Op date in de speeltuin


Som­mige afspraak­jes bli­jven je bij omdat ze ram­pza­lig waren. Andere ont­moetin­gen vergeet je nooit omdat ze je de liefde van je lev­en opbracht­en. Ergens tussen die twee zones bevin­dt zich the one that got away. Zelf geloof ik niet in een liefde van je lev­en, maar de dag dat ik X ont­moette, bli­jft toch een unieke herin­ner­ing.…

Oor­spronke­lijk gepub­liceerd op 18/04/2022 – 9:46 door Felix Capon

Dit artikel werdt oor­pronke­lijk gepub­liceerd op de oude Scham­per site. Toen deze uit gebruik werd genomen, wer­den alle artikels overgezet.

Som­mige afspraak­jes bli­jven je bij omdat ze ram­pza­lig waren. Andere ont­moetin­gen vergeet je nooit omdat ze je de liefde van je lev­en opbracht­en. Ergens tussen die twee zones bevin­dt zich the one that got away. Zelf geloof ik niet in een liefde van je lev­en, maar de dag dat ik X ont­moette, bli­jft toch een unieke herin­ner­ing. Trig­ger warn­ing: best wel melig.

Twee zomers gele­den sprak ik op een zon­nige mid­dag met X af aan de Blaarmeersen. Het was al enkele dagen prachtig weer en we keken ernaar uit om elka­ar te ont­moeten bij een fles witte wijn. Eens aangekomen vroe­gen we elka­ar hoe onze zomers al geweest waren. We waren gefasci­neerd door elka­ars visie op de sit­u­atie in 2020. Hoewel veel mensen de muren begonnen op te lopen, deelden X en ik alle leuke din­gen die we al deden met de vri­jgekomen tijd. 

Inder­daad: we waren bei­den aan­wezig op het meest roman­tis­che kinder­feestje

Nog geen twee glazen lat­er begonnen de wolken samen te trekken. “Het ging toch goed weer zijn?”, maar er was geen hout in de buurt om op te klop­pen. Het begon te stortre­ge­nen. Even paniek­erig als de wespen die in onze lege blik­jes fris­drank waren geland, probeer­den we alles op te ruimen. Op een speel­tu­in na was er geen schuilplek in de buurt. Als twee door­week­te mol­rat­ten ren­den we naar het kleur­rijke kas­teel. Na enkele minuten ver­erg­erde het alleen maar.

Hier zat­en we dan. Half door­weekt, licht­jes dronken en bei­den schuilend voor een plotse hagel­bui onder een speelka­s­teel. We moesten lachen met de vreemde sit­u­atie. Toch bleven we doorvra­gen naar elka­ars lev­en. Hoe bizar het ook was, we waren blij om samen onder dat toren­t­je te zit­ten.

Eens het een beet­je begon op te klaren, stelde ik voor om op te dro­gen op mijn kot en nadi­en een film te kijken met een warme chocomelk. Een speel­tu­in, een film en een warme chocomelk. Inder­daad: we waren aan­wezig op het meest roman­tis­che kinder­feestje. 

We komen aan op mijn kot en ik geef X een hand­doek en toon hem de douche. Ter­wi­jl ik het douchewa­ter hoor stromen maak ik twee grote tassen warme chocomelk met sla­groom. Ik open Net­flix en kies een leuke Mar­velfilm. Bei­den gedoucht en gedroogd starten we de film en geni­eten we van elka­ars gezelschap. Ik voel een pinknagel krabben aan mijn hand. Wie had gedacht dat duim­worste­len zo span­nend kon zijn? Een vinger wordt een hand. Een hand wordt een arm. En dan, gelukkig, een kus. Met een open dakven­ster luis­teren we in elka­ars armen naar het gelu­id van de tweede hagel­bui. Een afspraak­je dat aan­vanke­lijk gep­land was om twee uur te duren, was nu al zes uur bezig. En geen van ons twee van plan om op te staan. Het wordt avond en zon­der ons vra­gen te stellen bij de sit­u­atie vallen we samen in slaap.

We ont­wak­en met twee lege tassen op mijn salontafel en een warme zomer­bries die zich door de open ruit naar bin­nen werkt. X en ik nemen afscheid zon­der te weten dat het de laat­ste keer zou zijn.