Lint, pint en pot


Zoals elk evenement zijn ook cantussen heuse afvalproducenten en eindigt elk zang- en drinkfestijn met een berg aan wegwerpbekers. In het begin van dit academiejaar groeide binnen het HK echter het idee om hier verandering in te brengen. Een primeur in studentikoos Vlaanderen.

Oor­spronke­lijk gepub­liceerd op 31/03/2019 – 11:21 door Wout Vier­ber­gen

Dit artikel werdt oor­pronke­lijk gepub­liceerd op de oude Scham­per site. Toen deze uit gebruik werd genomen, wer­den alle artikels overgezet.

En zo geschied­de: razend­snel ging de bal aan het rollen en kre­gen stu­den­ten die een niet-weg­w­erp­bek­er mee­bracht­en naar een can­tus een euro kort­ing. “Vooraleer we onze eigen bek­ers aankocht­en, wilden we het con­cept al wat intro­duc­eren en aftoet­sen welke feel­ing dit geeft bij stu­den­ten, en of het wel aanslaat”, vertelt Jessie Hanssen, prae­ses van het Home Kon­vent (HK). “Wan­neer alle home­r­aden zich achter een idee scharen, wat uniek is in het HK, is het wel van moeten en doet iedereen mee. In het begin was het natu­urlijk niet gemakke­lijk om iedereen op dezelfde lijn te kri­j­gen, maar eens vertrokken werkt het echt wel!” vertelt Sara Helsen, Milieuprae­ses van het HK. De eens­gezind­heid was er en niet veel lat­er wer­den er ver­schil­lende opties afge­wogen en mogelijke lever­anciers voor de eigen HK-bek­ers gecon­tacteerd.

Ook het Fac­ul­teit­enKon­vent (FK), de koe­pel van fac­ul­taire krin­gen, en het Seniorenkon­vent (SK), de koe­pel van streek‑, café- en hogeschool­clubs, wer­den door stu­den­ten­be­heerder Nico­las Van­der Eeck­en aange­moedigd om zich achter dit ini­ti­atief te scharen. Helaas maak­te dit de gesprekken moeil­ijk­er en begon de tijd te tikken naar­mate de exa­m­en­pe­ri­ode naderde. Het SK en FK lieten te lang op zich wacht­en en in de eerste week van jan­u­ari besloot het HK om alleen verder te gaan. Vier weken lat­er en vier dagen voor de eerste can­tus van het tweede semes­ter ston­den er 500 bek­ers voor hun deur. “Het moest alle­maal heel snel gaan. En dan moesten we de pri­js van de bek­ers nog bepalen”, lacht Hanssen.

“We hebben enorm veel hulp gekre­gen van Louis Ampe, stu­den­ten­verte­gen­wo­ordi­ger in de Sociale Raad. Hij heeft mee lever­anciers gezocht, mee het over­leg met de andere kon­ven­ten voorgezeten en de bek­ers getest. Ze hebben tij­dens de exa­m­ens echt de zot­ste din­gen met de sam­ples gedaan om te testen of ze weldegelijk can­tus­proof zijn”, vult viceprae­ses Seline Van Adrichem aan.

Onder­tussen ziet het HK de effecten al van hun her­bruik­bare bek­ers. “Het is echt mooi! Je gaat zo van 300 plas­tic bek­ers op een can­tus naar vijf. Dat is echt bizar”, weet Van Adrichem te vertellen. “Ook de opkuis is min­der werk omdat we al die weg­w­erp­bek­ers niet meer moeten opruimen.”

“Je gaat zo van 300 plas­tic bek­ers op een can­tus naar vijf, echt bizar” – Van Adrichem

Als het van Hanssen en Van Adrichem afhangt, is dit dan ook lang niet het einde van het bek­erver­haal. “We willen de tijd nemen en naar ieder even­e­ment dat we organ­is­eren kijken waar we de can­tus­bek­er kun­nen inzetten en waar we verder kun­nen ver­du­urza­men. We weten wel dat we het met kleine stap­jes moeten doen. Het HK van de ene dag op de andere hele­maal duurza­am mak­en is moeil­ijk.”

“We hopen om in de zomer of op zijn minst in de loop van vol­gend jaar voor een tweede keer 500 bek­ers aan te kopen”, zegt Hanssen. Ze benadrukt ook de rol van de Gentse Stu­den­ten­raad in het ini­ti­atief. “Ze hebben ons een finan­cieel duwt­je in de rug gegeven. Voor som­mige homes was het aan­leggen van een voor­raad bek­ers toch even slikken. Dankz­ij de Stu­den­ten­raad kun­nen we ervoor zor­gen dat het project op ter­mi­jn niet stil­valt. Dat zou spi­jtig zijn.”

“Onze nat­te droom is dat de her­bruik­bare bek­ers, ook ‘de pot’ genoemd, zo tra­di­tion­eel wor­den dat ze opgenomen wor­den in de blauwe pagina’s (de opsom­ming van can­tus­regels en gebruiken, red.) van de codex. Momenteel staat er ‘lint, pint en pet’ in de codex. De pet is steeds min­der en min­der gang­baar. Van ons mag de pet ver­van­gen wor­den door de pot. Lint, pint en pot!”