zal bespreken en heel sub­tiel zal beschri­jven waar je zit. Niet onmid­del­lijk kijken!

Wan­neer je je exa­m­en afgeeft, zal hij je naam vra­gen. Geef hem die, ook al weet je beter. Je tele­foon­num­mer vin­dt hij wel op Oasis. Maar dat is voor als je afges­tudeerd bent. Beloofd.