Oorspronkelijk gepubliceerd op 26/02/2018 – 9:12 door Elena De Bacquer
Dit artikel werdt oorpronkelijk gepubliceerd op de oude Schamper site. Toen deze uit gebruik werd genomen, werden alle artikels overgezet.
Wie twijfelt, is zeker van de twijfel. De twijfel is uw vriend, hij zal er altijd voor u zijn. Toch probeer ik zo veel mogelijk zeker te zijn, en waar het even kan ook anderen uit de twijfel te helpen. Ze zeggen tegen mij: “Oei, pardon, ik dacht dat u iemand anders was.” Dat klopt, ik ben iemand anders. Ze zeggen tegen mij: “Cavia’s herkennen mensen aan hun stem.” Dat kan best zijn, en zo zal ik jou waarschijnlijk herkennen op de Comedy Night (Chemica, 28 februari). Toch slaat ook bij mij de twijfel soms toe. Laatst kwam ik Frederik tegen op de trein. Ik zei: “Mijn God, Frederik, zijt gij dat? Wat voor een belachelijke kleren hebt gij aan.” “Ik ben Frederik helemaal niet”, zei deze Frederik. “En maar goed ook!” lachte ik. “Die jongen is een klootzak.” Ik meende het. “Ik heb geen idee waar ge het over hebt”, antwoordde hij. “Ge moogt het hem gerust zeggen hoor, als ge hem ziet. Hij lijkt als twee druppels water op u.” Hij is ook groot en vervelend, wilde ik zeggen, als een Viking. Ik veronderstel dat alle Vikingen op elkaar lijken, maar wie daar bewijzen van wil zien, moet naar Start to be a Viking (Vlaamse Diergeneeskundige Kring, 6 maart) gaan. Hij keek me aan en zei: “Ik ken hem niet en heb hem nog nooit gezien.” Nu wist ik niet meer wat te denken. Was deze als Frederik klinkende en uitziende jongen dan toch niet Frederik? Ondanks zijn tegenwerpingen en de onwaarschijnlijkheid dat hij hier zou zijn, kon ik dat niet geloven. Op dit tijdstip traint hij normaal gezien voor een van zijn excentrieke sporten, zoals Bumperball (Hermes, 8 maart). Misschien was dit ook wel een Frederik, maar met een andere naam. Er is altijd wel ergens een Frederik die u belachelijk wil maken. “Maar ik herken uw stem toch!” wierp ik tegen. “Cavia’s herkennen mensen ook zo”, zei hij pedant. “Ik weet het.” Ik dacht even na. “Gij zijt een rare kerel.” Hij was een rare kerel. Ik besloot niet meer te twijfelen, wat wou zeggen dat ik zeker moest zijn. Ik besloot dan maar om zeker te zijn, en dan wel van het feit dat dit niet Frederik was. Het was op die dag dat ik de twijfel definitief achter mij liet. Ik heb geen zorgen, angsten of problemen meer. Ik weet altijd wat te doen, en als ik het niet weet, ben ik daar verdomd zeker van. Ik ben Frederik nooit meer tegengekomen, en zo is het leven prachtig.