Lofrede voor de Blandijn

Tij­dens de Scham­per­ronde waren we onder het mom van fake news op zoek naar de beste samen­zw­er­ingth­e­o­rie. “Scham­per pleegt pla­giaat op Dilem­ma (het mag­a­zine van Filo­log­i­ca, red.)” stond er te lezen op het bord dat Ser­a­fi­na Van Geertruyen, scrip­tor van Filo­log­i­ca, met zich mee­droeg. Wij houden wel van wat ironie en gaven het pre­sid­i­um van Filo­log­i­ca met veel plezi­er het beloofde plaat­sje op onze cov­er en dit artikel. Prae­ses Tina Hot­tinger en haar opvol­ger Aulik­ki Lefevre kwa­men ons een spoed­cur­sus Filo­log­i­ca geven. 

Strijdbijl

“Filo­log­i­ca is de offi­ciële stu­den­ten­v­erenig­ing voor stu­den­ten Taal- en Let­terkunde aan de Uni­ver­siteit Gent”, legt Tina uit. “We onder­s­te­unen stu­den­ten op vlak van hun studie, zoals het aan­bieden van studie­ma­te­ri­aal en hulp bij de exa­m­ens, maar we organ­is­eren ook activiteit­en gericht op plezi­er en ver­maak.” Vooral het cul­turele aspect willen de meis­jes in de verf zetten: “We hebben ons eigen toneel, wij organ­is­eren Woor­den en Daden, een bene­fi­etavond met muziek en voor­dracht, we bren­gen het mag­a­zine Dilem­ma uit …” somt Aulik­ki op. 

Inti­mi van zow­el Scham­per als Dilem­ma zijn al op de hoogte van de tumultueuze relatie tussen de twee bladen. Hoe het zo is kun­nen lopen is echter min­der duidelijk. “Ik denk dat dat ooit begonnen is door een artikel in Scham­per over blandi­no’s”, zegt Tina. “De Bland­i­jn heeft dat nogal per­soon­lijk opgenomen. Dilem­ma heeft daar dan op gereageerd en zo is het begonnen.” Gelukkig stellen bei­de blandina’s ons gerust: “Het is een gespeelde, iro­nis­che stri­jd.”

Grensoverschrijdend gedrag

Vorig acad­e­mie­jaar pub­liceerde Scham­per een getu­ige­nis van een slachtof­fer van sek­sueel grensover­schri­j­dend gedrag aan de Fac­ul­teit Let­teren en Wijs­begeerte. De stu­den­ten van de fac­ul­teit reageer­den hier mis­noegd op en Scham­per kreeg dan ook veel boze reac­ties vanu­it de Bland­i­jn. “Ik was zelf heel blij dat het naar buiten is gekomen. Dat is belan­grijk en ik denk niet dat wij de enige fac­ul­teit zijn waar zo’n din­gen gebeuren”, benadrukt Aulik­ki. “Ik weet dat veel mensen kwaad waren omdat het niet aan Scham­per was om dit nieuws naar buiten te bren­gen, omdat jul­lie niet genoeg bron­nen had­den.” Tina beaamt dit: “Het was eerder de taak van offi­ciële instanties, zoals de UGent, om dit te doen. Het artikel was er voor­dat de prof effec­tief was aangeklaagd. Het leek alsof jul­lie meeg­in­gen in de gerucht­en en de stu­den­ten wilden opzetten tegen hun pro­fes­soren.”

The perks of being a blandino

Het zijn niet enkel Pol en Soc’ers die aanzien wor­den als toekom­stige doppers, ook van een Bland­i­jndiplo­ma wordt wel eens gezegd dat het een vod­je papi­er is. Tina en Aulik­ki liggen hier niet wakker van: “Wij ken­nen veel oud-stu­den­ten, onder andere van bij Filo­log­i­ca en die hebben gewoon alle­maal een job.”

“Het leuke aan de Bland­i­jn is dat bij­na alle mensen die hier stud­eren dit doen omdat ze het graag willen, niet per se om lat­er veel geld te ver­di­enen”, vult Tina aan. “Ik denk dat veel mensen recht­en, geneeskunde of economie stud­eren omdat dat superzekere richtin­gen zijn. Wij hebben een andere dri­jfveer.”

