Life in plastic, not fantastic


Hoe smerig de Graslei er na de eerste zonovergoten dagen bij lag, was niet om aan te zien. Maar overconsumptie van plastic reikt veel verder. Als ambassadeur van Mei Plasticvrij en initiatiefnemer van de geplande plastic attacks, wil de Gentse singer-songwriter Sioen het bewustzijn bij de Gentenaren aanwakkeren. 

Oor­spronke­lijk gepub­liceerd op 14/05/2018 – 15:09 door Loïs SavatAn­toon Van Ryck­eghe­mY­olan Devriendt

Dit artikel werdt oor­pronke­lijk gepub­liceerd op de oude Scham­per site. Toen deze uit gebruik werd genomen, wer­den alle artikels overgezet.

Een grote groep mensen doet gezel­lig samen bood­schap­pen. Ze halen de pro­ducten uit hun plas­tic ver­pakkin­gen en lat­en het plas­tic liggen voor de deur van de winkel. Op zijn beurt is de winkel ver­plicht om de ver­pakkin­gen op te ruimen. Zo ziet een plas­tic attack eruit. Wat voor veel mensen een vreemde actie lijkt, is een door­dachte manier om over­tol­lig gebruik van plas­tic als ver­pakking aan te kaarten.

A New Hope

Over het idee om er een in Gent te organ­is­eren, vertelt Fred­erik Sioen ons dat hij een tijd­je gele­den een artikel las over de allereer­ste plas­tic attack in Bris­tol, het Verenigd Koninkrijk. Momenteel ver­toeft hij in de Zuid-Kore­aanse hoofd­stad Seoul. “Het is echt een plas­tic city. Alles draait hier rond hygiëne, daarom is er zo veel ver­pakt. Ook in Gent word ik gecon­fron­teerd met heel wat onn­odi­ge ver­pakkin­gen. Onlangs ging er een film­p­je viraal van een walvis die gestor­ven is door kilo’s plas­tic in zijn maag. Ver­vol­gens postte ik een film­p­je van de eerste plas­tic attack op Face­book, en vroeg ik welke Gen­te­naar zoi­ets in onze stad ging organ­is­eren. Uitein­delijk ben ik dat dus zelf gewor­den. Steeds weer de slaaf van mijn eigen ent­hou­si­asme. (lacht)”

Samen met de burg­erini­ti­atieven Zero Waste Group en het Gentse Milieufront plande hij een even­e­ment, en al snel wer­den er con­tacten gelegd met plas­tic attack- en plog­ging-ini­ti­atieven over de hele wereld. “Op dit moment staan we in con­tact met Aus­tral­ië, Curaçao, Mon­tre­al, Zwe­den, Por­tu­gal, Peru, enzovoort. We kri­j­gen elke dag tien tot twintig bericht­en van mensen uit de rest van de wereld die een gelijkaardig even­e­ment willen organ­is­eren. Ook in Bel­gië kwa­men er geïn­ter­esser­den bij ons terecht toen ze zagen dat we een even­e­ment in Gent organ­iseer­den. In Brus­sel had iemand het­zelfde idee, en in Antwer­pen is er intussen al een plas­tic attack geweest die veel media-aan­dacht kreeg.”

The Plastic Menace

Dat er iets moet veran­deren, is duidelijk: “Amper 9 pro­cent van alle plas­tic wordt gere­cy­cleerd, 12 pro­cent wordt ver­brand en de overige 79 pro­cent belandt ergens op het land of in de zee, en daar bli­jft het ook liggen. Veel mensen denken dat we goed sorteren en recy­cleren, maar dat is amper het geval”. Ook onze redac­tie kri­jgt ervan langs: “Een voor­beeld van een onre­cy­cleer­baar goed is zo’n koffiepad: die gebruik je voor één koffie, voor één tas.” Vol­gens hem ligt de voed­ingsin­dus­trie aan de basis van het prob­leem. “De voed­ingsin­dus­trie zorgt voor plas­tic en over­tol­lige ver­pakking. Die komt onrecht­streeks in ons voed­sel terecht, want vis­sen eten bijvoor­beeld heel wat plas­tic. Onlangs zag ik nog beelden van koeien in Kenia en Oegan­da die plas­tic zakken aten. Het is een vicieuze cirkel die we moeten door­breken.”

Revenge of the Citizens 

“Door­dat de poli­tiek faalt, moeten burg­ers het heft in han­den nemen”

De gep­lande acties wor­den verwacht een ver­schil te mak­en, want velen ervaren dezelfde prob­le­men en stellen zich er vra­gen bij: “Ik woon op de Muide in Gent, een zeer gemengde buurt. Mensen hebben het er vaak lastig om rond te komen, maar ze kopen dan toch nog de dure plas­tic zakken, zoals de gele zak waar alle onn­odi­ge ver­pakkin­gen in belanden. Het is dus ook een kwest­ie van besparin­gen door­vo­eren in de eigen porte­mon­nee.” Voor­lop­ig is het aan Mei Plas­ticvrij om con­sumenten en pro­du­cen­ten te sen­si­bilis­eren. “Eens de gemeen­schap groeit, zullen we ons meer richt­en op politi­ci die de tools in han­den hebben om nog meer te wijzi­gen, want het is echt nodig.”

