Muurbloempjes plukken

1. Jakob Jor­daen­straat

Smithe

Smithe is gek­end voor gefrag­menteerde werken. Ideaal om zelf een beeld te puzze­len uit de veelk­leurige vlak­jes. Is het een Gentse Buf­fa­lo die uitda­gend richt­ing Brugge tuurt? Is het een uitvin­der wiens brein ont­ploft? Wat het ook moge zijn, het saaie admin­is­tratieve gebouw ziet er meteen een pak aantrekke­lijk­er uit.

2. Vic­tor Hor­tas­traat

Dhear

Jesus Ben­itez gebruikt Dhear als arti­esten­naam. Het is ook onze reac­tie bij deze graf­fi­ti: oh dear. Offi­cieel haalt hij inspi­ratie uit sci­encefic­tion en het kos­mis­che. maar dat is vooral een excu­us om blote vrouwen te schilderen. Hij wil een beeld geven aan de toekomst, maar als de vrouwelijke anatomie er echt zo uit zal zien, dan hopen we dat we die niet meer meemak­en.

3.Verdedigingsstraat

Mr Mong

Een aardi­ge oude dame stu­urt ons naar Mr Mong. Humor, hor­ror, apen en sto­ere mei­den zijn de favori­eten van deze arti­est. Het is niet hele­maal duidelijk wat een vrouw en wat een aap is. Soms is de waarheid sek­sis­tisch. Teke­nen werd een con­stante in het lev­en van Mr Mong, over­al en op elk moment van de dag, zo erg dat hij zelfs op de muren begon. Het lijkt wel een graph­ic nov­el, zoals de teken­ing door­loopt op bei­de muren. Wilde fan­tasieën die niet geschikt zijn voor pub­li­catie bor­re­len op.

“Het is niet hele­maal duidelijk wat een vrouw en wat een aap is”

4. St-Huber­tusstraat

Bue komt uit een fam­i­lie van stripteke­naars en is alomte­gen­wo­ordig in Gent. Hij is dan ook een Gen­te­naar. Veel kleur, ronde vor­men en vogelfigu­urt­jes. Schat­tigheid met een hoek af.

5. Back­stay­bar

Brugge­man

Tim Brugge­man maak­te een gigan­tis­che pro­pa­gan­damuurschilder­ing voor het cir­cu­latieplan in een soort zieken­huis­groen. Op de accu­rate weer­gave van chao­tisch drukke bussen en trams na zijn er weinig ele­menten die aan Gent doen denken. Het lijkt eerder een scène uit Brus­sel. We spot­ten een aan­tal ver­dachte sym­bol­en. Sug­gesties ter verk­lar­ing zijn welkom.

“Een gigan­tis­che pro­pa­gan­damuurschilder­ing voor het cir­cu­latieplan in een soort zieken­huis­groen”

6. Par­i­js­berg en park­ing Vooruit

Par­i­js­berg

Het grote werk is amper te zien in het smalle steeg­je. We bespeuren vaag een skater, wat wel past bij de groezelige under­grounds­feer die in dit hoek­je hangt. De geur helpt niet echt. Het con­trast met de zachte lijn­tekenin­gen in de park­ing van de Vooruit kan niet grot­er zijn. Ze zijn van de hand van het col­lec­tief De Papza­kken, genoemd naar hun voor­liefde voor papli­jm en affich­es. De tekenin­gen zijn zow­el poëtisch als Escheri­aans. De zwarte poes kri­jgt bonus­pun­ten. Kat­jes zijn alti­jd leuk. In de Lam­mer­straat stu­iten we weer­al op Bue. Het stads­bestu­ur kri­jgt blijk­baar maar niet genoeg van hem.

7. Korian­der­straat

Cum Col­lec­tive

Het kolos­sale werk van Bue, Jamz en Cum Col­lec­tive is een mix tussen Game of Thrones en Call of Duty. Opnieuw een teken­ing met een ver­hal­end ele­ment, met games in de hoof­drol. Ons fem­i­nis­tisch hart bloedt een beet­je bij het zien van al dat geweld en de gesek­su­aliseerde vrouwen, nog alti­jd geliefde thema’s van veel graf­fi­ti-arti­esten. Gelukkig zit er een schat­tig hond­je in de hoek, dat weegt op tegen de donkere dreig­ing die de graf­fi­ti uit­straalt.

“Een mix tussen Game of Thrones en Call of Duty”

8. Ketelvest

Roa

Gen­te­naar Roa heeft een rare voor­liefde voor dode beestjes in zwart/wit. Vreemde keus in de hoofd­stad van Dagen Zon­der Vlees. De dieren komen voor in de omgev­ing waar hij werkt. Met andere woor­den: hij zoekt een dood beest dat er toe­val­lig ligt en neemt dat als mod­el voor op de muur. Goed­kope recy­clage, maar het resul­taat mag er wel zijn. Min­der ges­laagd is de Urbanus-figu­ur naast de vogel. Het sym­bool van de SS op de zon­nebril doet onze wenkbrauwen fron­sen. Wat is er aan de hand in de graf­fi­tiscene? Een geheim ver­bond? Moeten we een nazis­tis­che coup vrezen?

9. Ajuin­lei

Bue

Wéér Bue. We wor­den die gast onder­tussen beu. Gent is gewoon het decor voor een kinder­pro­gram­ma bevolkt door onnozele angry birds.

“We wor­den Beu onder­tussen beu”

10. Jonkvrouw Mat­tes­traat

Shos­moloza

Een upgrade van een Benet­ton­reclame door Shos­moloza. De afwezigheid van gew­eren en blote vrouwen is een ver­adem­ing. Een groep­je tieners roept ent­hou­si­ast wijzend: “Dat is pre­cies Avatar!” Jon­geren met smaak, er is nog hoop voor de toekomst. De slopende hamer van de tijd maakt de muurschilder­ing nog mooier. Alsof de barst­jes in de muur tra­nen zijn op de wan­gen van het meis­je.

“De afwezigheid van gew­eren en blote vrouwen is een ver­adem­ing”

11. Wellingstraat

Bil­ly­col­ors en Bue

Bil­ly­col­ors is Alex God­win, een man met een passie voor kleur en de drang om posi­tief te bli­jven doorheen de kun­st. Het is onder­tussen bit­terk­oud en we moeten drin­gend plassen, dus we weten niet goed of de posi­tieve vibe echt werkt. Verder in de straat stu­iten we op de apoc­a­lyps vol­gens Klaas Van der Lin­den. De inter­es­sante kleuren con­trasteren mooi met de zwarte onder­laag. Toch zouden we niet graag in de huizen tegen­over het werk wonen, daar­voor is het risi­co op depressie en zelf­mo­ord net iets te hoog.