Oorspronkelijk gepubliceerd op 4/09/2021 – 9:27 door Charlotte Monbailleu
Dit artikel werdt oorpronkelijk gepubliceerd op de oude Schamper site. Toen deze uit gebruik werd genomen, werden alle artikels overgezet.
De journalistiek verantwoorde zuiperij brengt ons allereerst bij De Vooruit. Deze klassieker herbergt studenten en Gentenaren van alle leeftijden. Op het grote terras drinken studenten dure maar frisse pintjes, sippen oude mannen tripels en nippen hippe dertigers van hun cocktail en hun obligatoire tapasplank. Al dat volk moet bediend worden en dat gaat tergend traag. Het is overigens aan te raden om enige voorzichtigheid aan de dag te leggen bij uw bierkeuze. Een anonieme redacteur beschrijft het huisbier immers als “slap en bitter tegelijk, een beetje zoals de rector”.
De volgende etappe van deze odyssee der kroegen is café Molotov, in een zijstraat van de Overpoortstraat. Het meest opvallende aan de Molotov is dat het er spotgoedkoop is. De kapotte vloer en lege muren neem je er daarom met veel plezier bij. Vraag er de barman ook eens naar de mythische tuin, misschien beleef je er wel je eigen Alice in Wonderland-avontuur. Waarschuwing! Vermijd steeds oogcontact met filosofiestudenten, tenzij je het fijn vindt dat iemand alles waarin je gelooft vijf uur lang probeert af te breken.
Daarna is het tijd voor de Nemesis van de Molotov, Bar Jan Cremer. Sunset Lovers speelt voor de 29ste keer op de achtergrond terwijl je van een fris glaasje rosé sipt. Hier komen de economiestudenten genieten van het goede leven (en het geld van de papa). Een zonnig terras waar iedereen dezelfde dure handtassen heeft. Het moet je liggen.
Vermijd steeds oogcontact met filosofiestudenten, tenzij je het fijn vindt dat iemand alles waarin je gelooft vijf uur lang probeert af te breken
De tocht trekt verder naar De Planck, ook wel gekend als ‘de boot’. De huiscocktail smaakt naar kinderantibiotica en de jaren 80 – net als de playlist – maar daar gaan we niet over klagen. Het is een charmant café met croques, veel plek en een leuke sfeer.
De eindhalte van deze tocht is Huis, één van de cafés tegenover de Blandijn. De obers zijn er heel sympathiek, de pintjes fris en goed getapt. Het sluitingsuur van de horeca belet de voortzetting van de kroegentocht, maar daar doen we niet zo moeilijk over. Het is tenslotte algemeen geweten dat er een nijpend tekort is aan journalisten met een alcoholprobleem.