Let’s start talking about Congo

De geschiedenis

Tij­dens de Rwan­dese geno­cide van 1994 zocht­en miljoe­nen Rwan­dese vluchtelin­gen asiel in het oost­en van Con­go. Meer dan twee miljoen van deze vluchtelin­gen waren Hutu’s, de etnis­che meerder­heid van Rwan­da, waar­van een kleine groep Hutu-extrem­is­ten, de daders van de geno­cide. Deze toe­stroom lei­d­de tot de Eerste Con­golese Burg­eroor­log in 1996.

Begin jaren 2000 ontstond de rebel­len­groep March 23 Move­ment (M23). Deze mil­i­tie, ver­noemd naar het vre­desakko­ord van 23 maart 2009, werd berucht na de verover­ing van Goma in 2012, de groot­ste stad van de provin­cie Noord-Kivu. In 2021 dook de groep opnieuw op en begonnen ze de stri­jd om con­t­role over de regio.

De huidige situatie

De hero­plev­ing van de M23 is ver­bon­den met de overvloed aan natu­urlijke hulp­bron­nen in Con­go. Het land bez­it de groot­ste kobal­tre­serves ter wereld, die essen­tieel zijn voor de pro­duc­tie van elek­trische auto’s, gsm’s en vri­jwel elk elek­tro­n­isch appa­raat. Ver­schil­lende rebel­len­groepen zijn betrokken bij de ille­gale han­del en smokkel van deze min­eralen en stri­j­den om de con­t­role over mij­nen en trans­portli­j­nen.

Laat die nieuwe iPhonere­lease dus schi­eten

De mijn­bouwac­tiviteit­en zor­gen voor ern­stige mensen­recht­en­schendin­gen vol­gens de Verenigde Naties. Zij schat­ten dat er 225.000 Con­golezen werken in de kobalt­mi­j­nen, waaron­der 40.000 kinderen. Ze wor­den ged­won­gen te werken als slaven onder gevaar­lijke omstandighe­den.

De betrokken­heid van multi­na­tion­als heeft de sit­u­atie alleen maar ver­erg­erd. Zij zetten namelijk veel tussen­per­so­n­en in, waar­door de herkomst van het kobalt moeil­ijk te achter­halen is en hun onethis­che arbei­d­sprak­tijken wor­den ver­huld. De wereld­wi­jde tech­nolo­gie-indus­trie heeft, door haar afhanke­lijkheid van kobalt, indi­rect bijge­dra­gen aan voort­durende wreed­he­den in de Democ­ra­tis­che Repub­liek Con­go.

Onze smart­phones, tablets, lap­tops en elek­trische voer­tu­igen zijn daar­door waarschi­jn­lijk het resul­taat van uit­buit­ing en slav­ernij. Sinds het begin van de Eerste Con­golese Burg­eroor­log in 1996 zijn er meer dan zes miljoen mensen omgekomen en zijn meer dan zes miljoen anderen ontheemd bin­nen de oost­elijke regio van Con­go.

Wat is de oplossing?

In tij­den van dig­i­talis­er­ing kun­nen con­sumenten zich snel machteloos voe­len; blood­tech lijkt haast onver­mi­jdelijk. Toch kun­nen we een impact hebben door onze appa­rat­en goed te onder­houden en de aankoop van nieuwe pro­ducten te ver­mi­j­den. Laat die nieuwe iPhonere­lease dus schi­eten. Wan­neer je appa­raat toch aan ver­vang­ing toe is, is een Fair­phone een goede keuze, want die is ont­wor­pen om z’n ethis­che en ecol­o­gis­che impact te min­i­malis­eren.

Hoewel het als con­sument belan­grijk is om bewust te kiezen voor duurzame tech­nolo­gie, is een geza­men­lijke inzet belan­grijk om transparantie, ver­ant­wo­ord­ing en duurzame ontwik­kel­ing in de coltan­mi­jnin­dus­trie te bevorderen. Dit is van belang om de vicieuze cirkel van geweld en uit­buit­ing te door­breken en een recht­vaardi­ge toekomst voor de bevolk­ing van de DRC mogelijk te mak­en.