Kort

Ooit al eens een kikker in kok­end heet water gegooid? Die glib­berige ven­t­jes sprin­gen er natu­urlijk direct terug uit. Achter­lijk zijn ze, ondanks hun uiter­lijk, nu ook niet.

Ooit al eens een kikker liefde­vol in een pan vol fris water geplaceerd? Zek­er eens proberen, die rimpelige ven­t­jes bli­jven gewoon gezel­lig zit­ten. Zet de pan nu op een laag vuurt­je en laat het zacht­jes opwar­men aan niet meer dan 0,02 °C per min­u­ut. Jouw sub­jec­tieve waarne­m­ing zal zijn dat die adap­tieve ven­t­jes zich uit vri­je wil dood lat­en koken. Ze passen zich telkens aan aan de tem­per­atu­ursver­hoging, waar­door ze bli­jven zit­ten tot het water kookt en het dus te laat is voor een ontsnap­ping.

Hier zit ik dan. Heer­lijk geni­etend op mijn ter­ras van de eerste okto­ber­zon, waar­van ik geloofde dat het ook de laat­ste zou zijn. Ik bedacht nog snel wat vit­a­mine D op te nemen eer de zon voor­goed zou verd­wi­j­nen de komende herf­st- en win­ter­maan­den. Maar de dagen en weken daar­na kwam ik tot mijn gelukza­lige ver­baz­ing tot de ont­dekking dat het zon­net­je maar bleef schi­j­nen! Wat een Okto­ber­fest (Diony­sus) – 01/11 zeg! Laat dit maar een Mes­sage par­ty (LILA) – 25/10 zijn voor alle geit­en­wol­len­sokken­liefheb­bers en bak­fi­ets­del­ers: hoe langer je kan geni­eten van zo’n zomer­weert­je, hoe beter, toch? Ja ja, het feit dat je in het nor­maliter redelijk frisse Bel­gen­land­je tóch nog in bermuda’s en san­dalen kan buitenkomen mid-okto­ber is toch for­mi­da­bel? Het staat in de ster­ren geschreven Ster­renkijkavond (VGK) – 24/10, wij Bel­gen en onze geliefde Noorder­bu­ren ver­di­enen die laat­ste herf­st­bar­be­cue echt wel. Ook Lopen rond de water­sport­baan (VLK) – 29/10 is toch veel aan­ge­namer met een lekker herf­st­zon­net­je boven je hoofd dan een gri­js wolk­endek? Doet me ook denken aan de zalige, maar snikhete zomer­maan­den. Na 200 meter had ik al een Drank­stand­je (GBK) – 25/10 nodig om onom­keer­bare dehy­dratatie te voorkomen.

Nu kan je de vraag stellen: zijn we alle­maal kikkers in een grote blink­ende pan? Zullen we allen leutig bli­jven zit­ten, ter­wi­jl we ons langza­am aan­passen aan de omstandighe­den? Is er iets dat duidt dat wij ons zullen onder­schei­den van het kikker­volk, en wél op tijd zullen besef­fen dat het kookpunt bij­na is bereikt?