Sioen

Intussen beweegt er al wat bij de super­mark­ten zelf. “Het hoofd­kan­toor van Albert Hei­jn heeft ons al uitgen­odigd, en ook van Lidl en Spar kre­gen we bericht­en. Zij stellen voor om een grote korf in de winkel te zetten waar iedereen plas­tic in kan achter­lat­en. Ook Del­haize liet weten na de zomer plas­tic zak­jes voor groen­ten en fruit uit hun winkels te ban­nen. De plas­tic draag­tassen aan de kassa’s bli­jven wel nog beschik­baar.” In Vlaan­deren is er – in tegen­stelling tot Brus­sel en Wal­lonië – voor­lop­ig nog geen zicht op een alge­meen ver­bod. “Er is sprake van een plas­tic pact tussen de Europese Unie en bedri­jven, maar dat lijkt gewoon een doek­je voor het bloe­den. Zoals wel vak­er in de poli­tiek, gaat het om een ver­trag­ingsmech­a­nisme dat burg­ers kalm moet houden. Om het heel cru te zeggen: ik heb ook wel betere din­gen te doen. Ik zou veel liev­er muziek mak­en, maar door­dat de poli­tiek faalt, moeten burg­ers het heft in eigen han­den nemen. Momenteel hoor je iedereen bezig over mei ‘68, maar ook dit is een voor­beeld van hoe de poli­tiek achter­loopt op de feit­en. Hopelijk lukt het om hier in de aan­loop naar de verkiezin­gen een punt van te mak­en.”

“Amper 9 pro­cent van alle plas­tic wordt gere­cy­cleerd”

Op de site van Mei Plas­ticvrij lees je zestien uitdagin­gen die voor iedereen bruik­baar zijn: van plas­tic tas­jes ver­mi­j­den en her­bruik­bare drink­f­lessen gebruiken tot je eigen noten­melk mak­en. “Als je een zak kiest om mee te gaan winke­len, ga dan het lief­st voor een katoe­nen zak. Een papieren zak is geen goed idee, want dat papi­er wordt naar Chi­na ver­vo­erd om daar te recy­cleren, wat ecol­o­gisch gezien dus ook geen voltr­e­f­fer is.” Door enkele (of alle!) uitdagin­gen aan te klikken, geef je aan dat je deel­neemt aan de actie. Voor­lop­ig ligt Oost-Vlaan­deren serieus op kop, met vooral in Gent veel deel­ne­mende indi­viduen en organ­isaties. Mei Plas­ticvrij heeft een aan­tal ambas­sadeurs zoals Sioen, maar engageren ook part­neror­gan­isaties zoals Rock Wer­chter zich. De komende jaren wil het fes­ti­val het ver­bruik van plas­tic enorm ver­min­deren, en daarmee begin­nen ze alvast door de riet­jes te ban­nen. Op 21 mei wordt er ook een heuse Plog­ging Day geor­gan­iseerd, waar­bij je al joggend zwer­fvuil kan opruimen. “Een van de groot­ste beweg­in­gen op dat vlak zijn in Bel­gië de Oos­t­endse strand­lop­ers: hon­der­den mensen die dagelijks op het strand gaan joggen en foto’s nemen van al het zwer­fvuil dat ze meen­e­men.”

Attack of the Gentenaars

“Als de Joke Schau­vlieges van deze wereld daar­na nog hun hoofd in het zand dur­ven te steken, dan weet ik het ook niet meer”

De Gentse plas­tic attack zal door­gaan tij­dens het week­end van 2 juni. In welke super­mark­ten het pre­cies gebeurt, wordt bek­endge­maakt via het face­bookeven­e­ment ‘Plas­tic Attack 9000 Gent’. Een onbe­wust ideaal gekozen datum, aldus Sioen. Het moment werd gekozen om prak­tis­che rede­nen – hij keert dan pas terug uit Seoul – maar vormt zo het orgelpunt na Mei Plas­ticvrij. Momenteel doen er zo’n der­tig­tal ste­den in Vlaan­deren en Brus­sel mee aan de actie. Hij gokt dat 60 tot 80 winkels zich aan de actie mogen verwacht­en. “Als de Joke Schau­vlieges van deze wereld daar­na nog hun hoofd in het zand dur­ven te steken, dan weet ik het ook niet meer.” (Schau­vliege kondigde enkele dagen na het inter­view een ‘ver­pakkings­plan’ aan, dat onder andere een ver­bod op plas­tic zakken aan kassa’s van groot­waren­huizen in zou houden, red.)

Sioen is niet bang voor kri­tiek van eventuele tegen­standers. “Ik vind dat we daar net voor moeten open­staan. Als mensen hun ver­schil­lende menin­gen uiten, is dat op zich ook al een over­win­ning. Dat er een dis­cussie op gang komt, is natu­urlijk een van de doel­stellin­gen.” Hij vat zijn weer­stand mooi samen. “Ik ben liev­er naïef dan negatief. Niets doen is geen optie. Sowieso is vrees een slechte raadgev­er.”