Ook de achter­grond en basisken­nis is een groot plus­punt, vin­den de meis­jes. “Aan de Bland­i­jn kan je veel wereld- en mensenken­nis opdoen. Ik vind het belan­grijk dat als iemand mij aanspreekt over een toneel­stuk, bijvoor­beeld ‘Wacht­en op Godot’, ik op zijn minst weet waar het over gaat. Dat kri­j­gen wij sowieso mee hier, in andere richtin­gen is dat niet zo”, zegt Tina. De vergelijk­ing met bèta-richtin­gen is snel gemaakt: “Als je wiskunde studeert, en alleen maar din­gen over wiskunde leert, is dat tof als je een kas­sa moet tellen, niet als je een gesprek moet voeren met iemand.”

Cuba van Gent

De Bland­i­jn is het decor geweest van ver­schei­dene stu­den­ten­protesten. De Fac­ul­teit Let­teren en Wijs­begeerte staat bek­end als een linkse fac­ul­teit en de blandino’s wor­den wel eens hip­pies genoemd. “Veel blandino’s zijn pro­gressief”, geeft Tina toe. Aulik­ki vin­dt dit niet per se een slechte zaak: “Ik zie dit niet als iets negatiefs. De Bland­i­jn is bijvoor­beeld tegen sek­sisme en racisme, voor LGBT-recht­en … Is dat een poli­tieke stro­ming of is dat menselijk zijn? Slo­gans als ‘diervrien­delijk vlees bestaat niet’ of rond­lopen met fem­i­nis­me­stick­ers en zo, daar doe je geen kat mee kwaad. Het is miss­chien naïef te geloven dat je de wereld kan veran­deren, maar wat zou er gebeuren mocht nie­mand dat denken? Als er één iets is waar de Bland­i­jn niet open voor staat, is het extreem­rechts. Maar of dat slecht is?” Tina voegt hier wel meteen aan toe dat het extreem­linkse van vroeger niet meer zo aan­wezig is. “De poli­tieke menin­gen van blandino’s liggen tegen­wo­ordig meer gespreid.”

One of us

Het moet gezegd: noch Tina, noch Aulik­ki trekt zich iets aan van het stereotiepe beeld van de blandi­no dat soms wordt geschetst. Ook wij hebben ons daar al schuldig aan gemaakt. “Ik vind dat niet erg, ik ben er trots op. De Bland­i­jn is de schoonste plek op aarde, op geen enkele andere fac­ul­teit word je zo direct opgenomen”, zegt Aulik­ki vast­ber­aden. “Som­mige fac­ul­teit­en lijken op mid­del­bare scholen: je moet dezelfde kleren dra­gen, iedereen moet er het­zelfde uitzien, je mag geen mening hebben … Ik ben blij dat je echt jezelf kan zijn aan de Bland­i­jn.” Tina denkt dat dit ook de reden is waarom er zoveel gespro­ken wordt over de Bland­i­jn. 

Dat het open karak­ter van de fac­ul­teit zich niet beperkt tot haar eigen stu­den­ten wordt duidelijk wan­neer we vra­gen hoe een recht­en­boy bekeken zou wor­den in de wan­del­gan­gen van de Bland­i­jn. “Er komen hier super­veel recht­en­boys, want zij hebben hier ook les. Wij zijn dan blij dat er af en toe een het­erovent rond­loopt in de Bland­i­jn”, grapt Aulik­ki.

Aan de Bland­i­jn doet iedereen zijn ding, en nie­mand  trekt zich niets aan van hoe anderen erbij lopen. Toch wordt er ook daar eens raar opgekeken. “Bijvoor­beeld als er vijf meis­jes bin­nenkomen, die denken dat ze alle­maal uniek zijn omdat ze andere kleuren aan hebben, maar ze dra­gen alle­maal Tom­my Hil­figer, Nikes, die sjakossen die ze alle­maal hebben (Michael Kors, red.). We zouden die mensen niet uit­sluiten, maar ons wel afvra­gen of ze com­pleet zichzelf zijn.”

Tina besluit met de wijze woor­den: “We gaan jul­lie pas anders bek­ijken als jul­lie alle­maal het­zelfde zijn.”