Ode aan Erasmus


Ik kreeg van mijn opleiding de kans om een semester lang op vakantie te gaan. Nu is het een deel van mijn persoonlijkheid, waarover ik uren de gekste verhalen kan vertellen. Hier hoop ik jullie vooral te overtuigen om op Erasmus te gaan.

Oor­spronke­lijk gepub­liceerd op 13/05/2024 – 8:06 door Ibe Braeck­man

Dit artikel werdt oor­pronke­lijk gepub­liceerd op de oude Scham­per site. Toen deze uit gebruik werd genomen, wer­den alle artikels overgezet.

Party in the EUSA

Wie dacht dat het op Artevelde alti­jd feest was, heeft duidelijk nog nooit les gevol­gd in Sevil­la. In de cafe­taria van EUSA staan de cervesa’s bove­naan de dranken­li­jst en kri­jg je er elke keer een bocadil­lo con que­so y jamon en een por­tie fri­et­jes bij. Dead­lines zijn er onbestaand. Toen ik mijn opdracht niet op tijd klaar had en mij ging verontschuldigen bij mijn docent, antwo­ordde hij: “Why do you wor­ry Ibe? I know you’re the best!” Daar­bovenop kreeg je ook zo goed als alti­jd de totaalscore op je opdracht­en.

Op Eras­mus moet je dus niet gaan voor het goede onder­wi­js. Al leerde ik er op een manier meer bij dan tij­dens de rest van mijn bach­e­lor. Zo kom je in een klas terecht met inter­na­tionale stu­den­ten die je een ruimer denkbeeld geven over de wereld.

In de cafe­taria ston­den de cervesa’s bove­naan de dranken­li­jst

Stress, wat?

Het Zuiden staat bek­end om het stress­loos lev­en en dat had ik meer nodig dan gedacht. Op Eras­mus vallen namelijk al je ver­plichtin­gen weg. Wis­se­len van oud­ers? Werken? School? Niets van dat! Je doet alleen din­gen waar je zin in hebt. Zo ging ik enkele keren op mini-vakantie naar Liss­abon, Madrid en Cádiz, die met een Flixbus heel betaal­baar waren. Ook de Spaanse feestjes waren van een ander niveau dan die in de bek­ende Over­poort­straat. Zo was er Elec­trol­unch, een open­lucht­feestje aan de rand van het water. En ook in de rest van de stad waren er fan­tastis­che clubs om je nacht­en in door te bren­gen. 

Op kot 

Vier maan­den lang woonde ik samen met de twee meest geweldige kotgenoten die ik mij had kun­nen wensen. Zo had ik de eerste avond met Sam al meer gelachen dan de vooraf­gaande week in Bel­gië. En Ven­la kwam telkens thuis met de gek­ste ver­halen die mijn ogen deden tra­nen van het gieren. Ons kot was dan ook de plek bij uit­s­tel voor feestjes. Die gin­gen meestal buiten door op het dak, want natu­urlijk scheen het zon­net­je er de hele win­ter door. Je kon er uitk­ijken op alle kerk­jes en de smalle straat­jes van Sevil­la. Neem daar­bij een groep vrien­den, tin­to de ver­a­no, de zon­son­der­gang en muziek en je hebt de meest per­fecte avon­den.

Zoek jezelf een Sam

Mijn Eras­muser­var­ing was niet het­zelfde geweest zon­der mijn kotgenote Sam. We waren als twee han­den op één buik en we waren dan ook over­al samen te vin­den. Ik hoop dat iedereen die op Eras­mus gaat hun Sam vin­dt. Dan wordt het zon­der twi­jfel de beste tijd van je lev­en.

Het enige wat mij nog rest te vertellen is: GA OP ERASMUS! Geloof mij als ik zeg dat je bij thuiskomst meer heimwee zal hebben naar je Eras­musti­jd, dan je daar ooit zal hebben naar huis.