Moderator

De gouden regel bij het kopen van kwaliteit­skled­ing is om nooit de pri­js als gids te gebruiken. Het merk zelf kan daar­ente­gen wel een goede aan­wi­jz­ing zijn.

Dat merk je

Het staat vast dat kwaliteitsmerken geen brol zullen verkopen, maar ook dat hier een gepaste pri­js voor zal wor­den gevraagd. Dit zegt echter niets over min­der bek­ende merken. Goede kledij in je maat zou – ten­z­ij je Qua­si­mo­do bent – ook echt goed op je lichaam moeten vallen, en kwaliteit­skledij heeft in de regel een betere pasvorm. Het stuk aan de hang­er vanop een afs­tand­je bek­ijken, zegt vaak ook al heel wat. Pro­tip: pas ver­schil­lende kled­ingstukken in ver­schil­lende stof­fen van het­zelfde merk in jouw maat. Past het ene zeer goed en het andere net niet, is het mogelijk dat het merk voor ver­schil­lende stof­fen dezelfde patro­nen gebruikt, wat bij kwaliteit­spro­duc­tie not done is. 

Etiget it?

Stof­fen zijn 100 pro­cent van belang, en je kan ze herken­nen met 50 pro­cent ken­nis en 50 pro­cent geen kalf zijn. Hoewel ervar­ing met stof­fen van pas kan komen, kun­nen ook de noobs zich pedant voe­len wan­neer ze een etiket bekijken.Vaak wor­den gemengde stof­fen gebruikt. Voor een analyse vertrek je vanu­it de veron­der­stelling dat bij een kwaliteitsvol stuk min­stens 50 pro­cent van de stof uit natu­urlijke vezels (katoen, wol, zijde of lin­nen) moet bestaan. Hoe meer, hoe beter. 100 pro­cent natu­urlijke stof­fen zijn van een erg goede kwaliteit, maar vra­gen om extra zorg. Let dus zek­er op de manier waarop je die moet wassen of strijken. Houd ook reken­ing met de rest van de samen­stelling: acryl wordt vaak toegevoegd aan andere vezels om een kled­ingstuk betaal­baar te mak­en, ten koste van de kwaliteit. Poly­ester en polyamide staan garant voor een goede waskwaliteit, maar zijn heel syn­thetisch en dus enkel goed als ze slechts in een laag per­cent­age voorkomen. 

Zoom it

Op de con­struc­tie van een kled­ingstuk kan je een belan­grijke en sim­pele con­t­role uitvo­eren. Con­troleer op losse draadein­des of scheve stik­sels: pijn­lijke, maar real­is­tis­che fouten. Vooral de bin­nenkant zal dit ver­raden, want kledij die met zorg in elka­ar is gezet zal er ook van­bin­nen comme il faut uitzien. Zoek in de zomen (rokrand, manchet) naar onef­fen­heden. Trek ook zacht­jes eens aan de naden en kijk of die sterk en gelijk­matig zijn. Ook voerin­gen vor­men een belan­grijke indi­catie. Niet elk kled­ingstuk heeft dit nodig, want voor som­mige is het net cru­ci­aal dat ze hun vorm bewaren. Denk aan man­tels, pakken en gek­lede rokken. Zijn de voerin­gen glad en houden ze per­fect vorm naast de stof, dan heb je iets goeds in han­den. Getest en ges­laagd? Jul­lie gaan samen een lang en modieus lev­en tege­moet!

Made in …

Weinig mensen weten noch caren waar hun kledij van­daan komt. Ethis­che over­weg­in­gen terz­i­jde lijdt ook de kwaliteit hier erg onder. Voor shirts, over­hem­den en leren acces­soires is Ital­ië de meest gere­specteerde fab­rikant. De merken die daar hun kled­ing pro­duc­eren, mak­en gebruik van hoog­waardi­ge mate­ri­alen en de deskundigheid van vak­man­nen voor de pro­duc­tie van kwaliteit­skled­ing. Ook Japan en Frankrijk, en een trap­je lager Span­je en Por­tu­gal, zijn gek­end voor hun vak­man­schap. Fun fact: een ‘made in USA’-label wijst vaak ook op kwaliteit. Dankz­ij de Fed­er­al Trade Com­mis­sion en haar strikt beleid, moeten merken immers de herkomst van hun pro­ducten bewi­jzen voor­dat ze het label kri­j­gen toegek­end. Chi­na en India wor­den echter gekop­peld aan een goed­koop pri­jskaart­je, wat een gevolg is van onvol­doende vak­man­schap. Wees ook gewoon niet naïef: een gevo­erde jas voor 25 euro is een leu­gen. Een leu­gen die met een beet­je geluk een maand mee­gaat.