Ode aan Wiebe Buddingh’


Harry Potter doet je dagdromen van magische wezens en vliegende bezems. Je foetert op je dreuzelbestaan en betreurt dat magie niet echt bestaat. Maar toch valt er echte magie terug te vinden! De magie van vertalen, met dank aan Wiebe Buddingh'.

Oor­spronke­lijk gepub­liceerd op 20/03/2022 – 19:00 door Ewout Van­craeynest

Dit artikel werdt oor­pronke­lijk gepub­liceerd op de oude Scham­per site. Toen deze uit gebruik werd genomen, wer­den alle artikels overgezet.

Uit een jeugdig gevoel van escapisme heb ik besloten om de Har­ry Pot­ter­boeken opnieuw te lezen. Ik had voor het eerst een boek van Har­ry Pot­ter in mijn han­den toen ik in het derde leer­jaar zat. Ik ver­slond de boeken zoals enkel Her­melien Grif­fel dat zou kun­nen, op de speelplaats ver­lamde ik klasgenoot­jes met een Par­ali­tis-spreuk en in mijn dromen greep ik de snaai in een zwerk­bal­match.

Grif­fel? Par­ali­tis? Zwerk­bal? Voor wie enkel de films zag in het Engels, klinken deze woor­den miss­chien nogal vreemd. Deze woor­den komen uit het brein van Wiebe Bud­dingh’, de Ned­er­landse ver­taler van de Har­ry Pot­ter­boeken. Een man wiens genialiteit ik nu pas erken. Nu ik dubbel zo oud ben als wan­neer ik de boeken voor het eerst gelezen heb, besef ik pas de orig­i­naliteit en de cre­ativiteit van de ver­talin­gen.

Nu ik dubbel zo oud ben als wan­neer ik de boeken voor het eerst gelezen heb, besef ik pas de orig­i­naliteit en de cre­ativiteit van de ver­talin­gen.

Oké, toegegeven: ‘Perka­men­tus’ klinkt miss­chien wat knul­lig tegen­over het Engelse ‘Dum­b­le­dore’. Maar dat is miss­chien de enige ver­tal­ing waar je kri­tiek op kan geven. Bij andere ver­talin­gen spat de genialiteit eraf. Het woord ‘gruziele­ment’, bijvoor­beeld. Gruzele­menten zijn vol­gens het woor­den­boek stukken die ontstaan wan­neer een voor­w­erp breekt. Als je dit doet met je ziel, zijn dit ‘gruziele­menten’. Sim­pel, maar geni­aal. Dit is slechts een van de vele voor­beelden.

Vrijheid als vertaler

Wiebe Bud­dingh’ geeft zichzelf ook veel vri­jheid als ver­taler en dat mag aange­moedigd wor­den. De meeste tover­dranken en ‑objecten zijn woord­spelin­gen in het Engels, wat het moeil­ijk maakt om ze dezelfde gevoel­swaarde te geven in het Ned­er­lands. Zo slaagt Wiebe er in om het alliter­erende Weasley’s Wiz­ard Wheezes te ver­tal­en tot ‘Tover­tweel­ings Top­fop­shop’. Ik denk dat ik niet snel zal wor­den tegenge­spro­ken als ik zeg dat de ver­tal­ing hier beter is dan het orig­i­neel. Maar ook de betov­erende, beeld­schone wezens ‘Glam­or­gana’s’ hebben gevoels­matig een veel cor­rectere naam dan het Engelse ‘Veela’. En er bestaan nog zulke voor­beelden. Zwamdrift past veel beter bij de pro­fes­sor Waarzeg­ger­ij dan ‘Trelawney’, Glad­i­anus Smal­hart hoeft qua flair zek­er niet onder te doen voor ‘Gilderoy Lock­hart’ en de benam­ing van Rons uilt­je Koekeroekus is zowat het mooiste voor­beeld van de taalvir­tu­ositeit van Bud­dingh’. Het Engelse ‘Pig­wid­geon’ wordt afgeko­rt als Pig, Koekeroekus wordt afgeko­rt als Koe.

Het her­lezen van de boeken laat mij op vol­wassen leefti­jd niet enkel meer dromen over de door tover­stokken gepro­duceerde magie en de wis­sel­dranken, maar ook over de magie van de taal en woord­spelin­gen. Dus laat ons Wiebe vieren als de ver­taler die gevoel in woor­den steekt. Laat ons Wiebe vieren als een mens zon­der omstre­den menin­gen over transsek­sue­len. Laat ons Wiebe vieren als het genie dat mijn kinder­lijke fan­tasie van een vocab­u­laire heeft voorzien.