Ocean’s Fourteen


Hoe verontwaardigd of onverschillig je ook gereageerd hebt op de hetze rond Cambridge Analytica, je stelt je er vast vragen bij. Als je niet weet waarover die gaat, helpen de vorige pagina's je verder. Eens je de kennis hebt vergaard, is het tijd voor wat fun in het Schamperlab!

Oor­spronke­lijk gepub­liceerd op 16/04/2018 – 7:24 door Daan Van Cauwen­ber­geNicky Van­degh­in­ste

Dit artikel werdt oor­pronke­lijk gepub­liceerd op de oude Scham­per site. Toen deze uit gebruik werd genomen, wer­den alle artikels overgezet.

Dat Mark Zucker­berg niet zo gesteld is op onze pri­va­cy is basisken­nis in de 21e eeuw. Van hip­sters tot bejaar­den, van com­mu­nis­ten tot islami­tis­che con­ser­vatieven, nie­mand lijkt erg veel vertrouwen te hebben in ’s werelds bek­end­ste sociale medi­um. Maar nu hebben ze het toch echt wel erg ver gedreven. Vol­gens de laat­ste bericht­gevin­gen heeft Cam­bridge Ana­lyt­i­ca (CA) de gegevens gebruikt van zo’n 87 miljoen gebruik­ers, zo veel dat zelfs de Amerikaanse Senaat het schan­daal niet langer kon negeren.

Als mensen van de weten­schap raak­ten wij gefasci­neerd door de psy­chol­o­gis­che inter­net­pi­rat­en en besloten we hun tac­tieken ook eens uit te proberen. Hide yo’ likes, hide yo’ clicks, want wij ope­nen de jacht op psy­chol­o­gis­che profie­len. 

Stap 1: Voorbereiding

CA verza­melde data via de app myPer­son­al­i­ty, een van de vele per­soon­lijkhei­d­stesten die geregeld op onze tijdli­j­nen ver­schi­j­nen. Op basis van hon­derd vra­gen kon de app per­soon­lijkhe­den van deel­ne­mers con­strueren. Het mod­el dat hier­voor gebruikt wordt is OCEAN, een acronon­iem waar­van iedere let­ter overeenkomt met een bepaalde karak­tertrek.

Hide yo’ likes, hide yo’ clicks, want wij ope­nen de jacht op psy­chol­o­gis­che profie­len

De eerste, open­heid, lev­ert een hoge score op als je een lev­endi­ge ver­beeld­ing en een brede waaier aan inter­ess­es hebt, maar een lage als je een prak­tis­che huis­mus bent. Spon­tane chaoten scoren dan weer laag op de tweede fac­tor, zorgvuldigheid. Naast de derde, extra­ver­sie, is er ook nog wel­wil­lend­heid. Hier wor­den kop­pi­gaards tegen­over naïeve ja-knikkers geplaatst. Geen nood als je hier laag scoort, want trots is ook een posi­tieve eigen­schap, echt waar. De laat­ste gaat over natu­urlijke reac­ties, of neu­roti­cisme, maar lat­en we voor het ego van een van de auteurs zeggen dat het dat eerste is. Wie hier laag scoort, is niet makke­lijk over­stu­ur en eerder relaxed. Dat in tegen­stelling tot iemand die zich vlug zor­gen maakt. (“Ik heb gewoon heel veel emoties, oké?”)

Via myPer­son­al­i­ty acher­haalde CA de psy­chol­o­gis­che profie­len van iets min­der dan 200.000 mensen die vri­jwillig gebruik­maak­ten van de app. Op zich niets nieuws, want we weten alle­maal dat Mark ons beter kent dan onze ther­a­peut. Wat opvalt, is dat CA cor­re­laties ont­dek­te tussen OCEAN-scores en ons like-gedrag, maar de linken tussen per­soon­lijkhei­d­saspecten en likes in eerste instantie niet logisch leken. Vaak geliket door open per­so­n­en waren Nir­vana en Sys­tem of a Down, bijvoor­beeld. Min­der open per­so­n­en klikken op het duim­p­je bij Miley Cyrus en Nick­le­back. Andere ver­ban­den waren dan weer alles­be­halve ver­rassend. Mensen die graag teke­nen, zouden eerder intro­vert zijn, en wiskunde is het domein van emo­tion­eel sta­biele mensen. Ben je iemand die geni­et van Minecraft en Adven­ture Time? In dat geval bent u waarschi­jn­lijk erg slordig (en twaalf). 

