Melanie De Biasio backstage


De 39-jarige Melanie De Biasio komt graag terug naar Gent Jazz. ‘De sound, de programmatie en het acceuil zijn hier altijd goed’ lacht ze. En het is hier zo groen, wat wil je meer?'     

Oor­spronke­lijk gepub­liceerd op 2/07/2018 – 11:14 door Lau­ra Mas­saMax­ine De Wulf

Dit artikel werdt oor­pronke­lijk gepub­liceerd op de oude Scham­per site. Toen deze uit gebruik werd genomen, wer­den alle artikels overgezet.

De Bel­gisch-Ital­i­aanse komt opval­lend zen over: ze beschouwt touren bij­na als vakantie. We zouden bij­na ver­geten dat ze op wereld­tournee is om haar ent­hou­si­ast onthaalde album ‘Lilies’ aan het grote pub­liek voor te stellen. 

Gewapend met dwars­fluit

Wwwater

Als we vra­gen hoe ze dat slopende lev­en vol­houdt, zegt ze dagelijks graag te zwem­men of wan­de­len. “Een goed glas rode wijn en lang douchen doet mij ook alti­jd deugd. Alles met water vind ik ontspan­nend. Water is beweg­ing, en inspi­ratie.” De natu­ur inspireert haar duidelijk: “Zelfs de kle­in­ste vogel die ik een melodi­et­je hoor fluiten, of een boom. De natu­ur laadt mij op.”

“Alles met water vind ik ontspan­nend”

Bij het com­poneren vol­gt ze geen vaste meth­ode en demo’s neemt ze gewoon op met haar iPhone. Ook bij pro­duc­tie is ze nauw betrokken. ‘Ik wou meer dan enkel zan­geres zijn en begri­jpen hoe muziek vast­gelegd wordt. Daar­na laat ik het los: ik luis­ter nooit naar mijn eigen muziek (lacht).” Echt? “Tru­ly! Ik ga direct over naar het vol­gende.”

Call me, Kendrick

Nochtans komt De Bia­sio niet echt uit een muzikale fam­i­lie. Toch was ze alti­jd omringd door muziek. Op haar acht­ste begon ze met solfège, gitaar en dwars­fluit. De eerste inspi­ratie als Nir­vana en Por­tishead deden niet echt ver­moe­den dat ze ooit jazzzan­geres zou wor­den. “Via blues ben ik ook jazz gaan appre­ciëren. De blues is als een plek waar ik mij goed voel.” Het is een ken­merk­ende uit­spraak voor de Waalse die niet van muzikale vak­jes houdt. Ze staat open voor alle soorten samen­werkin­gen. “Echt.” En iemand buiten haar com­fort­zone, zoals Kendrick Lamar bijvoor­beeld? “Ik zou zeggen: koop me een tick­et en ik kom! But you just grab the great names!” Maar nog liev­er dan met Lamar zou ze met de Amerikaanse bassiste Meshell Nde­geo­cel­lo willen samen spe­len. “Zij is een excel­lente bassiste en ze rapt zó goed, wat een flow!” 

“Ik wou meer zijn dan enkel zan­geres”

Smaken en kleuren

Mor­gen reist ze door naar Cana­da. “Het is super om op deze manier ver­schil­lende cul­turen te leren ken­nen. Elke cul­tu­ur heeft z’n eigen manier om muziek te waarderen. In Ier­land zit het pub­liek bijvoor­beeld heel luid te eten tij­dens de show, maar ze luísteren wel. Als arti­est is het inter­es­sant om je zo flex­i­bel op te stellen.”         

“Als arti­est is het inter­es­sant om je zo flex­i­bel op te stellen”

Tot slot, stel dat ze over een god­delijke macht beschik­te om een muzikale leg­ende terug te tov­eren, wie zou de eer hebben? “Ik zou geen enkele arti­est tot lev­en willen wekken! Ze hebben hun werk per­fect gedaan en ons alles gegeven.” Ook niet Jimi Hen­drix? “Oke, ik geef toe dat ik Jimi miss­chien wel in mijn hoofd hield (lacht).