MaTRaK over studententheater

De term ’the­ater’ klinkt al snel erg pro­fes­sioneel: weggelegd voor een select club­je natu­ur­tal­en­ten en te hoog gegrepen voor de gemid­delde stu­dent. Toch is er bij MaTRaK absolu­ut geen ervar­ing vereist. In okto­ber vin­den er telkens open audi­ties plaats in twee ron­des, waar­na de regis­seurs spel­ers kiezen. Daar­naast geeft het gezelschap af en toe gratis work­shops die voor iedereen toe­ganke­lijk zijn. De eerstvol­gende activiteit valt op 28 april. Elk jaar voeren de acteurs drie à vier stukken op, geschreven en begeleid door ver­schil­lende regis­seurs. Zo probeert de verenig­ing meerdere vor­men en gen­res aan te bieden. 

We con­tacteer­den de vicevoorzit­ter van MaTRaK om hem wat vra­gen te stellen over de verenig­ing. Zijn bood­schap is duidelijk: “Wat MaTRaK uniek maakt, is het vertrouwen tussen de toneel­spel­ers”. Het gezelschap organ­iseert namelijk niet alleen repeti­ties en work­shops. Ze gaan ook regel­matig samen uit, gaan op week­end of doen karaokeav­on­den. Zo is het de bedoel­ing dat er tussen de leden een hechte band ontstaat. Als er dan intieme of gevoelige scènes moeten wor­den gespeeld, voelt dit veilig aan voor iedereen.

“Wat MaTRaK uniek maakt, is het vertrouwen tussen de toneel­spel­ers” – vicevoorzit­ter MaTRaK

Om je bij MaTRaK aan te sluiten heb je dus geen ervar­ing nodig. Wat je wel nodig hebt, is veel ent­hou­si­asme en energie voor toneel. “Mensen denken soms dat dat alle­maal extraverte mensen met een grote mond moeten zijn, maar dat is niet per se waar”, zegt de vicevoorzit­ter. Ook stu­den­ten die wat min­der soci­aal zijn, kun­nen bij MaTRaK hun draai vin­den. De regis­seurs weten dat ze veel van hun acteurs verwacht­en, en dus is engage­ment het belan­grijkst. 

We vroe­gen ook naar de inter­esse in toneel bij stu­den­ten. Daarop kre­gen we het antwo­ord dat het aan­tal audi­tan­ten de laat­ste jaren is geste­gen. Toneel bli­jft echter wel een niche. Velen onder ons komen ermee in aan­rak­ing in de lagere school en in het mid­del­baar, maar ver­liezen de kun­st wat uit het oog in het hoger onder­wi­js. Vele leden van MaTRaK zijn dan ook mensen die al een jeugd vol toneel achter de rug hebben. Vooral de zoek­tocht naar regis­seurs is moeil­ijk, aangezien het een erg grote opdracht is om buiten je stud­ies een toneel­stuk op poten te kri­j­gen. Zo zijn er dus niet alti­jd rollen genoeg voor alle audi­tan­ten. “Daarom moeten wij soms zeer getal­en­teerde mensen afwi­jzen. Dat is spi­jtig”, zegt de vicevoorzit­ter.