Stap 2: De overval

We vroe­gen ons natu­urlijk af of ook wij onze Face­book-vrien­den kon­den analy­seren door hun likes te observeren. Dat zou ons een hele hoop node­loze inter­ac­ties besparen. Daar­naast zouden we ook nog een cen­t­je bij kun­nen ver­di­enen door de info door te verkopen aan Poet­in. Elf proe­fkoni­j­nen wer­den uitvo­erig door ons ge-Face­book-stalkt. Likes zijn spi­jtig genoeg niet zo juicy als oude foto’s uit het mid­del­baar.

We vroe­gen de deel­ne­mers de betrouw­bare OCEAN-test in te vullen, waar het inter­net gelukkig vol van staat. Ter­wi­jl ze dat deden, haalden we onze stalk­skills boven en gin­gen we op hun profie­len op zoek naar opval­lende likes. Om het eerlijk te houden hield­en we enkel reken­ing met de likes en negeer­den we alle infor­matie die we al over de mensen had­den. Op die manier probeer­den we de meth­od­es van CA na te apen. De test werd een app, wij wer­den de onethis­che stalkbedri­jven.

Stap 3: De buit

We moeten toegeven dat wij, alsook onze proe­fkoni­j­nen, aan­vanke­lijk scep­tisch ston­den tegen­over de validiteit van ons onder­zoek. Ken­nelijk is er maar weinig psy­chol­o­gisch onder­zoek gebaseerd op het gebruik van de F3-toets. Ver­baz­ing­wekkend genoeg schat­ten we van bij­na alle proef­per­so­n­en min­stens drie scores juist in. 

De eerste bevin­d­ing is waarschi­jn­lijk niet zó ver­baz­ing­wekkend: hoe meer pagina’s iemand liket, hoe beter zijn of haar karak­ter kan wor­den bepaald. Van test­per­so­n­en die een heel fes­ti­val aan bands liken kon­den we gemid­deld vier van de vijf OCEAN’s cor­rect voor­spellen. Van de enke­len die sinds hun twaalfde niks meer geliket had­den, had­den we maar één, max­i­mum twee eigen­schap­pen juist. De gouden raad is dan ook duidelijk: als je niets liket, deel je geen info over jezelf. Denk echter niet te snel dat je veilig bent, want in tegen­stelling tot ons had CA toe­gang tot álle likes, en niet enkel de pag­i­na’s. 

Ook waren som­mige van de eigen­schap­pen veel makke­lijk­er te raden dan de andere. Extro­ver­tie, open­heid en wel­wil­lend­heid had­den we bij­na alti­jd juist als er we over vol­doende likes beschik­ten. Emo­tionele sta­biliteit en ver­zorgdheid daar­ente­gen bleken vaak niet meer dan een bere­de­neerde gok. Heeft dit enige weten­schap­pelijke rel­e­vantie? Geen idee, wij zijn geen weten­schap­pers, maar het leek ons wel tof deze cor­re­latie even mee te delen.

We vin­den het wel cru­ci­aal om de nodi­ge vraagtekens te plaat­sen bij ons onder­zoek. Uit­er­aard beperk­ten we ons tot het al dan niet kun­nen bepalen van iemands per­soon­lijkheid. CA claimt echter ook nog eens dat de info gebruikt kan wor­den om op reclame op maat van de deel­ne­mers te mak­en. Zo ver zijn wij jam­mer genoeg niet ger­aakt. Ook weten we nog steeds niet hoe betrouw­baar zo’n zelfin­ge­vulde per­soon­lijkhei­d­stest nu eigen­lijk is. Als we iéts geleerd hebben over online gedrag, is het wel dat mensen niet alti­jd eerlijk zijn. Dat zou kun­nen verk­laren waarom onze meeste test­per­so­n­en Stoï­ci­jnse socialites bleken te zijn.